همایش مخالفان روحانی به کام روحانی!
همایش مخالفان روحانی به کام روحانی! بیشتر بخوانید »
به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، محمد ایمانی فعال رسانهای و تحلیلگر مسائل سیاسی در خصوص سخنان امروز روحانی در کانال تلگرامی خود نوشت:
آقای روحانی امروز گفت”امام حسن(ع)، امام صلح و پیوند بود. وقتی برخی از اصحاب آمدندبا زبان معترضانه که چرا صلح کردی، حضرت فرمودند جامعه اسلامی که فقط شما ۱۰- ۲۰ نفر نیستید. من در مسجد رفتم برای مردم سخنرانی کردم و دیدم اکثریت قاطع صلح می خواهند، صلح را انتخاب میکنم… اگر در روز صلح، جنگیدیم و در روز جنگ، صلح کردیم، هر دو اشتباه است. به موقع باید بایستیم و بجنگیم و به موقع باید صلح کنیم”.
آقای روحانی چندمین بار است که اصرار دارد صلح امام حسن (ع) را مصادره به مطلوب کند و به خیانت برخی خواص و فرماندهان لشکر در این صلح تحمیلی نپردازد؛ چرا؟! آیا فصل خیانت یارانی مانند عبید الله بن عباس، از کتاب تاریخ آقای روحانی سرقت شده؟ یا تعمدی برای کتمان این فصل مهم وجود دارد؟!
عبید الله بن عباس، فردی با نفوذ و فرمانده لشکر امام حسن (ع) بود، اما به نصایح و هشدار های امام (ع) هنگام مذاکره با معاویه و عمروعاص تمکین نکرد.
معاویه، هم او را فریب داد و هم با رشوه ای هنگفت خرید! عبید الله به همراه هشت هزار نفر، همان وسط جنگ، به جبهه دشمن پیوست! اگر صلح و نرمش قهرمانانه، برای امام حس (ع) تدبیری شجاعانه محسوب می شود، برای ابن عباس ها که در اطراف امام (ع) فراوان بودند، خیانت و ننگ و عار ابدی است.
امام خمینی (ره) در باره خیانت خواص، بیان موشکافانه ای دارند: “قصه امام حسن و قضیه صلح؛ آن هم صلحِ تحمیلی بود. برای این که امام حسن، دوستان خودش یعنی آن اشخاص خائنی که دور او جمع شده بودند، او را جوری کردند که نتوانست خلافش بکند، صلح کرد. صلح تحمیلی بود. این صلحی هم که حالا به ما می خواهند بگویند، این است”.
ایشان همچنین فرمودند “امام حسن (سلام الله علیه) آن قدر گرفتاری که از این دوستان و اصحابش داشت، از دیگران نداشت. اصحابی که توجه نداشتند که امام زمان شان روی چه نقشه دارد عمل کند. با خیال کوچکشان با افکار ناقصشان در مقابلش می ایستادند و غارتش کردند، اذیتش کردند و عرض می کنم که شکستش دادند، معاهده با دشمنش کردند و هزار جور بساط درست کردند”.
صلح بر جنگ ترجیح دارد؛ اما زمانی که دشمن بنای زورگویی و تعدی و باج خواهی نداشته باشد. در مقابل دشمن متخاصم باید ایستاد و جنگید. پرچم صلح را در چنان شرایطی بالا بردن، عین خیانت و حماقت است.
در چنین موقعیتی، خواص و صاحب منصبان و تریبون داران هستند که می توانند مردم را به مقاومت -با سرانجام عزت و پیروزی- فرا بخوانند، یا در اثر آلودگی به دنیاطلبی و اشرافیت و نفوذ، نسخه تسلیم را تجویز کنند.
رویکرد آقای روحانی و هاشمی و مدعیان اصلاح طلبی و برخی شبه اصولگرایان، در معرفی نسخه سازش به عنوان راه رونق اقتصاد کشور، بی تردید خطای خسارت باری بود که با تحریف صلح امام حسن (ع)، یا ادعای این که “درس کربلا، درس مذاکره بود”(!) جبران نخواهد شد.
