انتقاد

به گزارش مجاهدت از مشرق به نقل از مرکز رسانه قوه قضائیه، حجت‌الاسلام والمسلمین محسنی اژه‌ای، طی سخنانی در نشست با اعضای هیئت نظارت بر مطبوعات، ضمن برشمردن شاخصه‌های مبحث «جهاد تبیین»، مقوله تبیین و روشنگری در امور فرهنگی و اجتماعی را از جمله اولویت‌های بسیار حائز اهمیت دانست و اظهار کرد: با تبیین و روشنگری و بیان ابعاد و زوایای حقیقی و واقعی امور می‌توانیم راه تحریف‌ها، کج‌فهمی‌ها، غرض‌ورزی‌ها و تحلیل‌های ناصواب را مسدود کنیم.

رئیس دستگاه قضا با اشاره به اهمیت کاربرد مقوله آسیب‌شناسی در قبال حوادث و اتفاقات اجتماعی برای پیشگیری از وقوع مجدد آنها، تصریح کرد: حوادث ناگوار اگر چه در دل خود واجد و موجد خسارت و آسیب هستند، اما می‌توان از این تهدید، خلق فرصت کرد و با اتخاذ آسیب‌شناسی‌های تخصصی، ضمن پیشگیری از وقوع مجدد حوادث ناگوار، ضعف‌ها و خلل‌ها را مرتفع کرد.

رئیس عدلیه در ادامه با اشاره به ساختار و کارکرد هیئت نظارت بر مطبوعات، فلسفه عضویت نمایندگان قوا و دستگاه‌های مؤثر فرهنگی در این هیئت را، چندوجهی بودن مقوله فرهنگ و رسانه و اهمیت این مقوله‌ها در ابعاد مختلف دانست.

رئیس قوه قضائیه با اشاره به تحولات و تطوراتی که عرصه رسانه در ابعاد نرم افزاری و سخت‌افزاری طی سال‌های اخیر تجربه کرده است، گفت: با عنایت به جمیع تحولات عرصه رسانه از جمله ظهور پدیده‌هایی نظیر انسان – رسانه و سایر دگرگونی‌ها در این عرصه، حتماً ممکن است نیاز به اصلاح و ایجاد قانون در حوزه مطبوعات و رسانه در کشور با در نظرگرفتن نظر نخبگان رسانه و کارشناسان وجود داشته باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین محسنی اژه‌ای در ادامه مبحث «اقتصاد رسانه» را مورد توجه قرار داد و اظهار کرد: باید سازوکارها و روال‌هایی تعبیه و تهیه شود که رسانه‌های ما بتوانند بدون وابستگی به جناح و جریانی به استقلال مالی و اقتصادی برسند و دارای درآمد روشن و شفاف باشند.

رئیس قوه قضائیه در ادامه به تبیین و تشریح برخی مقوله‌ها و گزاره‌ها پرداخت که بعضاً در سطح جامعه نسبت به آنها دوگانگی و تغایر وجود دارد؛ «شفافیت»، «انتقادپذیری»، «گفت‌وگو»، «تناسب مجازات با جرم و مجرم»، «نحوه انتشار گزارش‌های اولیه فساد و مواجهه با پخش‌کننده گزارش یا افشاگر» و «مصادیق تهدید امنیت روانی مردم» از جمله مقوله‌ها و گزاره‌هایی بود که ریاست دستگاه قضا بر ضرورت تبیین آنها در سطح جامعه در وهله نخست و سپس گفتمان‌سازی و فرهنگ‌سازی این موارد تاکید کرد.

