امام موسی کاظم (ع)

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ رسول حسنی ولاشجردی؛ روز ششم ذی‌القعده، به عنوان روز بزرگداشت حضرت احمد بن موسی (ع) معروف به شاهچراغ اعلام شده هست. آن حضرت به همه جلالت شان و نقش پررنگی که در تاریخ اسلام و بخصوص دهه اول قرن دوم هجری قمری دارد، همچنان ناشناخته مانده هست. یکی از وجوه بارز حضرت شاهچراغ بصیرت بی‌مانند ایشان هست که توانست با اقدامی مناسب و بهنگام در مقابل انشقاق امت رسول‌الله (ص) ایستاد و در مقابل آنانی که احمد بن موسی (ع) را جانشین امام موسی کاظم (ع) می‌دانستند قاطعانه مقابله کرد و خود را در بیعت و اطاعت امام رضا (ع) معرفی کردند. به مناسبت روز بزرگداشت حضرت شاهچراغ (ع) نگاهی داریم زندگی ایشان. 

شاهچراغ؛ بصیر و ولایتمدار

احمد بن موسی (ع)، فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر صاحب بصیرت امام علی بن موسی‌الرضا (ع)، سیدی جلیل القدر، شجاع، فاضل صالح، باتقوا و پرهیزگار، صاحب ثروت و منزلت، بزرگوار و باعزت توصیف شده هست که نزد پدرش منزلت بسیار داشت، با قلم خود قرآن بسیار نوشت و در زمان حیاتش هزار بنده را آزاد کرد. شخصی موثق و مورد اعتماد و اطمینان و راوی احادیث زیادی از پدر و اجدادش بود. 

حضرت موسی کاظم (ع) مزرعه خود را که به «یسیریه» معروف بود به وی بخشید گفته‌اند که احمد بن موسی (ع) در زمان خود از فروش‌ایم مزرعه هزار بنده آزاد کرد را آزاد کرد. احمد بن موسی (ع) یکی از فضلای عصر خود بود چنان که وی را در زمره محدثینی به شمار آورده‌اند که احادیث زیادی از ائمه معصومین (ع) نقل کرده هست. ایشان هزار بنده را آزاد کرد و هزار قرآن با دست مبارکش نوشت و او با عزت و بزرگوار و دارای منزلتی بزرگ بود. 

محدث نیشابوری احمد، محمد و حمزه را از یک مادر می‌داند در کتاب وی آمده هست که احمد بن موسی (ع) نزد پدرش بر فرزندان مقدم بود. پدر بزرگوارش او را در وصیت ظاهری به عنوان وصی پس از خود تعیین کرده ولیکن در نسخه وصیت مختومه که خاص امامت من عندالله هست از وی نامی نبرده هست. برخی از شیعیان پس از حضرت موسی بن جعفر (ع) او را امام می‌دانند و قائل به امامت احمد بن موسی (ع) شدند و امامت برادرش علی بن موسی‌الرضا (ع) را نپذیرفتند. 

جنبه‌های سیاسی مسئله امامت احمد بن موسی (ع) احتمالاً از سوی شیعیان زیدیه که منکر تقیه و مروج قیام مسلحانه بر ضد مأمون بودند دامن زده می‌شد و، چون قادر به درک مواضع حکیمانه و مشی تقیه‌آمیز حضرت نبودند. حضور احمد بن موسی (ع) در قیام مسلحانه ابن طباطبا و ابوالسرایا را نیز بی ارتباط و یا بدون دستور امام رضا (ع) می‌پنداشتند؛ بنابراین علاوه بر انگیزه‌های سیاسی و همچنین توجه به فضایل، عظمت و شخصیت احمد بن موسی (ع) هر کدام به تنهایی می‌تواند عاملی برای جانب‌داری از احمد بن موسی (ع) محسوب شود. اما اعتقاد به امامت احمد بن موسی (ع) استمرار و دوام چندانی نیافت. این ناپایداری در مواضع منفی ایشان نسبت به طرح امامت وی و اصرار بر ولایت برادر بزرگوارش حضرت علی بن موسی‌الرضا (ع) جست‌و‌جو کرد. احمد بن موسی (ع) حقانیت امامت و ولایت را بعد از شهادت پدرش آشکار ساخت. 

