جراحی بینی

خطرناکترین جراحی‌های زیبایی

خطرناکترین جراحی‌های زیبایی



تغییر سریع ظاهر فرد از طریق جراحی پلاستیک امکان پذیر است. اما مهم است که از پشت بینی‌های زیبا و گونه‌های تراشیده‌شده به واقعیت جراحی زیبایی نگاه کنیم: این که مانند همه جراحی‌ها، می‌تواند خطرناک باشد،

به گزارش مجاهدت از مشرق، در این گزارش با دو جراح پلاستیک صحبت شده است تا مشخص شود کدام روش های جراحی پلاستیک خطرناک ترین هستند و کدام عوارض خطرناک می تواند در نتیجه هر جراحی رخ دهد.

لیفت باسن برزیلی روشی محبوب اما خطرناک است

به گفته دکتر «استیون آیپ»جراح پلاستیک، بسیاری از مردم برای لیفت باسن برزیلی صف می کشند تا از طریق روشی که ناحیه باسن را با تزریق چربی بزرگ می کند، به آرزوهایشان برسند.

وی با بیان اینکه استفاده از سیلیکون به عنوان پرکننده خطرناک است، گفت: اغلب این چربی از نواحی دیگر بدن گرفته می شود، اما گاهی اوقات اگر فرد خیلی لاغر باشد، افراد به فیلر یا ایمپلنت روی می آورند.

دکتر آیپ افزود: بعلاوه، این روش خطرناک شده است زیرا پرکننده های تقلبی در بازار بیداد می کنند و بسیاری از پزشکان فاقد صلاحیت تزریقات غیرقانونی انجام می دهند.چه از چربی یا پرکننده استفاده کنید، یکی از عوامل اصلی خطر این روش انجام تزریق است،

وی افزود: رگ‌های خونی بزرگی در عمق ماهیچه‌های ناحیه باسن وجود دارد و در صورت تزریق و تلاش برای بزرگ کردن این ناحیه، اغلب اوقات تزریق می تواند بیش از حد عمیق شود و رگ ها را خراب کند.

نتیجه می‌تواند ورود چربی یا پرکننده‌ها به جریان خون و سپس سیستم گردش خون باشد که به طور بالقوه باعث آمبولی کشنده ریه می‌شود.

جراحی شکم به آن سادگی که به نظر می رسد نیست

ممکن است به نظر آسان به نظر برسد که کمی چربی اضافی شکم را از بین ببرید تا نیمرخ شکم شما صاف به نظر برسد، اما دکتر آیپ گفت که عمل جراحی شکم که به نام «ابدومینوپلاستی» نیز شناخته می‌شود، می‌تواند باعث ایجاد لخته‌های خون شود.

وی گفت: «با این روش، شما عضلات شکم را که می توانند از قسمت میانی بدن شما حمایت کنند به هم می چسبانید. بهبودی این جراحی می‌تواند خطرناک باشد، زیرا شما مجبور هستید کمی خم و بی‌حرکت بمانید. همچنین لخته های خون می توانند وارد ریه های شما شوند.

وی گفت: این خطر برای بیمارانی که سن بالاتری دارند، هورمون مصرف می کنند، سابقه سرطان دارند، جراحی های قبلی انجام داده اند یا کمی اضافه وزن دارند، بیشتر است.

لیپوساکشن با حجم زیاد می تواند بیمار را در شوک واقعی قرار دهد

اگر به دنبال خلاص شدن از شر بسیاری از چربی ها به یکباره هستید، لیپوساکشن با حجم زیاد می تواند یک راه حل به نظر برسد – اما این کار خطرات خاص خود را دارد.دکتر آیپ گفت: این روش می تواند باعث جابجایی مایع در بدن شود که به نوبه خود می تواند باعث کم آبی بدن و احتمالاً شوک هیپوولمیک شود.

شوک هیپوولمیک معمولاً به کاهش شدید حجم خون اشاره دارد که منجر به عوارض بیشتر در سلامت فرد می شود.قلب نمی تواند خون را به اطراف بدن پمپاژ کند مگر اینکه حجم خاصی از خون وجود داشته باشد. حجم خون میزان کل خون در بدن را توصیف می کند. اگر حجم خون فرد به میزان قابل توجهی کاهش یابد، فرد ممکن است دچار شوک هیپوولمیک شود.

