شیخ راغب حرب به منظور خاموش كردن فریادهای آزادی خواهانه مردم جنوب ابتدا او را بازداشت كردند. اما مردم جنوب تظاهرات و اعتصابات گسترده‌‌ای به راه انداختند. اسرائیلی‌‌ها احساس كردند اگر اسارت شیخ راغب حرب ادامه پیدا كند، امكان دارد به یك قیام همگانی تبدیل شود.

گفت و گو با پژوهش‌‌گران و تحلیل‌‌گران مسایل راهبردی خاورمیانه درباره ابعاد مبارزات خستگی ناپذیر بسیاری از شخصیت‌‌های سیاسی و رهبران جنبش‌‌های آزادی‌‌بخش ملی و اسلامی كه نقش ارزنده‌‌ای در سازندگی و شكل‌‌دهی جوامع انسانی دارند، رنگ و طعم خاصی دارد. به ویژه اینكه این تحلیلگران در مناطق بحرانی زندگی می‌‌كنند و از اوضاع و تحولات این مناطق شناخت كافی دارند. دكتر مسعود اسد اللهی یكی از این تحلیل‌‌گران است كه در گفت و گو با شاهد یاران دستاوردهای مجاهدت‌‌های شیخ الشهدای مقاومت اسلامی لبنان شیخ راغب حرب را بازگو كرده است.

علامه فضل الله : هیچ جمعه ای نبود که من در خطبه هایم از جمهوری اسلامی دفاع نکرده باشم

جمعیت بی شماری در اقصی نقاط جهان از همه فرقه های اسلامی و غیر اسلامی در ماتم علامه فضل الله به عزاداری پرداختند . پس از این تشییع با شکوه مصاحبه ای انجام داده ایم با آیت الله اشکوری از شاگردان شهید صدر و از دوستان دانشمند از دست رفته آیت الله فضل الله

حنّا فاخوری کشیش سالخورده و معروف مسیحی که آثار او درباره فلسفه و ادبیات زبانزد است،در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار مرکز خبر حوزه از علاقه اش به امام علی و تدریس نهج البلاغه در برخی از کلیساهای لبنان سخن گفت و آزادی دینی مسیحیان ایران را ستود.

متن کامل گفت و گو با این کشیش 94 ساله تقدیم خوانندگان ارجمند می گردد:

* لطفا مختصری از روند تحصیلی و فعالیت‌های علمی و اجتماعی خودتان بگویید.

- من در یک مدرسه پاتریکی درس خواندم و دو سال پس از دروس فلسفی، وارد کلیسای حریصا شدم و به انجمن پدران روحانی در حریصا گرویدم.همزمان به تالیف و ترجمه در موضوعات مختلف ادبی و فلسفی اهتمام داشته و آثاری را از زبانهای لاتینی،یونانی و فرانسه به عربی ترجمه کردم.همچنین در اوقات فراغت مطالعه می‌کنم و مطالعه موضوعات اسلامی و عربی را دوست دارم. با جهان اسلام به ویژه مصر و شیوخ الأزهر هم روابط دوستانه و علمی دارم.

سال 59 كه خرمشهر اشغال شد، فقط 18 سالش بود. به عنوان يك امدادگر وارد جنگ شد. «مژده اون باشي» جانباز 50 درصد جنگ
تحميلي است. اهل خرمشهر و متولد سال 1340. در حال حاضر سه فرزند دارد؛ دو تا دختر و يك پسر و شاغل است. خانم «اون باشي» برايمان از خاطراتش مي گويد. از خاطرات جنگ، اما اين بار مي خواهيم جنگ را از نگاه يك زن امدادگر ببينيم.
* وقتي جنگ به خرمشهر كشيده شد آن زمان شما چه وضعيتي داشتيد؟
** جنگ كشيده شده بود به داخل شهر، هواي خرمشهر داشت كم كم از دود تانكهاي دشمن مسموم مي شد، نفس كشيدن در اين هوا سخت بود، آن هم براي دختري به سن و سال من كه وارد 18 سالگي شده بود. يكي از همسايه ها با شنيدن اولين صداي توپ از خانه اش فرار كرد، ولي پدرم گفت: «ما مي مانيم...». همه مانديم، فقط فرقش با گذشته اين بود كه صبحها با صداي خمپاره بيدار مي شديم و شبها هم با صداي گلوله چشم بر روي هم مي گذاشتيم. تمام روزهايمان پر شده بود از استرس و ترس. پدرمان تعريف مي كرد از ناخدايي كه روي لنج مي گفت: «وقتي دريا آرام باشد، ايمان ما هم سست مي شود، اما وقتي كه موج محكم به تخته هاي كشتي بكوبد و طوفان شود، ايمان اهالي كشتي هم بيشتر مي شود» و ما اهالي كشتي بوديم و موجها - دشمن - هر روز محكم تر و بيشتر مي شد و ايمان ما هم... .