انقلاب ایران

به گزارش مجاهدت از مشرق، سید جعفر قنادباشی در رویداد بین‌المللی گستره جغرافیایی اندیشه امام خمینی (ره) که در دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) برگزار شد، با اشاره به شخصیت امام(ره) اظهار کرد: آنچه که دیگران ادعای حل کردنش را داشتند امام خمینی(ره) با عمل و تفکر خود مرتفع کرد و به تعبیر دیگر امام معماهای حل نشده‌ بزرگان را حل کرد.

کارشناس مسائل خاورمیانه ادامه داد: امام خمینی(ره) با بهره‌گیری از تجربه‌ پیامبر(ص)، در سفر به ایران هیچ طیفی را کنار خود ننشاند تا کسی از نام او سوء‌ استفاده نکند و از این طریق به بیت‌المال دست اندازی نکند و پس از ورود به ایران بهشت زهرا را برای سخنرانی انتخاب کرد.

این کارشناس با تاکید براینکه نلسون ماندلا را وارونه به ما معرفی کرده‌اند، تصریح کرد: کسی که با صلح و آرامش و بدون خونریزی بر آپارتاید پیروز شد، محکوم به اعدام بود و با یک درصد تخفیف او را به جزیره‌ای تبعید و زندانی کردند زیرا شاخه نظامی حزب کنگره آفریقا به نام نیزه‌ ملت را ایجاد کرده بود.

وی ادامه داد: در بیانات ماندلا آمده زمانی‌ که کسی از ما یاد نکرد ایرانیان به ما امداد رساندند ما نمی‌دانستیم چه کاری باید از پیش ببریم اما از انقلاب ایران و فکر و عقیده‌ لحظه به لحظه‌ امام انقلاب ایده گرفتیم.

این کارشناس با اشاره بر فعالیت تربیتی امام(ره) عنوان کرد: اخوان‌المسلمین بزرگترین حزب موجود در جهان است که تا به حال چهار بار تغییر استراتژی داده اما امام(ره) نهضت خود را با مطالعه شروع کرد و حزب جدیدی ایجاد نکرد.

وی اضافه کرد: امام(ره) ۳۰ سال در امر تربیت بود و در حوزه تربیت همواره به دنبال ساده زیستی بود.

سفیر اسبق ایران در لیبی با تاکید بر اینکه امام خمینی رضوان الله تعالی نیروهای پاکدست و گوش به فرمان تربیت کرده بود، تصریح کرد: امام(ره) از فرصت حج برای برائت از مشرکین استفاده کرد و هر سال نخبگان دنیا را به‌ عنوان هفته وحدت دور هم گرد آورد.

وی در پایان سخنان خود گفت: شیخ زکزاکی سال ۱۳۵۸ با امام راحل دیدار کرد و قرآنی هدیه گرفت. او رفت و میلیون‌ها انسان را با خود همراه کرد و هر سال هم شهدای بسیاری در راه اسلام هدیه می‌کنند.

به گزارش مجاهدت از مشرق، محسن مهدیان طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:

یکم. اثر سبزه میدان مجازی بر قیمت دلار، همه آن چیزی است که در جنگ رسانه ای جدید رقم خورده است.

دوم. نهایت سادگی است خیال کنیم اغتشاشات تمام شده است. آشوب صرفا کف خیابان نبود که بخواهد جمع شود. اغتشاش در ذهن ها رقم می خورد و همچنان ادامه دارد.

به همین نمونه تروریست خواندن سپاه توجه کنیم. صرفا یک تنفس مصنوعی برای استمرار آشوب های ذهنی. آنهم قطعنامه ای که بدون الزام اجرایی صرفا در سطح پارلمان اروپاست و راه بسیار تا تصویب نهایی دارد. بعد از تصویب نیز هیچ است اما بدون آن نیز از پوچ بساط ساختند.

دشمن ذهن جامعه را هدف گرفته است. آتش کف خیابان نیز از ذهن ها زبانه می کشد. چنانچه جنگ ذهنی را مدیریت نکنیم، اقدامات امنیتی و انتظامی منفعلانه پس سراب دویدن است.

سوم. نمونه آشکار این جنگ جدید در قیمت دلار و سبزه میدان های مجازی در این روزهاست.

قیمت دلار چطور تعیین می شود؟ عرضه و تقاضای ارز. ما دو بازار تعیین کننده قیمت ارز داریم. بازار اصلی که ارز نیمایی است و بازار آزاد که به گفته وزیر اقتصاد کمتر از یک درصد معاملات است. قیمت در بازار آزاد با هیجانات سیاسی دچار تلاطم می شود. اما رفتار دولت ها در کوتاه مدت چیست؟ عرضه ارز و تعادل مجدد بازار.