هنگامی که خبر شهادت حضرت امام موسی کاظم (ع) در مدینه منتشر شد مردم بر در خانه‌ام‌احمد جمع شدند. آنگاه همراه با احمد بن موسی (ع) به مسجد آمدند و به سبب شخصیت والای احمد بن موسی (ع) گمان کردند که بعد از وفات امام موسی کاظم (ع) وی جانشین و امام هست. به همین سبب با وی بیعت کردند و او نیز از آنها بیعت گرفت. 

احمد بن موسی (ع) سپس بر بالای منبر رفت و خطاب به بیعت کنندگان اعلام کرد: «ای مردم هم چنان که اکنون تمامی شما با من بیعت کرده‌اید بدانید که من خود در بیعت برادرم علی بن موسی (ع) هستم. او پس از پدرم امام و خلیفه به حق و ولی خداست. از طرف خدا و رسولش بر من و شما واجب هست که از او اطاعت کنیم. 

پس از آن احمد بن موسی (ع) در فضایل برادرش على بن موسی‌الرضا (ع) سخن گفت و تمامی حاضران تسلیم گفته او شدند و از مسجد بیرون آمدند در حالی که پیشاپیش آنها احمد بن موسی (ع) بود. آن گاه خدمت امام رضا (ع) رسیدند و به امامت آن بزرگوار اعتراف کردند و ایشان بیعت کردند. احمد بن موسی (ع) مدتی در خدمت برادرش بود تا زمانی که مأمون در پی امام رضا (ع) فرستاد و ایشان را برای ولایتعهدی از مدینه به خراسان دعوت کرد. 

پس از عزیمت امام رضا (ع) به مرو پذیرش تحمیلی ولایتعهدی مأمون جرقه‌های آغازین حرکت احمد بن موسی (ع) و برادران آن حضرت (ع) را شکل داد. احمد بن موسی (ع) با هفتصد تن از برادران و برادرزادگان و جماعت کثیری از دوستان از مدینه عزم خراسان کردند. در دو فرسنگی شیراز خبر شهادت امام رضا (ع) به آنان رسید. 

مأمون نیز که از حرکت امامزادگان اطلاع یافته بود به حکام و عمال خود نوشته بود که در هر کجا احمد بن موسی را یافتند به قتل برسانند. احمد بن موسی (ع)، چون از حیله مأمون آگاه شد. به همراه سه هزار تن و به روایتی دو هزار تن از بغداد (مدینه) قیام کرد کارگزار مأمون در شیراز به نام قتلغ خان به امر خلیفه با او به مقابله برخاست. حضرت احمد بن موسی (ع) که وضع را چنین دید دانست که برگشتن به مدینه ممکن نیست و این جماعت به قصد مقاتله و جدال در این جا گرد آمده‌اند بنابراین اصحاب و یاران خود را خواست و جریان را به اطلاع همگان رسانده و اضافه کرد: «قصد اینها ریختن خون فرزندان علی بن ابیطالب (ع) هست هر کس از شما مایل به بازگشت باشد یا راه فراری بداند می‌تواند جان از مهلکه به سلامت برد که من چاره‌ای جز جهاد با این اشرار ندارم تمامی برادران و یاران احمد بن موسی (ع) عرض کردند که مایلند در رکاب وی جهاد کنند آن بزرگوار در حق آنها دعای خیر کرد و فرمود: «پس برای مبارزه خود را آماده سازید»

سپاه قتلغ خان در برابر یاران و برادران احمد بن موسی (ع) صفوف خود را آراستند و جنگ نابرابری آغاز شد. در نتیجه رشادت و فداکاری آنها دشمن شکست خورده و عقب نشینی کرد. این جدال در سه نوبت و به مدت چند روز ادامه یافت در پیکار سوم سپاهیان قتلغ خان به هزیمت رفتند و ناچار شدند از محل درگیری قریه کشن تا نزدیک برج و باروی شهر شیراز به مسافت سه فرسخ عقب نشینی کنند و از ترس به درون حصار شهر پناه برده و دروازه‌های شهر را محکم بستند. احمد بن موسی (ع) به اردوگاه خویش در قریه کشن نزد یاران خویش بازگشت در این نبرد عده‌ای از امامزادگان و اصحاب احمد بن موسی (ع) مجروح و تعدادی قریب به ۳۰۰ نفر به شهادت رسیدند.

