«تاریخ شفاهی»؛ سندی متغن در حوزه خاطره نویسی دفاع مقدس
به گزارش مجاهدت از گروه فرهنگ دفاعپرس، «خاطره نویسی» یکی از گونههای مهم ادبیات داستانی هست که پشتوانهای مهم برای برههای از خاص از تاریخ محسوب میشود، این گونه ادبی علاوه بر اهمیت زیبایی شناسی آن به لحاظ اسنادی نیز از اهمیت بالایی برخوردار هست که در کنار تاریخ نگاری رسمی میتواند زوایای پنهان یک رویداد را برای نسلهای بعد آشکار کند.
دفاع مقدس” src=”https://defapress.ir/files/fa/news/1404/6/22/3122506_858.jpg” alt=”«تاریخ شفاهی»؛ سندی متغن در حوزه خاطره نویسی دفاع مقدس” width=”600″ height=”400″>
تاریخ دفاع مقدس که از ابعاد مختلف دارای اهمیت بالایی هست نمیتواند بدون خاطره نگاری از خطر تحرف در امان بماند، حتی برای ثبت و ضبط تاریخ رسمی دفاع مقدس و تاریخ نگاری کلاسیک به شدت به خاطره نگاری وابسته هست. اما خاطره نگاری چنان که ساده به نظر میرسید نباید ساده انگارانه تصور شود. این گونه ادبی نیز مانند سایر گونههای دیگر ادبی لوازم، دستورالعمل، شیوههای خاص خود را دارد که باید آنها را فراگرفت و سپس به ثبت خاطرات پرداخت.
در ایام مبارک دفاع مقدس نگاهی خواهیم داشت به مفاهیم و شیوههای خاطره نویسی که قسمت دوم آن را در ادامه میخوانید:
«تاریخ شفاهی» ابزار خاطره نگاری
تاریخ شفاهی یکی از روشهای انتقال اخبار و رویدادها و یکی از قدیمیترین روشهای تاریخ نگاری هست که از گذشتههای بسیار دور، حتی پیش از پدیدار شدن سنت مکتوب تاریخ نگاری، کاربرد و اهمیت داشته و امروزه نیز در مکتبهای جدید تاریخ نگاری کشورهای مختلف، رویکرد ویژهای به این مقوله میشود.
تاریخ شفاهی در اصل، گزارشی هست از تجربهی دست اول و یادآوری حوادث گذشته و برقراری ارتباط توسط مصاحبه گر برای مقاصد تاریخی هم چنین بیشتر متخصصان اتفاق نظر دارند که مصاحبه باید با دستگاه ضبط صوت ثبت شود. بدین ترتیب، سخنان راوی به عنوان منبع تاریخی اصلی نگهداری میشود. تاریخ شفاهی یک روش و فن هست نه رشتهای فرعی از تاریخ، مانند تاریخ سیاسی، اقتصادی یا اجتماعی. دورهی جدید شکل گیری تاریخ شفاهی به اواخر دههی ۱۹۴۰ م برمی گردد؛ زمانی که دستگاه ضبط صوت، گردآوری و نگهداری گفتوگوهای شفاهی را تسهیل کرد، با این حال تاریخ شفاهی، پیشگامان متعددی دارد.
هستهی تاریخ شفاهی بر محور حافظهی آدمی میچرخد. حافظه همان جایی هست که مفاهیم در آن تولید، استخراج و یا نگهداری میشود. اگر بخواهیم به طور کلی تاریخ شفاهی را تعریف کنیم، باید بگوییم تاریخ شفاهی، مجموعه خاطرات و تفسیرهای شخصی افراد را از رخدادهای مهم تاریخی استخراج میکند. این استخراج از طریق جمع آوری خاطرات در مصاحبههای ضبط شده، انجام میشود.
یک مصاحبهی تاریخ شفاهی، عموما از سه عنصر اساسی و مهم تشکیل شده هست. نخست مصاحبه گری که با پرسشهایی مناسب و عالی آماده باشد، دوم یک مصاحبه شونده و سوم ابزاری که بتواند این مصاحبه را ضبط کند. گاهی این ابزار در شکل ضبط صدا به تنهایی هست، در حالی که گاهی به همراه ضبط صدا، ضبط تصویر نیز انجام میشود. در مرحلهی بعد، مصاحبههای ضبط شده، بر روی نسخههایی پیاده میشوند تا متن مکتوب آن به دست آید. سپس این متون مکتوب تلخیص میشوند و فهرستی از موضوعات مطرح در آنها تهیه میشود. آن گاه همهی آنها در یک کتابخانه یا آرشیو قرار داده میشوند. محصول به دست آمده از این مصاحبهها ممکن هست برای منظورهای مختلفی مورد استفاده قرار بگیرد و مثلا پژوهش، یکی از این منظورهاست.
تاریخ شفاهی نیز، یکی دیگر از روشهای درک تاریخی هست. «تاریخ شفاهی، نوعی شیوهی جمع آوری و آماده سازی اطلاعات تاریخی هست از طریق ضبط مصاحبه با شرکت کنندگان در رویدادهای تاریخی. تاریخ شفاهی، هم قدیمیترین نوع تاریخ هست که مربوط به پیش از دورهی آغاز اختراع الفبا و ثبت تاریخ میباشد و هم یکی از جدیدترین انواع آن هست که از دههی ۱۹۴۰ با ضبط مطالب بر روی نوار آغاز شد».
تاریخ روایی، نه آن چنان بیگانه با فرهنگ ایرانی و اسلامی هست که آن را کاملا وارداتی بدانیم و نه آن چنان خودی که سرمنشاء آن داخلی باشد. وجود افسانههایی که سینه به سینه نقل شده هست، شاهنامه خوانی یا نقالی شاهنامه و از همه مهمتر احادیث بسیاری که با کلمهی قال «آغاز شده هست، مبین روایی بودن تاریخ ماست؛ اما تاریخ شفاهی، مقولهای دیگر هست. تاریخ شفاهی، مبتنی هست بر مصاحبهی رو در رو با تاریخ سازان؛ مصاحبهی پژوهشگر تاریخ با نقش آفرین تاریخ در مورد تجربیات خاصی که دارد. بهره جستن از روایات شفاهی به عنوان یک منبع تاریخی، امری همیشگی در تاریخ نگاری هر ملتی هست؛ اما در بحث تاریخ شفاهی، مورخ، خود به تولید منابع تاریخی دست میزند.
منبع: «از خاطره تا داستان»/ محسن محمدی فشارکی، فضلالله خدادادی
انتهای پیام/ 161
این مطلب به صورت خودکار از این صفحه بارنشر گردیده هست
«تاریخ شفاهی»؛ سندی متغن در حوزه خاطره نویسی دفاع مقدس بیشتر بخوانید »




