عرضه ارز در چه شرایطی است؟ هم صادرات غیرنفتی رشد داشته و هم فروش نفت روزانه رکورد فروش ۱.۴ میلیون بشکه را زده است. پس مشکلی از جانب عرضه ارز نیست.

اما چرا قیمت تعدیل نمی شود؟ چون اساسا بازاری که تعیین کننده قیمت است از عرضه و تقاضای واقعی اثر نمی گیرد.

با این توضیح یک درصد بازار ارز کل اقتصاد را درگیر کرده است؛ آنهم نه بازار آزاد در میدان فردوسی و سبزه میدان، بلکه بازار دلالی و سوداگری ارز در فضای مجازی که از بیخ قیمت سازی است. پلیس امنیت در یک دوره کوتاه ۸۸ نفر را در این نابازار دستگیر کرده است.

چهارم. یک قیمت گذاری غیرواقعی و تصنعی در فضای وهمی، کل اقتصاد در فضای واقعی را درگیر کرده است. آشوب و اغتشاش کف خیابان نیز همین بود و همین هست. چهارنفر یک گوشه آتش درست کردند و شعار دادند و تصویرش را با قواعد جنگ شناختی توزیع کردند، تا عده ای سطل آشغال آتش زدن در پس کوچه های پائین محله را انقلاب ایران بنامند.

پنجم. اغتشاشات ادامه دارد؛ خط سیر آتش افکنی ها را ببینیم. اگر ذهن ها گرفتار وهم شوند، دیگر مهم نیست در واقعیت چه می گذرد. انشالله روشن است.

جنگ جدید را بشناسیم و از جهاد تبیین تا اصلاح حکمرانی مجازی بر آن تدبیر کنیم.

به گزارش مجاهدت از مشرق، گفت‌وگوی شبکه فارسی زبان سعودی با علی‌نژاد در حاشیه کنفرانس امنیتی هالیفاکس در کاناداست که در آن، علی‌نژاد، نازنین بنیادی و حامد اسماعیلیون به نمایندگی از براندازان شرکت و سخنرانی کردند. این هر سه که از حامیان تحریم و حتی حمله نظامی به ایران به بهانه مبارزه با نظام جمهوری اسلامی هستند.

مصی علی‌نژاد می‌گوید: «اینجا محور تمام بحث‌ها اوکراین بوده و درست هم است؛ اما مگر پوتین برای کشتار مردم اوکراین تنهاست؟ نه، خامنه‌ای در قتل مردم اوکراین سهیم است؛ و برای آن‌ها مثال زدم که وقتی پوتین در سوریه بود، وقتی پوتین در کشورهای دیگر بود، شما غربی‌ها سکوت می‌کردید. اما الان جنگ در قلب اروپاست؛ بنابراین وقتش هست که انقلاب ایران را به رسمیت بشناسید. وقتش است که به لابی‌هایی که در خارج ایران هستند و در همین نشست هم حضور داشتند، یعنی اعضای نایاک و به شما می‌گویند که حمله نظامی نکنید، به شما می‌گویند که سفارتخانه‌ها را نبندید، شماها گوش نکنید!»

او تأکید کرده: «از هیچ انگ و تهمتی نمی‌ترسم که بگویند خواستار مداخله خارجی هستم. بله من خواستار مداخله خارجی هستم.»!

علی‌نژاد در خود نشست هم مدعی شده که غربی‌ها صدای اعتراض مردم ایران را نمی‌شنوند و گفته: «از گروه ۷ می‌خواهم که با جمهوری اسلامی همان رفتاری را پی بگیرند که با رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی و پوتین کردند.» او خواستار ایزوله شدن ایران شده و گفته اگر اپوزیسیون داخلی و خارجی و سران کشورهای دموکراتیک متحد شویم، مردم ایران می‌توانند در داخل کار را تمام کنند.

حامد اسماعیلیون هم در این نشست گفت که «به زودی پایان جمهوری اسلامی فرا می‌رسد. تقاضای اصلی ما از دولت‌های غربی این است که مانع این راه نشوند.» درخواست اسماعیلیون بسته شدن سفارتخانه‌های خارجی در ایران است. بازی اپوزیسیون این بار خیلی عیان شده است.

