امام حسین (ع)

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، سعید اوحدی رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران با توجه به عدم برگزاری کنگره «الماس‌های درخشان» با تعدادی از آزادگان دیدار و گفت‌وگو کرد.

وی با حضور در منزل آزاده و جانباز «سید مصطفی میراسماعیلی» ضمن تبریک سی و یکمین سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی با این آزاده سرافراز دیدار و از ایثار و مقاومت آزادگان در سال‌های اسارت تجلیل کرد.

رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران در دیدار با خانواده آزاده سرافراز متوفی «سید نورالدین سیدزاده قمی» نیز در جریان مشکلات خانواده این آزاده سرافراز قرار گرفت و از مقام والای این آزاده در سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی تجلیل و قدردانی کرد.

معاون رئیس جمهور همچنین در دیدار با آزاده سرافراز «حاج ناصر شفیعی» نیز مسائل درمانی این آزاده گرانقدر را مورد پیگیری قرار داد و دستورات لازم را در این خصوص صادر کرد.

وی همچنین در دیدار با آزاده و جانباز سرافراز «داود حدادی» در جریان مسائل درمانی این آزاده والامقام قرار گرفت و با اشاره به تشکیل کارگروهی برای بررسی وضعیت اشتغال فرزندان ایثارگران گفت: در برنامه هفتم توسعه مشکل اشتغال فرزندان ایثارگران پیگیری خواهد شد و با توجه به نگاه دولت سیزدهم و مجلس یازدهم به جامعه ایثارگری این موضوع با جدیت دنبال خواهد شد.

گفتنی است آزاده و جانباز سرافراز «سید مصطفی میر اسماعیلی» مدت پنج سال، آزاده و جانباز سرافراز «ناصر شفیعی» مدت هشت سال، آزاده سرافراز متوفی «سیدنورالدین سیدزاده قمی» مدت هفت سال و نه ماه و آزاده و جانباز سرافراز «داود حدادی» مدت هشت سال و یک ماه در اسارت رژیم بعث عراق بودند.

اوحدی همچنین با حضور در منزل شهید مدافع حرم «سردار حاج رضا فرزانه» با خانواده این شهید بزرگوار دیدار کرد و اظهار داشت: دیدار با خانواده‌های معظم شهدا توفیق بزرگی برای مسئولان و کارکنان بنیاد شهید و امور ایثارگران است و با توجه به ایثار و ازخودگذشتگی ایثارگران مسئولیت خطیری بر عهده بنیاد شهید و امور ایثارگران است.

رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران ادامه داد: شهدا چراغ هدایت برای بشریت هستند. اگر به ارزش‌های شهدا و هدفی که داشتند بیشتر توجه شود مشکلاتی که در جامعه وجود دارد به راحتی قابل حل است و باید به نقش و حضور معنوی شهدا در این مسیر توجه کرد.

معاون رئیس جمهور به مظلومیت شهدای مدافع حرم اشاره کرد و گفت: تاریخ در آینده به ارزش و نقش مدافعان حرم در زنده نگه داشتن اسلام بیش از این پی خواهد برد. دشمنان اسلام برای محو ارزش‌های اسلامی تلاش کردند، اما شهدای مدافع حرم با ایستادگی در برابر داعش و دشمنان اسلام توطئه‌های آن‌ها را خنثی کردند.

مهندس اوحدی در این دیدار به نقش بزرگ و رسالت خانواده شهدای مدافع حرم به ویژه همسران شهدا برای زنده نگه داشتن یاد شهدا اشاره و خاطرنشان کرد: حضرت زینب (س) و حضرت سکینه (س) نقش بزرگی بعد از شهادت امام حسین (ع) برای زنده نگه داشتن واقعه کربلا داشتند و اشعار بسیاری منتسب به حضرت سکینه (س) است.

رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران با اشاره به مشکلات خانواده‌های شهدا و جانبازان مدافع حرم گفت: هدف از دیدار با خانواده شهدای مدافع حرم بررسی مشکلات این عزیزان است و تلنگر‌ها و پیشنهاد‌های خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران نقش مهمی برای حل مشکلات دارد. همچنین مقام معظم رهبری و رئیس جمهور نیز همواره بر حل مشکلات خانواده‌های معظم شهدا تأکید دارند.

گفتنی است سردار شهید حاج رضا فرزانه سال ۱۳۴۳ متولد شد و سال ۱۳۹۴ در سوریه به شهادت رسید و بعد از شش سال پیکر مطهرش به میهن اسلامی بازگشت و در بهشت زهرا (س) تشییع و به خاک سپرده شد.

در این دیدار‌ها سردار یعقوب سلیمانی معاون فرهنگی و آموزشی و جمعی از مدیران کل بنیاد شهید و امور ایثارگران حضور داشتند.