روز دیگر احمد بن موسی (ع) یاران خود را به پشت دروازه شهر شیراز منتقل کرد و همان جا خیمه زد. قتلغ خان که دریافت قادر به پیکار با احمد بن موسی (ع) نیست و با وجود عشق و فداکاری که در سپاه احمد بن موسی (ع) موج می‌زند توان مقابله مردانه با آنها را ندارد، با عده‌ای از فرماندهان سپاه خود طرح خدعه و نیرنگی را ریخت تا بلکه با این روش بر آنها فایق آیند. 

بر اساس نیرنگ و توطئه طراحی شده جمعی از سپاهیان جنگ آزموده خود را با شیوه جنگ و گریز به صفوف یاران احمد بن موسی (ع) گسیل داشت و به آنها دستور داد در اولین درگیری وانمود به عقب نشینی و شکست کنند و به سوی دروازه‌های شهر بازگردند. یاران و برادران احمد بن موسی (ع) با این خدعه وارد شهر شدند. هنگامی که آنها وارد شهر شدند دشمن مکار دروازه‌های شهر را بست. سپاهیان قتلغ خان که از قبل در گذرگاه‌های شهر کمین کرده بودند یاران احمد بن موسی (ع) را هر کدام به وضعی و در موضعی به شهادت رساندند. 

در نتیجه طرح و توطئه دشمن بسیاری از یاران احمد بن موسی (ع) به شهادت رسیدند و عده‌ای نیز که از نیرنگ دشمن به سلامت گریخته بودند. در اطراف پراکنده شدند. مورخان اتفاق نظر دارند که غالب امامزادگان در فارس و سایر شهر‌های ایران از متفرق شدگان این نهضت هستند. احمد بن موسی (ع) با تنی چند از برادران و یاران خویش تا مدتی که سلطان الواعظین تا یک سال ذکر نموده زندگی مخفیانه را برگزیدند. 

دشمن در گوشه و کنار به سختی در جست و جوی آنها بود حکمران فارس جاسوسان بسیار را برای یافتن احمد بن موسی (ع) گماشت، سرانجام جاسوسان محل اختفای حضرت احمد بن موسی (ع) و یارانش را یافته و قتلغ خان با شمار زیادی از سپاهیان خود به آنها هجوم برد. احمد بن موسی (ع) شجاعانه در مقابل دشمن پایداری کرد و به دفاع از خود پرداخت. احمد بن موسی (ع) تنها با جمع کثیری به نبرد پرداخت. دشمن، چون دید از عهده او بر نمی‌آید با ایجاد شکاف روزنه‌ای در دیوار خانه‌ای که جایگاه استراحت وی بود وارد شده و از پشت سر بر سرش شمشیر زد. سپس خانه را خراب کردند و بدن مطهرش زیر توده‌های خاک در محلی که هم اکنون مرقد و بارگاه اوست پنهان شد.

منبع: «احمد بن موسی شاهچراغ (ع)» نوشته «جلیل عرفن منش»

انتهای پیام/ 161

به گزارش مجاهدت از خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، امروز (یکشنبه) ۲۵ رجب و سالروز شهادت امام موسی‌بن‌جعفر (علیهماالسلام) هست. مزار ایشان در شهر کاظمین در عراق قرار دارد.

ایشان زمان زیادی از زندگی خود را در زندان هارون‌الرشید گذراندند و توسط وی در زندان مسموم شدند و به شهادت رسیدند. به همین مناسبت گریزی به سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی در مورد مبارزه و توسل امام کاظم (علیه‌السلام) به شیوه تقیه و کتاب «انسان ۲۵۰ ساله» می‌زنیم که شامل بیانات مقام معظم رهبری در مورد زندگی سیاسی_مبارزاتی ائمه معصومین (علیهم‌السلام) که مؤسسه جهادی (مرکز صهبا) آن را منتشر کرده هست.

این مقطع ۳۵ ساله _از ۱۴۸ تا ۱۸۳ هجری_ یعنی دوران امامت حضرت موسی‌بن‌جعفر (علیهماالسلام) یکی از مهم‌ترین مقاطع زندگی‌نامه ائمه (علیهم‌السلام) هست. دو تَن از مقتدرترین سلاطین بنی‌عباس _منصور و هارون_ و دو تَن از جبارترین آنان_ مهدی و هادی_ در آن حکومت می‌کردند.