او نمی تواند نسخه غلط مطلوب دشمن را دو بار تجویز کند بلکه باید پاسخگوی خسارت های حاصل از تجویز سال 92 باشد. ضمن این که فریب افکار عمومی و تحمیل صلح به امام جامعه، رفتاری طاغوتی و عین خیانت است.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
کتاب تاریخ روحانی فصل "ابن عباس" ندارد؟! بیشتر بخوانید »
به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، روزنامه کیهان در ستون اخبار ویژه خود نوشت: اکبر ترکان در گفتوگو با روزنامه فرهیختگان اظهار داشت: مدیریت نظام ارزی در دورهای که ارز 4200تومانی را توزیع کردند، تاریکترین نقطه دولت روحانی است چراکه ارز ارزان فروختن، خیانت به تولید داخلی است.
وی افزود: سؤال ما این است که اگر با این نرخ جنس وارد کردند آن را چند فروختند؟ اینها همان رانتهایی است که ثروتهای بادآورده را میآورد. اگر فکر کنیم که یک نفر در آلمان ثروتمند است و احترام دارد، علت احترام به او این است که همه مردم میفهمند ثروت این فرد محصول کار و کوشش و صنعت و فناوری است و کسی فکر نمیکند بلیت این فرد برده و ثروتمند شده است، ولی در کشور ما اگر کسی ثروتمند شد، مردم نمیگویند او بابت لیاقتش ثروتمند شده، میگویند حتما کلاه کسی یا جایی را برداشته و حتما دولتی خریده و آزاد فروخته است و میگویند این جزو درآمد سالم نیست.
وی در پاسخ این سؤال که «برخی اصلاحطلبان با دولت روحانی فاصلهگذاری میکنند و نمیخواهند هزینه حمایت از او را بپردازند، بهنظر شما مردم چقدر این دور شدن را در آستانه انتخابات میپذیرند و واقعی میدانند؟» گفت: اگر کسی از روی زرنگی این کار را میکند و میخواهد بگوید کی بود کی بود من نبودم، اسم این کار فریبکاری است، ما طرفدار دولت روحانی بودیم و طرفداری کردیم و فکر میکنیم که مزایای بسیار بالایی نسبت به دولت احمدینژاد داشته و دارد، اشکالاتش را هم باید سر جای خودش برای اصلاح آن بگوییم.
ترکان: فریبکاری است که حامیان دولت بگویند با دولت نبودیم بیشتر بخوانید »
به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، روزنامه کیهان در ستون اخبار ویژه خود نوشت: روزنامه آفتاب یزد مینویسد: بعد از 20 سال کمکم مردم مشاهده کردند که اصلاحطلبان در وعدههای خود مصمم نیستند، در عمل فرقی میان اصلاحطلب با اصولگرا وجود ندارد، هرکدام بهدنبال منافع شخصی یا گروهی خودشان هستند و وقتی رای پیروزی را از مردم گرفتند دیگر فراموش میکردند که چرا رای گرفتند. در دو دوره اخیر جریان اصلاحطلب دو دوره پشتسر هم تمامقد به حمایت از حسن روحانی پرداخت. از رئیسجمهوری که حالا بسیاری میدانند آنچه که مینمود نبود! حالا اصلاحطلبان بارها و بارها تکرار میکنند که دولت اصلاحطلب نیست و نباید عملکرد آن به پای اصلاحطلبان نوشته شود! اما این واقعیتی است که اصلاحطلبان عامل اصلی شکلگیری دولت فعلی هستند، مردم به اعتبار آنها به روحانی رای دادند باید از اصلاحطلبان پرسید چرا دو بار پیاپی با حمایت بیقید و شرط از روحانی به او چک سفید امضاد دادید اما حالا میگویید مقصر وضع موجود نیستید؟ این گزارهای است که مردم آن را نخواهند پذیرفت. رویگردانی مردم از این جناح سیاسی نیز به خوبی خود را نشان داد در جایی که در انتخابات مجلس 98 بهترین رای اصلاحطلبان در تهران میلیونی فقط حدود 90 هزار نفر بود! بنابراین به نظر میرسد اصلاحطلبان نیاز به استراتژی بسیار عمیقتری دارند. این جریان باید با صدای رسا از همه مردم بابت دو دوره حمایت از روحانی، بابت ارجح دانستن منافع گروهی به منافع مردم و بابت میل به قدرت عذرخواهی کند!