رئیس عدلیه بیان داشت: همگان بر ضرورت انتقاد و انتقادپذیری تاکید دارند؛ اما محدوده این انتقاد چیست؟ انتقاد سازنده کدام است؟ طبق قانون، انتقاد سازنده مشروط به دارا بودن منطق و استدلال و پرهیز از توهین، تحقیر و تخریب است؛ آیا امروزه الفاظی که تحت عنوان و ذیل مقوله «انتقاد» مطرح می‌شود، همگی واجد منطق و استدلال و اجتناب از توهین و تخریب است؟ چه دستگاه‌هایی در این خصوص وظیفه فرهنگ سازی را دارند؟

رئیس دستگاه قضا افزود: امروز همگان از ضرورت انجام گفت‌وگو و مفاهمه سخن می‌گویند؛ تاکید ما نیز بر انجام گفت‌وگو با منتقدان و معترضان است؛ اما مبانی این گفت‌وگو چیست؟ محدوده آن کدام است؟ سازوکارهای گفتگوی توأم با ادب و نزاکت و حفظ ارزش‌ها چگونه باید تعیین شود؟ کدام نهاد باید مبانی انجام گفت‌وگو و مفاهمه را در سطح جامعه ترویج و تبیین کند؟

حجت‌الاسلام والمسلمین محسنی اژه‌ای در ادامه به تشریح مقوله «تناسب مجازات با جرم و مجرم» بویژه در حوزه جرایم مطبوعاتی و رسانه‌ای پرداخت و گفت: شما اعضای هیئت نظارت بر مطبوعات در مقام کارشناسان این حوزه چه پیشنهاداتی دارید تا به گونه‌ای تمهید شود که مجازات در حوزه جرایم رسانه‌ای با جرم و مجرم تناسب داشته باشد و ارفاقات قانونی لحاظ شده در این راستا القا تبعیض در سطح جامعه نکند.

وی با اشاره به حکم انتصاب خود به سمت ریاست قوه قضائیه از ناحیه مقام معظم رهبری و تاکید معظم‌له بر اهتمام جدی به مأموریت‌های اساسی دستگاه قضا در قانون اساسی از جمله تأمین آزادی‌های مشروع، گفت: ما بر تأمین آزادی‌های مشروع آحاد جامعه تاکید داریم؛ بر همین اساس ضرورت دارد روش‌های تحقق این آزادی‌ها در سطح جامعه تعیین و تبیین شود و در قبال آنها گفتمان‌سازی صورت گیرد.

پیش از سخنان رئیس قوه قضائیه، اسماعیلی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به ارائه گزارشی از عملکرد هیئت نظارت بر مطبوعات طی دوره اخیر پرداخت.
همچنین در این جلسه علاوه بر معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دبیر هیئت نظارت بر مطبوعات، نمایندگان مدیران رسانه‌ها، مجلس، قوه قضائیه، شورای عالی انقلاب فرهنگی، شورای عالی حوزه علمیه قم و دانشگاهیان نیز به بیان مطالب و نقطه‌نظرات خود پرداختند.

سرویس سیاست مشرق _ “احمد زیدآبادی”، فعال اصلاح‌طلب و از دستگیرشدگان فتنه 88 اخیراً در یک رشته توییت پیرامون دستگیری “مصطفی تاجزاده” با حکم قوه قضاییه؛ این اقدام را از روی عصبانیت توصیف کرد و نوشت: متأسفانه در مورد پیامدهای آن در این شرایط دشوار کشور یا اصلاً فکر نشده و یا به دلیل همان عصبانیت، درست فکر نشده است.

او در ادامه به برخورد نظام با فتنه‌گران اصلاح‌طلب در فتنه 88 نیز اشاره و تصریح می‌کند: این شدت‌عمل اما نتیجۀ عکس به بار آورد. هرچند که اصلاح‌طلبان در آن ماجرا تقریباً تمام امکانات سیاسی و تشکیلاتی خود را از دست دادند، نیروهای انسانی آنها در زندان‌ها دچار فرسایش شدند و رهبران آنها تحتِ حصر و یا محدودیت قرار گرفتند،اما جناح مسلط هم در افکار عمومی ضربه‌ای اساسی خورد و به دلیل به کارگیری خشونت علیه معترضان، اعتبارش حتی در بین قشر مذهبی جامعه نیز به سختی آسیب دید. این موضوع بویژه کینه و نقاری را بین دو جناح دامن زد که عوارضش پس از گذشت بیش از یک دهه، به رغم برخی از تلاش‌های حاشیه‌ای برای رفع آن، همچنان پابرجاست.