انتهای پیام/ 118

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، ماهیت ضددینی رژیم پهلوی بیش از هر چیز در مخالفت و مقابله با مجالس عزای امام حسین (ع) و هیئت‌های مذهبی نمایان شد. سرهنگ محمدمهدی کتیبه از افسران مذهبی و انقلابی ارتش در خاطرات خود اظهار داشت: محرم سال ۱۳۴۹ من در تیپ هوابرد بودم و براى ایام دهه عاشورا در گروهان به جمع‌آورى پول براى خرید چاى، قند و شکر اقدام کردم. این موضوع را به ضد اطلاعات گزارش کردند و آنها هم به سرعت مرا احضار کرده و گفتند: چرا این‌کار را کردى؟ این عمل شما درست نبود.

خسروداد معروف فرمانده تیپ هوابرد شیراز همان روز همه افسران تیپ هوابرد را در آمفى‌تئاتر جمع و شروع به سخنرانى راجع به این مسئله کرد. از همان سخنرانى، ماهیت رژیم پهلوى براى من خیلى روشن و قابل لمس شد که گفت: این حرکاتى که در جامعه انجام مى‌دهند و براى امام حسین (ع) روضه‌خوانى و گریه مى‌کنند، خرافى و براى افراد بى‌سواد است. اگر هم دولت و شاهنشاه آریامهر یا مسئولین مملکتى جلوى این کار را نمى‌گیرند براى حفظ ظاهر است چون مردم، احمق، بى‌شعور، متعصب و مذهبى‌اند.

امام حسین (ع) هزار و ۴۰۰ سال پیش مرده، حالا دیگر چه دلیلى دارد که هر سال شما سینه‌زنى کنید؟ بعد هم اسم آورد که در یکى از گروهان‌ها یک افسر تحصیل‌کرده شروع به جمع‌آورى پول براى این مراسم کرده و در پایان گفت: این بساط را جمع کنید و این کارهاى خرافى را انجام ندهید.

این مطلب را من در شیراز بین روحانیون و متدینین پخش کردم. بعد از این جریان، زمانى که در ستاد ارتش شیراز بودم، سرلشکر ناصرى (که فرمانده مستقیم من بود) به من گفت: شما همه کارت خوب است به جز اینکه فعالیت‌هاى مذهبى دارى و این امر باعث رکود شما شده و جلوى پیشرفتتان را گرفته است.

منبع: کتاب خاطرات سرهنگ کتیبه. مرکز اسناد انقلاب اسلامی

انتهای پیام/ 118

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، تحمل شکنجه‌ها و مشقت‌های جان‌فرسا در اردوگاه‌های بعثی برگ زرین دیگری از حماسه آفرینی دلاوران رزمنده در دوران دفاع مقدس به شمار می‌آید. رزمندگان در بند، نه تنها هرگز تسلیم خواسته‌ها و محدودیت‌های بعثی‌ها نشدند بلکه سعی در انجام فرایض دینی و برپایی مجالس عزاداری در ایام محرم، در اردوگاه‌های بعثی داشتند.

ساخت ماکت حرم ابا عبدالله (ع) برای آرامش دل اسراء

یکی از اسرای جنگ تحمیلی با ترسیم فضای اردوگاه‌های بعثی اظهار داشت: «علیرغم تمام مشکلاتی که وجود داشت تصمیم گرفتیم برای ایام عزاداری ابا عبدالله الحسین (ع) ماکت حرم مطهر را درست کنیم. این کار می‌بایست مخفیانه و به دور از چشم عراقی‌ها انجام بگیرد. حتی مسئول آسایشگاه هم در جریان نبود. برای تهیه آن به وسایل زیادی نیاز داشتیم که در دسترس نبود. هرکس عهده‌دار کاری شد. یکی از برادران به دنبال حلبی خالی، دیگری چیدن آن‌ها و آن یکی به صورت لوله در آوردن آن‌ها و چند نفر هم به بهانه‌های مختلف قیچی را از مسئول انبار می‌گرفتند تا کسی به جمع ما شک نکند.

مدت پنج روز اوقات بیکاری خود را مخفیانه به انجام این کار می‌پرداختیم تا اینکه به همت و پشتکار برادران کار‌های مقدماتی انجام شده و تقریباً رو به اتمام بود. مسئول انبار که به ما شک کرده بود به مسئول آسایشگاه اطلاع داده و به گفت: ظاهراً این آسایشگاه در تدارک وسایل بخصوصی است.

در حال سوار کردن ماکت حرم بودیم که مسئول آسایشگاه وارد شد و با دیدن ماکت گفت: اگر بعثی‌ها متوجه بشوند از برنامه‌های واجب و مهم‌تری که مخفیانه انجام می‌دهیم، محروم خواهیم شد؛ بنابراین باید آنرا خراب کنیم امکان دارد به واسطه نصب این ماکت افراد زیادی مورد اذیت و آزار قرار گیرند و با اصرار ما و وساطت یکی از برادران مسن آسایشگاه قرار شد بعد از برپایی مراسم شب، ماکت خراب شود.