جریان‌های فکری و عقیدتی در این دوران، برخی به اوج رسیده و برخی زاده شده و فضای ذهنی را از تعارضات، انباشته و حربه‌ای در دست قدرت‌مداران و آفتی در هوشیاری اسلامی و سیاسی مردم شده و میدان را بر عَلَم‌دارانِ صحنه معارف اصیل اسلامی و صاحبان دعوت علوی، تنگ و دشوار ساخته بود.

در این دوران، دیگر نه مانند اواخر دوران بنی‌امیه و نه همچون ۱۰ ساله اول دوران بنی‌عباس و نه شبیه دوران پس از مرگ هارون که در هر یک، حکومت مسلط وقت به نحوی تهدید می‌شد؛ تهدیدی جدی دستگاه خلافت را نمی‌لرزاند و خلیفه را از جریان عمیق و مستمر دعوت اهل بیت (علیهم‌السلام) غافل نمی‌ساخت.

خط جهاد و مبارزه ائمه (ع) 

صد‌ها حادثه توجه‌برانگیز و پُرمعنی و در عین حال، ظاهراً بی‌ارتباط و گاه متناقض با یکدیگر در زندگی امام کاظم (علیه‌السلام) هنگامی معنی می‌شود و ربط می‌یابد که ما آن رشته مستمری را که از آغاز امامت آن بزرگوار تا لحظه شهادتش ادامه داشته، مشاهده کنیم.

این رشته، همان خط جهاد و مبارزه ائمه (علیهم‌السلام) هست که در تمام دوران ۲۵۰ ساله و در شکل‌های گوناگون استمرار داشته و هدف از آن، اولاً تبیین اسلام ناب و تفسیر صحیح قرآن و ارائه تصویری روشن از معرفت اسلامی هست و ثانیاً، تبیین مسئله امامت و حاکمیت سیاسی در جامعه اسلامی و ثالثاً، تلاش و کوشش برای تشکیل آن جامعه و تحقق بخشیدن به هدف پیامبر معظم اسلام (صلی الله علیه و آله) و همه پیامبران یعنی اقامه قسط و عدل و زدودن اندادُالله (شریکان و همتایان خداوند) از صحنه حکومت و سپردن زمام اداره زندگی به خلفاءالله و بندگان صالح خداوند.

امام کاظم (علیه‌السلام) نیز همه زندگی خود را وقف این جهاد مقدس کرده بودند؛ درس و تعلیم و فقه و حدیث و تقیه و تربیتش در این جهت بود. البته زمان ایشان ویژگی‌های خود را داشت؛ پس جهاد ایشان نیز به تناسب زمان مختصاتی می‌یافت؛ عیناً مانند دیگر ائمه هشت‌گانه (ع)، از زمان امام سجاد (علیه‌السلام) تا امام حسن عسکری (علیه‌السلام) که هر یک یا هر چند نفر مختصاتی در زمان و به تبع آن، در جهادِ خود داشتند و مجموعاً زندگی آنان، دوره چهارم از زندگی ۲۵۰ ساله را تشکیل می‌دهد.

زندگی امام موسی کاظم (علیه‌السلام) در سخت‌ترین دوران‌ها شروع شد. هیچ دورانی به گمان من بعد از دوران امام سجاد (علیه‌السلام)، به سختی دوران امام کاظم (علیه‌السلام) نبود.

توسل به شیوه تقیه

در این دوران، تنها چیزی که می‌توانست مبارزه و حرکت فکری و سیاسی اهل بیت (علیهم‌السلام) و یاران صدیق آنان را مجال رشد و استمرار بخشد، تلاش خستگی‌ناپذیر و جهاد خطیر آن بزرگواران بود و توسل به شیوه الهی تقیه. بدین ترتیب هست که عظمت حیرت‌آور و دهشت‌انگیز جهاد امام کاظم (علیه‌السلام) آشکار می‌شود.