آن‌ها به پیروزی خیلی امیدوار شده‌اند و به نظر می‌رسد دروغ‌هایی را که خود در مورد قدرت‌شان می‌گویند، باور کرده‌اند و برای همین هم دیگر نیازی به موضع‌گیری تلویحی نمی‌بینند. صریح و شفاف به میدان آمده و می‌گویند خواستار مداخله خارجی هستیم، التماس سران غربی را می‌کنند که کمک‌شان کنند و ابایی ندارند که مردم بدانند و ببینند که آن‌ها تغییر نظام در ایران را حتی به بهانه ریختن بمب و موشک بر سر مردم دنبال می‌کنند.

حمایت از تجزیه‌طلبی و دست اتحاد به تجزیه‌طلبان دادن هم دیگر عیان شده است. چه در تجمعی که اسماعیلیون در برلین راه انداخت، تجزیه‌طلبان حضور پررنگ داشتند و چه همکاری علی‌نژاد با تجزیه‌طلب‌ها عیان شده است.

این میان فقط باید به آن دسته از ایرانی‌ها که همچنان دنباله رو فکری این جماعت هستند، تذکر داد که آیا ایران را یکپارچه نمی‌خواهید؟

به گزارش مجاهدت از مشرق، سعدالله زارعی طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: حضرت امام خمینی در پاسخ به سؤال «اوریانا فالاچی» خبرنگار سرشناس ایتالیایی که پرسیده بود ایران در دست شماست، می‌خواهید چه کنید؟ فرموده بودند: «ایران در دست من نیست، در دست ملت است و ملت هم کسی که خدمتگزار باشد و مصالحشان را بخواهد، با آزادی مطلق به او ممکن است رو بیاورند.» (صحیفه نور، ج ۱۰، ص ۹۱)

سی و سومین سالگرد ارتحال جانگداز حضرت امام خمینی – قدس سره الشریف – را پشت‌سر گذاشتیم. در باورمان نبود که یک روز پس از او زنده بمانیم و اگر التیام این درد جانکاه به وسیله عنایات خداوند و رهبری خلف امام نبود، واقعاً هم تاب ماندن‌مان نبود. امام کاملاً مطمئن بود که این التیام کافی است و لذا در فراز پایانی وصیت‌نامه الهی – سیاسی خود نوشته بودند: «با دلی آرام و قلبی مطمئن و ضمیری امیدوار به فضل خدا، از خدمت خواهران و برادران مرخص و به سوی جایگاه ابدی سفر می‌کنم و به دعای خیر شما احتیاج مبرم دارم…. و از ملت امیدوارم با قدرت و تصمیم اراده به پیش روند و بدانند که با رفتن یک خدمتگزار در سد آهنین ملت خللی حاصل نخواهد شد که خدمتگزاران بالا و بالاتر در خدمتند و الله نگهدار این ملت و مظلومان جهان است.» 

این‌گونه بود که انقلاب اسلامی با همان توفندگی ماند، از استحکام نظام کاسته نشد و علی‌رغم همه فتنه‌ها و توطئه‌ها، آموزه‌های نورانی او برجای ماندند و ملت ایران پای کار انقلاب امام ماند. بنابراین نه تنها امت که امام هم باقی ماند و جهان بارها به این اعتراف کرده است. در آمریکا، در اروپا، در آسیا و در آفریقا هنوز درباره امام و انقلاب او هر روزه مطلب نوشته و در کرسی‌ها به بحث گذاشته می‌شود. یکی از سادات تبعه عربستان سعودی که در ایرلند امام جماعت یک مسجد است، سال گذشته درباره ادامه تأثیرات حضرت امام بر مراکز فکری و سیاسی دنیا گفت: «شما کافی است اسم «خمینی» را در گوگل سرچ کنید خواهید دید که هر سال نسبت به سال قبل، چند برابر شده است و این رشد توجه به بنیانگذار انقلاب را نشان می‌دهد.»

وقتی نام ایشان را در شبکه‌های اجتماعی جست‌وجو کنیم می‌بینیم چه تعداد خبر، یادداشت، مصاحبه، میزگرد، مقاله، گزارش، کتاب، مجله، فیلم، نقاشی، شعر و… در جانبداری از امام نوشته شده است. البته از آن طرف هم هست یعنی هنوز دشمنی با امام از سوی استکبار جهانی، منافقان در کشورهای اسلامی و عمله استکبار و ارتجاع در جاهای مختلف ادامه دارد و خود این هم یعنی امام زنده است وگرنه این حجم دشمنی پس از ارتحال ایشان معنی و مفهومی ندارد. 

