تحریم های ایران

به گزارش مجاهدت از مشرق، ناصر کنعانی سخنگوی وزارت امور خارجه اقدام اتحادیه اروپا در اعمال تحریم‌های جدید علیه برخی مقامات و نهادهای ایرانی را شدیدا محکوم کرد.

سخنگوی وزارت امور خارجه افزود: اتحادیه اروپا که طی ماه‌های گذشته در خصوص نحوه رویارویی با فاجعه انسانی در غزه و فلسطین دچار انفعال و بی‌عملی بوده و بر همین اساس مورد انتقاد افکار عمومی اروپا و مردم سراسر دنیا قرار گرفته است، بار دیگر به جای تمرکز بر جنایات جنگی رژیم صهیونیستی در غزه و تنبیه و تحریم این رژیم جنایتکار، برخی مقامات و نهادهای ایرانی پیشرو و مؤثر در مقابله با تروریسم و تأمین امنیت پایدار در منطقه را در فهرست تحریم‌های خود قرار داده است.

کنعانی اظهار داشت: جای تأسف است که اتحادیه اروپا با توسل به بهانه‌ها و اتهامات تکراری، پوچ و بی اساس و با چشم‌پوشی از واقعیات میدانی غرب آسیا و در ادامه رویکرد شکست‌ خورده و ناکارآمد خود، بار دیگر به ابزار منسوخ و ناکارآمد تحریم علیه ایران مقتدر متوسل شده و تأمین رضایت رژیم صهیونیستی و آمریکا را بر منافع اتحادیه و ملتهای اروپا ترجیح داده است.

کنعانی با تاکید بر استمرار سیاست‌های اصولی جمهوری اسلامی ایران به ویژه در تأمین صلح و امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی و انتقاد شدید از رفتاهای دوگانه اتحادیه اروپا، تصریح کرد؛ جمهوری اسلامی ایران حق خود را برای پاسخ به این رویکرد مخرب اتحادیه اروپا محفوظ می‌داند.

امروز شورای اتحادیه اروپا 6 فرد و 3 نهاد ایرانی را به ادعای آنچه که کمک ایران به روسیه در جنگ اوکراین توصیف کرده است، در فهرست تحریم‌های خود قرار داد.

به گزارش مجاهدت از مشرق، سعید خطیب‌زاده سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران پنج‌شنبه شب در پیامی توئیتری به جنگ رسانه‌ای طرف غربی درباره پیش‌نویس متن توافق احتمالی مذاکرات وین واکنش نشان داد.

خطیب‌زاده در توئیتر نوشت: انتشار اطلاعات نادرست در پوشش گزارش‌دهی رسانه‌ای کاری خطرناک است.

وی ادامه داد: توافق نهایی برای صدور مجوز بازگشت آمریکا به برجام با گزارش بی‌منبع تحریف‌شده‌ای که شایعه‌سازی کرده است، بسیار متفاوت خواهد بود.

سخنگوی دستگاه دیپلماسی ایران در پایان خاطرنشان کرد: با نزدیک شدن به روزهای پایانی، باید منتظر تحریف‌های بیشتری بود.

به گزارش مجاهدت از مشرق، یک مقام دولت بایدن روز جمعه از معافیت تحریمی ایران خبر داد. این مقام افزود که مذاکرات فنی که با این معافیت‌ها تسهیل می‌شود در هفته‌های پایانی گفت‌وگوها ضروری است.

این مقام وزارت امور خارجه آمریکا اضافه کرد که این معافیت تحریمی نباید به عنوان سیگنالی تلقی شود که واشنگتن به دنبال دستیابی به تفاهمی برای بازگشت به توافقی است که به صورت رسمی با نام برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) شناخته می شود.

دولت «دونالد ترامپ» رئیس جمهور سابق آمریکا در راستای سیاست فشار حداکثری، معافیت تحریمی برنامه صلح آمیز هسته‌ای ایران را لغو کرده بود.