«در زندگی خصوصی امام موسی‌بن‌جعفر (علیه‌السلام)، هیچ‌کس از نزدیکان آن حضرت (علیه‌السلام) و خواص اصحاب ایشان نبود که نداند امام کاظم (علیه‌السلام) برای چه دارند تلاش می‌کنند.

خودِ ایشان در اظهارات و اشاراتشان و کار‌های رمزی که انجام می‌دادند، این را به دیگران نشان می‌دادند؛ حتی در محل سکونت، آن اتاق مخصوصی که امام کاظم (عیه‌السلام) در آن می‌نشستند، اینگونه بود که راوی که از نزدیکان ایشان هست، می‌گوید که من وارد شدم، دیدم در اتاق امام کاظم (علیه‌السلام) سه چیز هست؛ شمشیری هست که نشان می‌دهد هدف، جهاد هست؛ لباس خشنی هست که نشان می‌دهد که وسیله زندگی خشونت‌بار رزمی و انقلابی هست و قرآنی هست که نشان می‌دهد هدف دین هست؛ می‌خواهیم به زندگی قرآنی برسیم با این وسایل و این سختی‌ها را هم تحمل می‌کنیم.»

باید عرض کنم که کاوشگران تاریخ اسلام، آنگاه که به جست‌و‌جو کردن و شرح زندگی امام کاظم (علیه‌السلام) پرداخته‌اند، سهم شایسته‌ای از توجه را که باید به حادثه عظیم و بی‌نظیر «حبس طویل‌المدت» این امام همام اختصاص می‌یافت، بدان اختصاص نداده و در نتیجه از جهاد خطیر آن بزرگوار غافل مانده‌اند.

مشعل روشنگر

شخصیت امام کاظم (علیه‌السلام) در داخل زندان هم، همان شخصیتِ مشعلِ روشنگری هست که تمام اطراف خودش را روشن می‌کند. ببینید حق این هست، حرکت فکر اسلامی و جهاد متکی به قرآن، چنین حرکتی هست، هیچ‌وقت متوقف نمی‌ماند؛ حتی در سخت‌ترین شرایط.

چرا امام موسی‌بن‌جعفر (ع) به «کاظم» ملقب شدند؟

حجت‌الاسلام و المسلمین حسین انصاریان در مورد اینکه چرا امام موسی‌بن‌جعفر (علیهماالسلام) به «کاظم» ملقب شدند؟، گفت: از القاب حضرت موسی‌بن‌جعفر (علیهماالسلام)، «کاظم» هست؛ یعنی وجود مقدسی که در مقابل آزار و یاوه‌گویی‌های دیگران، خشمش را فرومی‌خورد و عصبانی نمی‌شود؛ چون این رفتار، توابع خوبی ندارد و خدای ناکرده کار را به زد و خورد، قهر، دعوا، ضربه زدن می‌رساند.

به نظر می‌رسد در روزگار موسی‌بن‌جعفر (علیهماالسلام) افراد آزاردهنده به بنی‌هاشم به‌خصوص این امام بزرگوار زیاد بودند و حضرت از همه کظم غیظ می‌کردند؛ به این خاطر ملقب به «کاظم» شدند.

ایشان مصداق اَتَمّ آیه ۱۳۴ سوره آل عمران بودند که خداوند می‌فرماید: «آنانی که زمانِ داشتن و نداشتن در راه خدا هزینه می‌کنند. خشم خود را فرو می‌خورند و از مردم هم گذشت می‌کنند، اینها محسنین هستند و خدا عاشق محسنین هست» یعنی محبوب خدا هستند.

انتهای پیام/ 118

به گزارش مجاهدت از خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، حرم‌های مطهر اهل بیت (علیهم‌السلام) در آستانه ایام شهادت امام موسی کاظم (علیه‌السلام)، در رثای ایشان کتیبه‌های سیاه ماتم و عزا نصب کردند.

حرم‌های حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)، امام حسین (علیه‌السلام)، حضرت عباس (علیه‌السلام)، امامین الجوادین (علیهماالسلام) و امامین العسکریین (علیهماالسلام) هرکدام سعی در نشر فضائل امام موسی‌بن‌جعفر (علیهماالسلام) داشتند.

در این کتیبه‌ها، برخی از صفات امام کاظم (علیه‌السلام) از جمله باب الحوائج، السلامُ علی حَلیفِ السجدة الطّویلة، کاظم الغیظ و… حک شده‌اند.