دکتر آیپ گفت: بسته به نحوه انجام روش لیپوساکشن، احتمال از دست دادن خون نیز وجود دارد. زمانیکه لیپوساکشن با سایر روش‌ها مانند لیفت صورت یا شکم ترکیب می‌شود، به دلیل مدت زمانی که بیمار تحت آن قرار می‌گیرد، خطرناک است.

تزریق سیلیکون مایع به صورت خطرناک است

به گفته دکتر «دیوید شافر»، یک جراح پلاستیک در شهر نیویورک، جراحان غیرپلاستیک و افراد غیرآموزش‌دیده اغلب این روش خطرناک را انجام می‌دهند که به ضرر بیمار است.

وی گفت: نتایج این تزریق می تواند منجر به تغییر شکل مادام العمر و نیاز به جراحی برای برداشتن سیلیکون مایع شود. سیلیکون مایع می تواند باعث واکنش جسم خارجی، توده ها و عفونت شود.

از پرکننده های پوستی ایمن مانند اسید هیالورونیک (به عنوان مثال، Juvederm) یا هیدروکسی لاپاتیت کلسیم (مانند Radiesse) استفاده کنید.

حتی روش های به ظاهر ایمن نیز می توانند عوارض خطرناکی ایجاد کنند

دکتر شفر گفت، اگرچه ممکن است پس از جراحی پلاستیک، مشکلات رایج پس از عمل مانند تورم یا کبودی قابل انتظار باشد، اما بسته به روش انجام شده، برخی از عوارض جدی خطرناکی وجود دارد که وقتی همه چیز به هم می‌ریزد، ایجاد می‌شود.

برخی افراد مستعد لخته شدن خون هستند

به گفته شفر، لخته‌های خون در بیمارانی که تحت هورمون درمانی هستند و بیش از شش ساعت تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند، ویا استعداد ژنتیکی برای لخته شدن دارند، بیشتر اتفاق می‌افتد. قبل از جراحی، سابقه فردی و خانوادگی خود را به پزشک اطلاع دهید.

آمبولی چربی یکی دیگر از عوارض احتمالی است که می تواند زندگی را تهدید کند

هنگامی که چربی وارد جریان خون می شود و سپس به قلب و ریه ها می رسد، به عنوان آمبولی چربی شناخته می شود و می تواند یک عارضه کشنده جراحی پلاستیک باشد. دکتر شفر گفت: این موضوع در طول لیفت باسن برزیلی، به ویژه زمانی که توسط یک جراح مجرب انجام نمی شود و از پروتکل مناسب پیروی نمی کند، شایع تر است.

انتخاب شیوه زندگی به ظاهر بی ضرر می تواند منجر به عفونت بعد از عمل شود

دکتر شفر گفت: فکر نکنید که اضافه وزن داشتن یا سیگاری بودن می تواند پس از جراحی پلاستیک عوارض ایجاد کند، اما این عوامل و همچنین داشتن سابقه عفونت، تغذیه نامناسب و بهداشت نامناسب می تواند منجر به بروز عفونت جدی شود.

منبع: ایرنا

این مطلب به صورت خودکار از این صفحه بارنشر گردیده است

خطرناکترین جراحی‌های زیبایی بیشتر بخوانید »

۱۱ دلیل گرفتگی بینی و چگونگی درمان آن

۱۱ دلیل گرفتگی بینی و چگونگی درمان آن



به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، گرفتگی یا احتقان بینی شرایطی است که از التهاب رگ های خونی در قسمت سینوس ها و تورم بافت های بینی سرچشمه می گیرد.

 برای بهبود گرفتگی بینی باید ابتدا دلیل بروز این شرایط را شناسایی کنید. در ادامه با برخی از دلایل شایع گرفتگی بینی و روش های بهبود آن بیشتر آشنا می شویم.

آلرژی ها

افزون بر خارش، عطسه و آبریزش چشم، یکی از علائم کلاسیک آلرژی ها که می توانند به واسطه مواردی مانند گرده گیاهان، گرد و غبار، کپک، و پوست حیوانات شکل بگیرند، گرفتگی بینی است. ساده‌ترین راهبرد اجتناب از این موارد است. اگر از ابتلای خود به آلرژی آگاه هستید، از محرک ها پرهیز کرده یا با پوشیدن ماسک و دوش گرفتن پس از بازگشت به خانه، به ویژه در روزهای خشک و بادی از خود محافظت کنید.

آنتی هیستامین های بدون نسخه نیز می توانند به رفع گرفتگی بینی کمک کنند. آنها با مسدود کردن یک ماده شیمیایی به نام هسیتامین که توسط سیستم ایمنی آزاد می شود و در واکنش های آلرژیک نقش دارد، عمل می کنند.