زیدآبادی می‌افزاید: این کینه و نقار بدون تردید در تضعیف پایه‌های قدرت سیاسی نظام اثرگذار بوده و زمینه را برای عبور طیف بزرگی از نیروها از آن فراهم کرده است.

***

*اظهارات این فعال چپ اما در حالی است که او همین چند روز قبل در مصاحبه با یک نشریه اصلاح‌طلب پیرامون وضعیت رجال چپ در جامعه و اثر احتمالی برخورد با آنها گفته بود:

“در شرایط فعلی، درگیر شدن اصلاح‌طلبان با سیستم حاصلی ندارد؛ چون، اولا اصلاح‌طلبان آن اعتبار و سرمایه اجتماعی قبلی را ندارند که جامعه نسبت به برخورد یا زندانی شدن آنان حساس شود (شاید برخی گروه‌ها خوشحال هم بشوند).”

زیدآبادی تصریح می‌کرد: ثانیا، درگیر شدن اصلاح‌طلبان، فضا و بهانه را برای فعال شدن بیشتر آن طیف تندرو اصولگرا فراهم می‌کند که به ضرر حل مسایل است و خود اصلاح‌طلبان هم در این‌میان، بی‌دلیل قربانی می‌شوند. اصلاح‌طلبان باید به طرف مقابل با زبانی مدنی بگویند شما قدرت گرفتید تا مسایل را حل کنید؛ حالا بگویید چه‌چیز را حل کردید؟ و بعد از این‌منظر، شروع کنند به نقد جدی و عالمانۀ عملکرد جریان حاکم. فعالیت مردمی در قالب خیریه‌ها کار دیگری است که می‌توان انجام داد. مثلا من به دکتر رضا خاتمی و دکتر شکوری‌راد پیشنهاد کردم یک روز به مناطق حاشیه شهر بروند و مریض‌ها را رایگان ویزیت کنند. خیلی‌ها به این پیشنهاد من خندیدند؛ درحالیکه اگر به آنجا بروند با آدم‌های زیادی آشنا می‌شوند، عمق مشکلات و مناسبات را می‌توانند درک کنند، مردم به آنها اعتماد می‌کنند و آنان را دلسوز خود می‌شناسند. چرا این کارها را نمی‌کنند؟ با مدام در جمع محدود خود نشستن و توییت زدن که سرمایه اجتماعی احیا نمی‌شود.[1]

تناقضات مطروحه در اظهارات زیدآبادی پیرامون اثر برخورد امنیتی با متهمان امنیتی، آنهم فقط در چند روز بیان کننده این حقیقت است دستگیری تاجزاده بر خلاف آنچه که چپ‌ها اصرار دارند یک رفتار کاملا عقلانی است که چه بسا خیلی زودتر از این باید انجام می‌گرفت.

چه اینکه فضای سیاسی و مردم ایران با کسی طرف بودند که چند سال قبل گفته بود حرف ما و براندازان یکیست و تنها در راه و روش (و نه در هدف!) تفاوت داریم.[2]

تاجزاده‌ای که نوید تکرار آبان 98 در سطحی وسیع‌تر و خشن‌تر را داده بود[3]و همان فردی که دست به رفتار “تحریم انتخابات 1400” زد.

توصیه خردمندانه به آقای زیدآبادی و دوستان ایشان است که در وهله اول به راهی که تاجزاده رفت، نروند و در گام بعد هم بپذیرند که نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران بر مسیر “عقلانیت” حرکت می‌کند و همین عقلانیت هم اجازه عبور نظام از فتنه خطرناک سال 88 را داد. بدیهیست که تاجزاده و امثال او نیز با رؤیت همین عقلانیت فهمیدند که استقرار نظام یک امر تمام شده است و از همین رو در انتخابات 1400 راه خود را از دموکراسی و جمهوری جدا کردند و در اقدامی آشکار صندوق رأی را زیر پا گذاشتند.

رفتارهای فاحش ضد امنیتی در ستاد هسته سخن جریان اصلاحات را نباید لاپوشانی کرد…

***

1_ http://mjrahbord.blogfa.com/post/72

2_mshrgh.ir/905078

3_mshrgh.ir/1018114