خبرگزاری آسوشیتدپرس نیز نوشت در حالی که مذاکره کنندگان آمریکایی خود را برای بازگشت به وین برای ادامه مذاکرات آماده می کنند، «آنتونی بلینکن» وزیر خارجه آمریکا چند معافیت تحریمی مربوط به فعالیت‌های هسته‌ای غیرنظامی ایران را امضا کرد. این اقدام با هدف لغو تصمیم دولت ترامپ در پایان دادن به این معافیت‌های تحریمی بوده است.

آسوشیتدپرس نوشت که این معافیت‌های تحریمی با هدف ترغیب ایران به بازگشت به توافق هسته‌ای سال 2015 صورت می گیرد که دولت ترامپ به صورت یکجانبه از آن خارج شد.

بر اساس گزارش‌ها، با صدور این معافیت تحریمی، شرکت‌های چینی، روسی و اروپایی که با برنامه هسته‌ای صلح آمیز ایران همکاری داشتند می توانند بدون نگرانی از تحریم‌های آمریکا، به این همکاری بپردازند.

دولت پیشین آمریکا به ریاست ترامپ بعد از خروج از برجام در راستای  راستای سیاستی موسوم به «فشار حداکثری» علاوه بر بازگرداندن تحریم‌های متوقف‌شده ذیل این توافق و اعمال تحریم‌های جدید به سیاست‌هایی تحریک‌آمیز مانند ترور سردار «قاسم سلیمانی»، فرمانده سابق نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی روی آورد.

تئوری ترامپ این بود که این سیاست‌ها می‌تواند جمهوری اسلامی ایران را به مذاکره بر سر توافقی جدید به جای «برجام» وادار کند. او روز ۲۰ ژانویه سال گذشته میلادی در حالی از قدرت کنار رفت که در تحقق این هدف شکست خورده بود و به دلیل نداشتن راهبرد در قبال ایران، تشدید بی‌مورد تنش‌ها با این کشور و جدا کردن مسیر آمریکا از متحدانش از سوی منتقدانش آماج انتقادات تند قرار گرفت.

سرویس سیاست مشرق _ “مذاکره با آمریکا”؛ گزاره‌ای داغ طی ۹ سال اخیر که حواشی زیادی پیرامون آن در سپهر سیاست و دیپلماسی ایران وجود دارد. از دیروز و تجربه روحانی و دولت اعتدال تا امروز و زمزمه‌های مذاکره در دولت رئیسی! +

در این باره البته همیشه ۲ سؤال اساسی وجود داشته است:

۱_ مذاکره مجاز هست یا نیست؟

۲_ مذاکره کنیم برای چه چیزی؟

پاسخ اجمالی به سؤال اول آنست که طبیعتا مذاکره بین ایران و آمریکا نه تنها غیر مجاز که غیر ممکن است و مگر به اقتضای مصلحت و بصورت موردی، چنین کاری به صلاح نیست.(این معنا در بیانات متواتر مقام معظم رهبری پیرامون مذاکره با آمریکا نیز قابل استحصال است)

پاسخ گذرا به سؤال دوم نیز آنست که اگرچه تحریم‌های آمریکا طی ۴۳ سال عمر انقلاب به یمن کارآمدی نظام اسلامی به حد کمی از تأثیر رسیده و هر روز هم کمتر می‌شود اما مذاکره در اقتضای مصلحت نیز صرفا برای کمتر کردن اثر همان تحریم‌های کم‌اثر شده است.

اما به مصداق معروف “ولی افتاد مشکل‌ها”، در بازه میانی این ۲ پاسخ رخدادهای بیشماری وجود دارد.