شما می توانید شستشوی بینی را برای پاکسازی آلرژن ها (مواد آلرژی‌زا) مد نظر قرار دهید. شما می توانید از آب تصفیه شده، مقطر یا جوشیده یا از محلول یا اسپری های سالین بدون نسخه استفاده کنید. اگر این قبیل اقدامات در بهبود گرفتگی بینی موثر نبودند، تزریق آمپول های آلرژی را مد نظر قرار دهید.

سرماخوردگی و آنفلوآنزا

گرفتگی بینی یکی از علائم مشخص سرماخوردگی و آنفلوآنزا است که به واسطه ویروس ها شکل می گیرند. درمان ریشه کن کننده ای برای این بیماری ها وجود ندارد و خودبخود پس از سپری شدن دوره بیماری بهبود می یابند. با این وجود، اگر به خوبی از خود مراقبت نکنید، احتمال ابتلا به یک عفونت ثانویه ناشی از باکتری هایی که در مخاط راکد رشد می کنند، وجود دارد که می تواند حتی شرایط جدی‌تری را موجب شود.

برخی داروهای بدون نسخه سرماخوردگی و آنفلوآنزا حاوی مواد ضد احتقان هستند که به کاهش التهاب در رگ های خونی مسدود شده در بینی کمک می کنند و آنتی هیستامین ها نیز می توانند به رفع گرفتگی بینی کمک کنند. شستشوی بینی نیز می تواند به پاکسازی ویروس ها و باکتری ها کمک کند.

از دیگر مواردی که می توانید برای مراقبت از خود انجام دهید می توان به نوشیدن آب فراوان، پرهیز از الکل، و استراحت کافی اشاره کرد. کمبود خواب می تواند اثر منفی بر سیستم ایمنی بدن داشته باشد. هنگامی که بیمار هستید، یکی از اولویت های اصلی شما خواب کافی است.

سینوزیت حاد

سینوس ها حفره هایی در جمجمه انسان هستند که به تخلیه مخاط از بدن کمک می کنند. اگر سینوس ها عفونی یا ملتهب شوند، احتمال مواجهه با گرفتگی و احساس پری در بینی وجود دارد.

باکتری ها، ویروس ها، و آلرژن ها می توانند موجب سینوزیت شوند. این شرایط می تواند حاد باشد، به این معنی که فقط چند روز تا چند هفته طول بکشد یا مزمن باشد که به سینوزیت برای ۱۲ هفته یا بیشتر اشاره دارد.

اگر عفونت سینوسی ناشی از باکتری ها باشد، آنتی بیوتیک ها ممکن است مفید باشند، اما بهترین اقدامی که می توانید برای سینوزیت ناشی از ویروس انجام دهید، کنترل علائم است. بهتر است از مصرف آنتی هیستامین ها پرهیز کنید که موجب بروز خشکی می شوند و در عوض از ضد احتقان های بدون نسخه که به تخلیه سینوس ها کمک می کنند، استفاده کنید. توجه داشته باشید که ضد احتقان ها می توانند فشار خون را افزایش دهند، از این رو، اگر به پرفشاری خون مبتلا هستید پیش از مصرف آنها با پزشک خود مشورت کنید. اسپری های بینی حاوی استروئید نیز ممکن است مفید باشند.

زمانی که گرفتگی و پری بینی ناشی از سینوزیت حاد کاهش یافت، مخاط اضافه را با یک محلول شستشو دهنده سالین تخلیه کنید.

سینوزیت مزمن

زمانی که سینوس های ملتهب یا عفونی بهتر نمی شوند، ممکن است به سینوزیت مزمن مبتلا شده باشید که به تورم سینوس ها برای بیش از سه ماه گفته می شود.

اگر ضد احتقان ها، اسپری های بینی و روتین های مراقبت از خود مانند شستشوی بینی کمکی نمی کنند، ممکن است نیازمند مراجعه به یک متخصص برای تجویز دارو یا حتی انجام عمل جراحی باشید. عمل جراحی سنتی سینوس شامل خارج کردن مقداری از استخوان و بافت برای باز شدن مسیرها و ایجاد فضای بیشتر برای تخلیه مخاط می شود.

سینوپلاستی گزینه دیگر است. پزشک یک بالون را درون سینوس ها وارد کرده، آن را باد می کند تا ناحیه کشیده شود، سپس بالون را خارج می کند.