عتبه علوی (ع)

عتبه حسینی (ع)

عتبه عباسی (ع)

حرم امامین الجوادین (ع)

حرم امامین العسکریین (ع)

انتهای پیام/ 118

به گزارش مجاهدت از گروه فرهنگ دفاع‌پرس، عراقی‌ها هر ساله در آستانه سالروز شهادت امام کاظم (علیه‌السلام) به‌سوی حرم کاظمین حرکت می‌کنند. پیاده‌روی که بعد از اربعین، پرشورترین مراسم در عراق هست.

سال گذشته ۱۲ میلیون نفر در پیاده‌روی کاظمیه که به آن «اربعین ثانی» می‌گویند، شرکت کردند.

رضا هلالی به این مناسبت نماهنگ «سفره‌دار کاظمین» را منتشر کرد. شعر این نماهنگ از سرود‌های سعید پاشازاده هست که بخشی از آن به شرح زیر هست:

یه جمله‌ای توی ذهن من می‌پیچه

این زمزمه یادگاری از مادره

توو سختیا می‌گفت همه‌جا چاره‌ کار

یه سفره برا موسی‌بن‌جعفره (ع)

وقت معالجه، موسی‌بن‌جعفر (ع)

نسخه‌هاش رایجه موسی‌بن‌جعفر (ع)

می‌گفت که مادرم تو گرفتاری

باب‌الحوائجه موسی‌بن‌جعفر (ع)

بیخود نیست عراقیا

از یه هفته قبل از شب شهادتش

موکب می‌زنن

از کربلا با پای پیاده هم میان زیارتش

برعکسِ اربعین

این بار میشه مبدأ مشایه کربلا

می‌شینه منتظر به پای زائرا 

کاظمین جای کربلا

دارن میان سامرا و نجف

به‌سمت کاظمین

پا به پای کربلا‌

ای پدر علی‌بن‌موسی‌الرضا (ع)!

میگم مثل اربعین توی این عزا

تو هم مثل حسین (ع) فرزندت شد علی (ع)

پس هلبیکم هلیبکم به زوار ابوعلی (ع)

هلبیکم هلیبکم به زوار ابوعلی (ع)

هلبیکم هلیبکم به زوار ابوعلی (ع) … 

با آه و با زمزمه

یه سفره پهن کرده فاطمه (س)

مث بین‌الحرمین

یه طرف کربلا

یه طرف کاظمین

یکی می‌خونه یا موسی‌بن‌جعفر (ع) و

یکی می‌خونه یا حسین (ع)

سرِ این سفره صد طیفه

هم نوکر هم شاهه

هم کیفِ هم آهه

جنس مردمونش

هم عامه هم خاصه

اما یه باب‌الحوائج دیگه اینجا سفره‌داره

اسمشم عباسه (ع)

عباس (ع) تو سفره‌ موسی‌بن‌جعفر (ع) سفره داره

با دستایی که نداره

واسه زائرا غذا میاره

می‌خونه توی موکبا عباس‌بن‌علی (ع)

هلبیکم هلیبکم به زوار ابوعلی (ع)

هلبیکم هلیبکم به زوار ابوعلی (ع)

انتهای پیام/ 118

به گزارش مجاهدت از گروه فرهنگ دفاع‌پرس، روز ۲۵ ماه رجب سالروز شهادت امام موسی کاظم (علیه‌السلام) هست که هرساله به این مناسبت، هیأت‌ها مجالس عزاداری برپا می‌کنند.

در ادامه برنامه هیأت ارائه می‌شود:

هیأت رایةالعباس (ع)

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین امیری طیبی

مرثیه‌خوانی: محمود کریمی

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از نماز مغرب

نشانی: چیذر، امامزاده علی‌اکبر (ع)

هیأت صنف بزاز تهران

پیش‌منبرخوانی: مهدی آصفی

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین مهدی خدامی

مرثیه‌خوانی: سید امیر حاج‌احمدی و علی قرائیان

زمان: یکشنبه (۷ بهمن) از نماز مغرب

نشانی: خیابان خیام، مقابل پاچنار، کوچه مبرا

هیأت یافاطمةالزهرا (س) بابل

مرثیه‌خوانی: محمدرضا بذری و جبار بذری

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از نماز مغرب

نشانی: بابل، خیابان مصلی (حکیم آباد) نبش مصلی ۱۷، مجتمع فرهنگی مذهبی فاطمةالزهرا (س)