از عزم و علاقه برخی رجال برای مذاکره به هر قیمتی، تا تحلیل غلطی که می‌گوید رفع مشکلات اقتصادی منوط به مذاکره است، امیدهای غلط به تأثیر روانی خبر مذاکره با آمریکا و… البته به رخدادهای این بازه بایستی اتفاقات پیرامونی نظیر پیدا شدن جاسوس در تیم مذاکراتی دولت اعتدال، خروج آمریکا از برجام و مهمتر از همه بیدستاوردی برجام برای مردم ایران را نیز افزود.

مع‌الوصف اکنون به امروزی رسیده‌ایم که در دولت رئیس‌جمهور رئیسی نیز زمزمه‌های مذاکره شنیده شده و در عین حال گفته می‌شود که وزارت خارجه دولت ایران برای مذاکره با آمریکا پیش‌شرط‌هایی دارد. اتمام تمام تحریم‌های سال‌های اخیر، تضمین برای احترام همیشگی آمریکا به برجام، راستی‌آزمایی قول‌های آمریکا و لمس اثرات تغییر رفتارهای کاخ سفید.[۱]

البته همانطور که محرز است این پیش‌شرط‌ها قبل از طرح زمزمه‌ها مبنی بر مذاکره مستقیم دولت رئیسی با آمریکا در وین نیز وجود داشت و مسئله مذاکره اکنون تأملات جدیدی را طلب می‌کند.

یکی از مهمترین رئوس تأملات اشاره شده توجه به سابقه و گذشته مذاکرات ایران و آمریکاست.

دولت آقای رئیسی باید به این نکته مهم توجه داشته باشد که هرگز نخواهد توانست بیش از روحانی برای مذاکرات نرمش به خرج دهد.

نرمشی که البته دیدیم و خواندیم که چطور به “خسارت محض”، “دستاورد تقریبا هیچ” و تحریم‌های بیشتر منجر شد.

جالب است که روحانی در این راه حتی از “اقدامات نابجا” هم پرهیز نکرد و رفتارهایی مثل تماس تلفنی با اوباما و یا پیاده‌روی وزیر خارجه‌اش با جان کری را نیز مرتکب شد اما دست آخر صحنه را با شکست خود از بابت عملی نشدن وعده‌های آمریکا ترک کرد.

اکنون آیا آقای رئیسی قصد انجام اقداماتی بیش از آنچه که روحانی کرد را دارد؟!

پاسخ حتما منفی است.

پس نتیجه معادله هم حتما چیزی بیشتر از آنچه روحانی به دست آورد نخواهد بود. آن هم با آمریکایی که امروز دستان سران آن به خون شهید سلیمانی آلوده است و فهرستی از قاتلان حاج قاسم بر روی میز اجراکنندگان عدالت قرار گرفته است. و آمریکایی که بعد از برجام دستکم 600 مورد تحریم جدید بر ملت ایران تحمیل کرده است.

رجال و خواص سیاسی کشور بایستی بر این مدار اشراف داشته باشند که آمریکا همان آمریکا و رابرت مالی (کسی که گفته می‌شود مسئول تیم مذاکرات غیر مستقیم آمریکا و ایران در وین است) هم همان رابرت مالی کمپ دیوید است.[۲]

این واقعیت‌ها طلب می‌کند تا هرگونه ذوق‌زدگی و یا اقدام نابجا از درون و بیرون دولت ایران الساعه متوقف شود و مسئولان ذیربط با تفرّس آینده بر اساس نگاه به گذشته؛ بدانند که با خسارت محض و دستاورد تقریبا هیچ مواجه هستند.

اگرچه در این وادی رعایت مصالح و ترتیبات عنداللزوم دیپلماتیک اشکالی ندارد اما مجددا تأکید می‌شود که در بحث مذاکره با آمریکا با فرمول راضی کردن کدخدا، هرگز کسی نمی‌تواند بهتر از آنچه روحانی به ارمغان آورد، بیاورد: “خسارت محض”!

***

۱_mshrgh.ir/۱۳۳۱۱۴۱

۲_mshrgh.ir/۱۱۷۴۷۷۰