استان گلستان

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، «سید رشید امامی» فرزند ابراهیم یکم تیر سال ۱۳۴۵ در روستای ولاغوز از توابع شهرستان کردکوی در خانواده‌ای کشاورز چشم به جهان گشود و تا اول راهنمایی بیشتر درس نخواند و تصمیم گرفت به عنوان بسیجی در جبهه ها حضور پیدا کند و سرانجام در سوم اسفند سال ۱۳۶۲ با سمت تک تیرانداز در دهلران توسط نیروهای عراقی براثر اصابت ترکش به شهادت رسید و مزار او در گلزار شهدای شهرستان زادگاهش واقع است.

فرازی از وصیتنامه شهید:

خدایا تو شکر می کنم که به من این بیداری و آگاهی را بخشیدی تا بتوانم در راه مقدس تو و در راه هدف الهی امام خود بجنگم و به ندای «هل من ناصر» امام خمینی پاسخ گویم.

خدایا !این نعمت را به من اعطا کردی تا پیرو تو باشیم و امام را نیز به ما شناساندی تا در ضلالت و گمراهی، سرگردان نشویم.

خدایا! من یک هدیه بسیار نا قابل و ناچیز در برابر این نعمت تو دارم که به حضورت عرضه می‌کنم و آن، جان و خون من است، امیدوارم پذیرا باشی.

خدایا! از این که این رهبر بزرگ را فرستادی که ما را به سوی تو رهنمون کند، نهایت سپاسگزاری را دارم و امیدوارم که اگر در یاری کردن تو سستی کردم مرا به بزرگواری خودت ببخشی.

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، یکسال و نیم از سیل فروردین ماه می‌گذرد، خرابی‌های سیلاب مهیب آن روزها کم کم دارد بازسازی می‌شود و مردم نجیب ترکمن صحرا قدردان کسانی هستند که از ابتدای حادثه تا کنون کنار آنان بوده و هستند.

دو روز مانده به نوروز 98 بارش‌های رگباری و مداوم که بی سابقه بود در این استان شروع شد، سیلاب مهیبی از مراوه تپه و گنبدکاووس به راه افتاد و در مسیرش شهرها و روستاها را زیر آب برد. 4 شهر اصلی و حدود 390 روستا درگیر آن سیلاب بزرگ شده بودند. زمین‌های کشاورزی، دامداری‌ها و مرغداری‌ها و خانه‌های مردم زیرآب رفت.

سپاه شبانه خود را به مناطق سیل‌زده رساند، نیروی انسانی و تجهیزاتش را به خط کرد تا به مردم منطقه کمک کند. در همان روزهای نخست حادثه فرمانده کل قوا به ستاد نیروهای مسلح دستور دادند امکانات و تجهیزات خود را برای کمک به سیل‌زدگان به استان گلستان گسیل کنند.

کیسه‌های خاک توسط مردم و گروه‌های بسیجی پر می‌شد تا جلوی ورود سیلاب را به شهرها و روستاها بگیرد، تجهیزات نیروهای مسلح از جمله سپاه فعال‌تر از گذشته شد؛ حتی بسیجیان و سپاهیان برای مقابله با سیلاب، بدن‌های خود را مقابل آن قرار داده بودند. بندهای خاکی و دایک‌های حفاظتی اطراف روستاها و شهرها ایجاد شد، بعد از سال‌ها گرگانرود لایروبی شد تا سیلاب راحت تر به سمت دریا برود.

بعد از آن فصل سازندگی شروع شد و بسیجیان گل و لای خانه‌های مردم را پاکسازی می‌کردند؛ خشت روی خشت گذاشتند تا خانه‌های مردم دوباره سرپا شد و حالا اهالی منطقه در خانه‌های نو نوار شده ساکن شده‌اند. مردم هم بیشتر از همیشه قدردان کسانی هستند که شبانه به یاری سیل‌زدگان آمدند و تا امروز هم در منطقه حضور دارند؛ آنان سپاه را پشتیبان خود می‌دانند.