هیأت عبدالله‌بن‌الحسن (ع)

سخنران: حجت‌الاسلام عابدینی

مرثیه‌خوانی: حنیف طاهری

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۹:۳۰

نشانی: فرمانیه، دیباجی‌ شمالی، نرسیده به بزرگراه صدر، مسجدالرضا

هیأت اصحاب‌الحسین (ع)

سخنران: حجت‌الاسلام محسن قنبریان

مرثیه‌خوانی: مصطفی اللهیاری

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۹

نشانی: میدان انقلاب اسلامی، مسجد دانشگاه تهران

هیأت فدائیان حضرت زهرا (س) مشهد

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین سید حسین آقامیری

مرثیه‌خوانی: حسین طاهری و علیرضا طاهری

زمان: یکشنبه (۷ بهمن) از ساعت ۲۰

نشانی: مشهد، خیابان خسروی، مسجد بناها

هیأت روضةالرقیه (س)

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین سید فهیم موسوی

مرثیه‌خوانی: جواد حیدری، محمدرضا بذری، حنیف طاهری، حمید دادوندی، علی میرزامحمدی، روح‌الله صادق‌پور، سید حجت بحرالعلوم و علی علیان

زمان: از پنج‌شنبه (۴ بهمن‌) به‌مدت چهار روز از ساعت ۷

نشانی: خیابان ۱۷ شهریور، بعد از کوچه مهاجری، بلوار قیام، پلاک پرچم

هیأت یا مهدی (عج) واوان

سخنران: حجت‌الاسلام سیدحسین موسوی

مرثیه‌خوانی: محمد محمدحسن و مرتضی زالی

زمان: یکشنبه (۷ بهمن) از ساعت ۱۹:۳۰

نشانی: واوان، مسجد حضرت موسی بن جعفر

هیأت قمر بنی‌هاشم (ع)

سخنران: حشمت‌الله قنبری

مرثیه‌خوانی: حسین طلایی، محمد پورعباسیان و جواد پورعباسیان

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۹:۳۰

نشانی: بزرگراه ارتش، شهرک ابوذر

هیأت مکتب‌الزهرا (س)

پیش‌منبرخوانی: اکبر مولایی

سخنران: حجت‌الاسلام شریفیان

مرثیه‌خوانی: محمدرضا طاهری و حسین طاهری

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۹

نشانی: خیابان شریعتی، خیابان شهدای ناجا (پلیس)، ستاد فرماندهی انتظامی تهران بزرگ، حسینیه چهارده معصوم (علیهم‌السلام)

هیأت عزاداری پیرعطاء

سخنران: محمدحسین سرخه‌ای

مرثیه‌خوانی: عباس رحمانی و جواد حبیبی

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۷:۳۰

نشانی: سه‌راه امین‌حضور

ماتمکده حضرت زینب (س)

پیش‌منبرخوانی: محمدعلی سلیمانی

سخنران: حجت‌الاسلام حسین انصاریان

مرثیه‌خوانی: سید حجت بحرالعلومی، حسن حسین‌خانی و حسین ایزدخواه

زمان: جمعه (۵ بهمن‌) تا یکشنبه (۷ بهمن‌) از نماز مغرب

نشانی: خیابان وحدت اسلامی، بعد از پل ابوسعید، خیابان فرهنگ

هیأت نورالرضا (ع)

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین ناصر یوسفی

مرثیه‌خوانی: مهدی عزیزیان و حسین ایزدخواه

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۹:۳۰

نشانی: ازگل، خیابان نوبهار، کوچه گلستان شرقی، مسجد امام رضا (ع)

هیأت حسن‌بن‌علی قم

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین شحیطاط

مرثیه‌خوانی: حسن شالبافان

زمان: جمعه (۵ بهمن‌) از ساعت ۲۰

نشانی: قم، میدان روح‌الله، خیابان معلم، کوچه ۱۲

هیأت ثارالله (ع)