در همین هنگام بعثی‌ها سوت آمار زدند، نگران و ناراحت بودیم اگر برای بازپرسی به آسایشگاه می‌آمدند چه می‌شد؟ در صورت باخبر شدن بعثی‌ها شکنجه و اذیت و آزار اسرا حتمی بود. با توکل به خداوند متعال به محوطه اردوگاه رفتیم، خوشبختانه بعد از آمار بازرسی صورت نگرفت و با خیال راحت به آسایشگاه برگشتیم. برای اینکه دیگر برادران را غافلگیر کنیم در گوشه‌ای از آسایشگاه پرده کشیدیم و ماکت حرم را در پشت پرده قرار دادیم بعضی از برادران تعدادی از عکس‌های شهدا را بر روی آن نصب کردند بعد از اقامه نماز مغرب و عشاء پرده را کنار زدیم با دیدن ماکت حالت عجیبی به بچه‌ها دست داد.

از آنجائی که به زیارت امام حسین (ع) مشرف شده بودند خاطرات زیارت حرم مطهر در ذهنشان تداعی شد. گروه گروه گرد ماکت می‌گشتیم و زیارت عاشورا می‌خواندیم، عزاداری و نوحه‌سرائی می‌کردیم و تا آخرین دقایق شب برنامه ادامه داشت. برنامه باشکوهی شد، برادران خواستند تا این برنامه را برای دیگر آسایشگاه‌ها هم اجرا کنیم، ولی بنا به قولی که به مسئول آسایشگاه داده بودیم بعد از اتمام مراسم ماکت را خراب کردیم.»

تلاش دشمنان بعثی برای بی‌ارزش جلوه دادن روحیات رزمندگان اسلام

«دشمن که حالت و روحیه اسرا و تاثیر عزاداری‌های عاشقانه آن‌ها را در ماه محرم می‌دید درصدد بی‌ارزش جلوه دادن حالات و روحیات آن‌ها برمی‌آمد. به طور مثال یکی از افسر‌های بعثی با مشاهده چهره گریان و افسرده برادران گفت: شما چرا گریه می‌کنید؟ ما خود امام حسین (ع) را دعوت کردیم و خود هم کشتیم. به شما اصلاً ربطی ندارد و بعد بلند بلند می‌خندید.

یا افسر بعثی دیگری که همه روز‌های عاشورا را با لباس قرمز وارد اردوگاه می‌شد، می‌آمد و روبه‌روی بچه‌ها می‌ایستاد و با حالت نفرت انگیزی می‌گفت: حسین شما را هم من کشتم حالا چه می‌گوئید؟ و از این قبیل حرکات که راستی جز این هم از یزیدیان ددمنش بعثی انتظار نمی‌رفت.»

تلاش رزمندگان اسلام برای برگزاری مراسم عزاداری ابا عبدالله (ع)

«برای اینکه از اذیت و آزار‌های دشمن در امان باشیم در هنگام مراسم عزاداری تعدادی از برادران نذر می‌کردند که به بهانه‌های مختلف نگهبان‌های بعثی را سرگرم کنند تا متوجه مراسم عزاداری نشوند، بعضی از برادران جلوی درب آسایشگاه مشغول صاف کردن تکه حلب کهنه‌ای می‌شدند و با نواختن ضربه بر آن خاطر برادران داخل آسایشگاه را برای برگزاری مراسم آسوده می‌کردند.

برخی دیگر که به زبان عربی مسلط بودند با گفتن قصیده و با داستان‌های عربی آن‌ها را سرگرم می‌ساختند و یا برادران ورزشکاری که بازی خوبی داشتند به مسابقه با نگهبان‌ها می‌پرداختند و از این طریق ساعتی آن‌ها را مشغول می‌ساختند. خلاصه هرکس آنچه در توان داشت برای کمک به باشکوه برگزار کردن مراسم ماه محرم و سرگرم ساختن نگهبان‌ها انجام می‌داد اما این آخر‌ها از آنجایی که سربازان متوجه ترفند‌های برادران شده بودند با رسیدن ماه محرم دو برابر می‌شدند؛ بطوریکه هر آسایشگاه دو مامور داشت و آن‌ها تمام وقت نگاهشان داخل آسایشگاه بود که مبادا کسی عزاداری کند و سینه بزند.

یکی از همین روز‌ها که نگهبان‌ها جلوی درب آسایشگاه مشغول نگهبانی بودند تصمیم گرفتیم با یک ترفند تازه مراسم عزاداری را برپا نمائیم؛ بنابراین تعدادی از برادران برای سرگرم ساختن نگهبان‌ها داخل آسایشگاه ماندند و جمعی دیگر دور از بعثی‌ها در محوطه اردوگاه حلقه زدند و علی‌الظاهر مشغول بازی شدند درحالیکه داخل حلقه این برادران جمعی از عاشقان اباعبدالله مشغول عزاداری و سینه زنی بودند راستی که چه شکوهی اینگونه عزاداری‌ها داشت.»

منبع

روزنامه جمهوری اسلامی، ۲۰ مرداد ۱۳۷۱، ص: ۱۴

انتهای پیام/ 118