اصلاحطلبان باید صریحا عذرخواهی کرده، مانیفست روشنی ارائه دهند و روی آن ثابتقدم باشند نه اینکه وقتی بوی قدرت به مشامشان رسید پیگیری اهداف اصلاحطلبانه را فدا کنند. اما به نظر میرسد تاکنون چنین رویهای دیده نشده است و اصلاحطلبان بهدنبال بهانهتراشی هستند!
علی صوفی عضو شورای سیاستگذاری اصلاحطلبان میگوید: «جریان اصلاحات باید در درون خود یکسری تغییرات ایجاد کند. تا اشتباهات گذشته دیگر تکرار نشود.
«به عنوان نمونه نسبت به انتخابات شورای شهر در سال 1396 انتقادات وسیعی در بین اصلاحطلبان به وجود آمد و خیلیها نحوه بستن لیست برای شورای شهر را مورد نقد قرار دادند، این انتقاد تا حدی وارد بود که هیچ مدافعی نیافت، از شورای عالی سیاستگذاری تا آنهایی که شورا را دور زدند و لیست را به شورا تحمیل کردند خودشان بعد به منتقد تبدیل شدند و داستان پیدا کنید پرتقالفروش را پیش آمد! اما وقتی در دوره جدید شورای عالی که برای انتخابات 1398 تشکیل شد حضور یافتیم انتقادات به اشتباهات سال 96 در دستور کار قرار نگرفت تا ریشهیابی شود علت این امر چه بوده است.
این فعال اصلاحطلبان بیان کرد: «در ارزیابی عملکرد جریان اصلاحات باید فراتر از چند سال اخیر برویم و حتی بپرسیم که چه شد در پایان دولت و مجلس اصلاحطلب، دولت احمدینژاد و مجلس هفتم شکل گرفت؟ نقش اصلاحطلبان در پیروزی احمدینژاد چه بود؟ وزیر کار و رفاه در دولت اصلاحات گفت: حمایت از آقای روحانی در سال 96 اشتباه بود، وقتی روحانی شروع کرد از همان ابتدای دولت دوم با آنچه وعده داده بود زاویه گرفت، مردم عکسالعمل نشان دادند، اما جریان اصلاحات خیر، اصلاحطلبان همان ماههای ابتدایی دولت دوم باید متوجه اشتباه خود میشدند و اعتراف میکردند که اشتباه کردهاند و دیگر حمایتی از دولت روحانی نخواهند کرد اما چنین نشد، چرا که برخی گروهها و احزاب اصلاحطلب در درون این دولت به منافعی رسیدهاند و از حضور در دولت منتفع میشوند، حتی شاهد بودیم برخی اصلاحطلبان برای دولت خوشرقصی کردند و به دفاع از عملکرد نامناسب دولت پرداختند، در حالی که سایر احزاب و به طور کلی جریان اصلاحطلب باید مخالفت میکرد چرا که برخی در واقع مشی و آرمان اصلاحطلبی را زیر سوال بردند، بنابراین شاهد بودیم که منفعتطلبی جای اصلاحطلبی نشست، این رویه باعث شد امروز نقدهای بسیاری به اصلاحطلبان وارد باشد و نتوان ارزیابی مثبتی از عملکرد اصلاحات داشت، بنابراین درون خودمان باید بپذیریم که چه اشتباهاتی داشتیم و از مردم نیز عذرخواهی کنیم.
آفتاب یزد: اصلاحطلبان به جای بهانهتراشی عذرخواهی کنند بیشتر بخوانید »