«تدا اسکاچپول» نظریه‌پرداز انقلاب‌ها می‌گوید – نقل به مضمون – من براساس تجزیه و تحلیل انقلاب روسیه (۱۹۱۷) و انقلاب چین (۱۹۴۷) نظریه‌ای داشتم مبنی بر اینکه انقلاب‌ها ماهیت اقتصادی دارند و این نظریه پابرجا بود و در محافل آکادمیک به عنوان یک دستاورد اساسی پژوهشی مورد پذیرش بود و من مطمئن بودم خطایی در این نظریه نیست، تا اینکه انقلاب اسلامی ایران به وقوع پیوست. وقتی این انقلاب را واکاوی کردم دیدم به هیچ وجه نمی‌توان انقلاب آیت‌الله خمینی را با این تئوری توضیح داد. در این‌جا بود که متوجه خطای خود شدم. 

در روزهای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، «اوریانافالاچی» نویسنده و روزنامه‌نگار ایتالیایی که مصاحبه‌های مشهوری دارد، با نگاه به خیابان‌های ایران، به قدرت و جایگاه رهبری انقلاب در میان مردم پی می‌برد. او در پاریس از حضرت امام می‌پرسد، اینک که ایران در دست شماست، می‌خواهید چه کنید؟ امام پاسخ او را با ظرافت می‌دهد و می‌گوید ایران در دست من نیست، دست ملت است. 

در تاریخ چند صدساله ایران، شخصیتی با درجه محبوبیت امام وجود نداشته و این یک مورد ویژه است. اما در همان حال واقعیت دیگر این است که در هیچ زمانی به‌اندازه امروز و این چهل واندی سال، «ملت ایران» دایرمدار اداره مسایل کلان و خرد این کشور نبوده و به همین جهت کشور از انواعی از تهاجمات و دسیسه‌های بسیار سهمگین به سلامت عبور کرده است. همین روزها بارها شاهد اعتراف مقامات آمریکایی به شکست سیاست‌های به شدت تهاجمی دوره دونالد ترامپ موسوم به «فشار حداکثری» و دوره‌های پیش از او بوده‌ایم. تداوم دشمنی علیه ملت ایران و در همان حال ناله و نفرین‌های آنان به خوبی بیانگر زنده بودن انقلاب اسلامی و زنده بودن حضرت امام خمینی است. 

با بررسی انقلاب‌های دنیا می‌توانیم بگوییم این قطعاً یک مورد استثنایی است که هم شخص و هم شخصیت رهبر یک انقلاب، پس از رحلت و حتی پس از چند سال به حیات خود ادامه داده باشد. در مورد انقلاب فرانسه ۱۷۹۹ – ۱۷۸۹ که وضع بغرنج‌تر از این حرف‌هاست. چرا که اصولاً کسی نمی‌داند چه کسی رهبر آن بوده و اهداف اعلام شده از سوی انقلابیون چه بوده است؟ و در نهایت هم این انقلاب، شش سال پس از پیروزی دچار هرج و مرج شدید شد و با روی کار آمدن ناپلئون بناپارت در سال ۱۷۹۹ از میان رفت و در سال ۱۸۰۴ جمهوری فرانسه منحل و امپراتوری فرانسه احیا شد. 

انقلاب اکتبر روسیه ۱۹۱۷ – ۱۲۹۶ش – توسط «ولادیمیر لنین» به پیروزی رسیده است. خط مشی لنین با روی کار آمدن استالین در سال ۱۹۲۴م – ۱۳۰۳ش – یعنی پس از هفت سال کاملاً کنار گذاشته شد و لنین به یک نام کم‌فروغ تاریخ روسیه تبدیل گردید. در انقلاب ضداستعماری هند، «مهاتماگاندی» رهبری مبارزات مردم علیه انگلیس را تا ۱۹۴۷ برعهده داشت. هند پس از ترور شدن رهبر خود در سال ۱۹۴۸ تا امروز نام گاندی را گرامی داشته و از او تجلیل می‌کند، اما رسم و نگرش استقلال‌طلبانه او را کاملاً کنار گذاشته و زیر «جبهه غرب به رهبری آمریکا» قرار گرفته است. 

در مصر نیز شبه‌انقلاب ناسیونالیستی افسران آزاد در سال ۱۹۵۲ پیروز شد و در ۱۹۵۶ نظام سلطنتی کنار گذاشته شد و یکی از رهبران آن به ریاست‌جمهوری رسید. این انقلاب، ۱۴ سال بعد، با مرگ جمال عبدالناصر و روی کار آمدن انورسادات تمام شد و نام رهبری آن – محمد نجیب و عبدالناصر- به موزه تاریخ رفت. 