سخنران: حجت‌الاسلام مصطفی کرمی

مرثیه‌خوانی: علی آئینه‌چی و مهدی اکبری

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۲۰

نشانی: مجیدیه شمالی، بالاتر از میدان ملت، خیابان شهید صباح غربی

هیأت بیت‌العباس

سخنران: حجت‌الاسلام میثم علی‌پناه

مرثیه‌خوانی: علی آینه‌چی و سید محمدرضا نوشه‌ور

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۲۰

نشانی: خیابان‌پیروزی، خیابان‌نبرد‌شمالی، کوچه‌امیر‌اسماعیل‌ثانی

هیأت بیت‌الزهرا

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین حامد کاشانی

مرثیه‌خوانی: سید مهدی حسینی

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۲۰

نشانی: تهرانپارس، بالاتر از فلکه سوم، خیابان ۲۱۲ شرقی

حسینیه گودال مبارکه قتلگاه

سخنران: حجت‌الاسلام مهدی تخاوری

مرثیه‌خوانی: غلامحسین مردانی، محمود آشتیانی و غلیرضا قانعی

زمان: جمعه (۵ بهمن‌) از ساعت ۱۵

نشانی: تقاطع بزرگراه شهید محلاتی و ابوذر

قرارگاه منتظران ظهور لنگرود

سخنران: حجت‌الاسلام رزم طالع

مرثیه‌خوانی: ابوذر روحی

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۲۰

نشانی: لنگرود، حسینیه فدائیان امام هادی

هیأت کف‌العباس

سخنران: حجت‌الاسلام صادقی واعظ

مرثیه‌خوانی: سیدمهدی میرداماد

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۹

نشانی: قم، آستان امامزاده سید علی

بیت‌الشهدا

سخنران: حجت‌الاسلام رمضانی

مرثیه‌خوانی: حسین سازور

زمان: جمعه (۵ بهمن‌) از ساعت ۱۵:۱۵

نشانی: شهر ری، خیابان فدائیان اسلام، روبروی مسجد فیروز آبادی، خیابان شهید پیلغوش

هیأت منتظران المهدی (عج) قم

سخنران: حجت‌الاسلام سیدبهاءالدین ضیایی

مرثیه‌خوانی: علی کرمی، سیدحجت بحرالعلومی و سیدمصطفی میرداماد

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۵

نشانی: قم، خیابان ۱۹ دی، روبه‌روی کوچه ۱/۳، مسجد محمدیه

تجمع هیأت‌های مذهبی سمنان

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین مرتضی مطیعی

مرثیه‌خوانی: مهدی سلحشور، میثم مطیعی و مهدی رسولی

زمان: یکشنبه (۷ بهمن) از ساعت ۱۸:۳۰

نشانی: سمنان، حسینیه شهدای گمنام

هیأت کربلا

سخنران: حجت‌الاسلام و المسلمین صفاری

مرثیه‌خوانی: علی عشرتی

زمان: شنبه (۶ بهمن‌) از ساعت ۱۸:۳۰

نشانی: شهرک شهید محلاتی، بالاتر از میدان امام علی، حسینیه دبیرستان امام علی

موکب محبان علی‌ابن‌ابیطالب (ع)

سخنران: حجت‌الاسلام سیدطا‌ها خشنود

مرثیه‌خوانی: سید علی مومنی، علی پورکاوه و روح‌الله رحیمیان

زمان: جمعه (۵ بهمن‌) از ساعت ۲۰

نشانی: خیابان ولیعصر (عج)، پل امیربهادر، ابتدای خیابان بشیری، حسینیه قائم آل محمد (عج)

حرم حضرت عبدالعظیم (ع)

شب شهادت

سخنران: حجت الاسلام‌ و‌ المسلمین علیرضا پناهیان

مرثیه‌خوانی: حاج سید مجید بنی‌فاطمه

زمان: شنبه (۶ بهمن) بعد از نماز مغرب و عشاء

نشانی: شبستان امام خمینی (ره) حرم مطهر

شام شهادت

قرائت زیارت جامعه کبیره: محمدرضا بذری

مرثیه‌خوانی: حیدر خمسه

زمان: یکشنبه (۷ بهمن) بعد از نماز مغرب و عشاء

نشانی: شبستان امام خمینی (ره) حرم مطهر

انتهای پیام/ 118