بنابراین می‌توان به طور کلی گفت در انقلاب‌ها و شبه‌انقلاب‌های دیگر، به فاصله چند سال پس از پیروزی، رهبری یا توأمان در اسم و رسم از بین رفته است، یا در رسم از بین رفته و فقط در اسم باقی مانده است. انقلاب اسلامی از این حیث کاملاً استثنایی می‌باشد. دلیل آن اولاً دین، ثانیاً رهبری و ثالثاً مردم ایران است. در این انقلاب، رهبری حضرت امام اولاً و بالذات دینی بود. گراهام فولر می‌گوید، آیت‌الله خمینی از طریق یک ایدئولوژی جهانی اسلامی، ایران را در خط مقدم جبهه‌ای بین‌المللی قرار داد. 

نکته بی‌بدیل دیگر این است که پس از ارتحال حضرت امام، رهبری بیش از هر کسی جد و جهد ادامه راه و رسم و نام امام عزیز را داشته است و باید گفت اگر پاسداری از خط و راه امام توسط ایشان، دنبال نمی‌شد، در ایران هم امکان تکرار سرنوشت رهبران انقلاب‌های دیگر وجود داشت. 

موضوع دیگر این است که در این انقلاب، مردم از منظری کاملاً ایدئولوژیک به رهبری و جایگاه آن نگاه کرده‌اند. «مارتین کرامر» استاد دانشگاه آمریکا که مأموریت داشته تا درباره دلایل موفقیت امام در هدایت مردم ایران و در هدایت منطقه تحقیق نماید، می‌گوید نمی‌توان بدون فهم واژه امامت و فهم کاربرد آن در اسلام و به خصوص در جامعه شیعی، به دلایل و علل محبوبیت آیت‌الله خمینی و بقیه ر هبران مذهبی ایران پی برد. وی می‌گوید به کار بردن چنین عنوانی – یعنی عنوان امام – به این معناست که پیروان آیت‌الله خمینی، قدرت او را الهی و مشروع می‌دانند. 

امام خمینی نه تنها در وجدان مسلمین بلکه حتی در وجدان جوامع مذهبی دیگر هم باقیمانده و از جمله هنوز در میان مسیحیان جایگاه برجسته‌ای دارد. سخنان چند روز قبل «پاپ فرانسیس» رهبر کاتولیک‌ها در دیدار با آیت‌الله اعرافی ناظر به همین مسئله است. وی گفت: «اینکه یک نظام سیاسی براساس نگاه دینی استوار باشد، برای ما قابل احترام است این امر در جای دیگر جهان وجود ندارد و امتیاز مهمی برای ایران محسوب می‌شود.»

انقلاب ایران از همان آغاز به شدت مورد توجه ارباب کلیسا و به خصوص پیروان مسیحیت بود و در واقع گرایش بیشتر مسیحیان به مسایل دینی را در پی داشت و این موضوع کلیساها را از غربت و کسادی خارج نمود. 

کما اینکه یک آمار بیانگر آن است که شمار مسیحیانی که در روزهای یکشنبه در آئین مذهبی نیایش کلیسا شرکت می‌نمایند، بعد از پیروزی انقلاب دائماً رو به افزایش گذاشته است. حدود ۳۰ سال پیش «فوبسری» که یک کشیش فعال در آمریکای لاتین می‌باشد و شعبه‌ای از دانشگاه‌های مذهبی او در بسیاری از کشورهای آن منطقه فعال است، گفته بود: آیت‌الله خمینی راهی را به رویمان گشود که مهم‌ترین پیام آن امکان بازیابی هویت معنوی و قدرت الهی و ایمان بوده است. امام با بازگشایی این راه‌، وجدان معنوی غرب را شدیداً به لرزه درآورد، هرچند رسانه‌های گروهی غرب سعی در پوشاندن و مخفی ساختن آن داشته‌اند. «رابرت ماکواند» که از او به عنوان یک مسیحی پیگیر اعتقادات مذهبی یاد می‌شود نیز گفته بود: «حرکت آیت‌الله خمینی در دنیای دیانت، عصر جدیدی را آفرید.»

امام خمینی بدون تردید در عرصه کلان سیاست بین‌الملل باقی می‌ماند و تأثیر خود را بر تحولات عظیم جهانی حفظ خواهد کرد.