انحراف تیغه بینی

گاهی اوقات گرفتگی بینی به دلیل یک مهاجم خارجی شکل نگرفته و از مشکلات ساختاری درونی سرچشمه می گیرد. انحراف تیغه بینی شایع‌ترین دلیل است. این شرایط زمانی رخ می دهد که تقسیم کننده غضروفی و استخوانی بین سوراخ های بینی از شکل طبیعی خود خارج شده باشد که به طور معمول در نتیجه یک آسیب دیدگی مانند شکستگی بینی این اتفاق رخ می دهد. یکی از نشانه های انحراف تیغه بینی توانایی تنفس فقط از یک سمت بینی است.

درمان به این که تنفس تا چه اندازه تحت تاثیر قرار گرفته است بستگی دارد. اگر همچنان می توانید نسبتا راحت تنفس کنید، داروهای آلرژی برای باز کردن مسیرهای تنفسی ممکن است کمک کنند، اما افراد بسیاری نیازمند عمل جراحی برای افزایش دائمی پهنای مسیرها هستند. روش های ترمیم انحراف تیغه بینی به طور معمول سریع (۳۰ تا ۹۰ دقیقه)، موثر و نسبتا بدون درد هستند.

بارداری

گرفتگی بینی در دوران بارداری که به نام رینیت بارداری شناخته می شود به واسطه جریان خون بیشتر به درون بافت نرم بینی رخ می دهد. در صورت ابتلا به این شرایط، ممکن است نه ماه مجبور به تحمل آن باشید.

رینیت بارداری زندگی فرد را در معرض خطر قرار نمی دهد اما درمان آن با داروها می تواند خطرناک باشد. در عوض، بیشتر زنان شستشو با محلول سالین را مد نظر قرار می دهند. این اقدام ساده می تواند به تخلیه مخاط راکد به خارج از بینی کمک کند. این به پیشگیری از یک عفونت باکتریایی ثانویه کمک کرده و همچنین فشاری که در ناحیه بینی احساس می کنید را کاهش می دهد.

اگر انحراف تیغه بینی دارید، پیش از باردار شدن با پزشک خود درباره اصلاح این شرایط صحبت کنید زیرا عمل جراحی در زمان بارداری از جمله گزینه های درمان محسوب نمی شود.

آدنوئیدهای بزرگ شده

آدنوئیدهای بزرگ شده یک دلیل شایع گرفتگی بینی طی دوران کودکی است. آدنوئیدها در پشت گلو قرار دارند و به پیشگیری از عفونت در کودکان زیر پنج سال کمک می کنند. پس از پنج سالگی، آدنوئیدها کوچک شده و دیگر نقشی در مبارزه با میکروب ها ندارند.

گاهی اوقات، عفونت موجب تورم آدنوئیدها می شود. این می تواند نه تنها موجب احساس گرفتگی بینی شود، بلکه به گرفتگی گوش ها و خشکی و ترک خوردگی لب ها به واسطه تنفس از طریق دهان منجر می شود.

اسپری های بینی یا آنتی بیوتیک ها ممکن است به مدیریت علائم تا زمانی که آدنوئیدها به خودی خود کوچک شوند، کمک کنند. در برخی کودکان ممکن است به خارج کردن آدنوئیدها نیاز باشد، به ویژه اگر در خوابیدن با مشکل مواجه باشند.

پولیپ های بینی

پولیپ های بینی تکه های کوچکی از بافت هستند که در بینی رشد می کنند. تحریک مداوم بینی ناشی از سینوزیت مزمن یا آلرژی ها می تواند موجب التهاب شود که سپس موجب ایجاد پولیپ در پوشش داخلی بینی می شود. پولیپ ها به طور معمول موجب درد یا خونریزی نمی شوند اما ممکن است به اندازه بزرگ شوند که سینوس ها و مسیرهای بینی را مسدود کرده و موجب گرفتگی بینی شوند. همچنین، آنها می توانند موجب اختلال در حس بویایی و چشایی شوند. ابتلا به فیبروز سیستیک یا آسم، فرد را هرچه بیشتر مستعد ابتلا به پولیپ های بینی می کند.

برای برخی افراد، استروئیدهای خوراکی یا بینی برای کوچک شدن  پولیپ ها و پیشگیری از بازگشت آنها کفایت می کنند. افراد دیگر نیازمد انجام عمل جراحی هستند. این در شرایطی است که احتمال بازگشت پولیپ ها وجود دارد و برخی افراد ممکن است به بیش از یک عمل جراحی نیاز داشته باشند. برخی دیگر ممکن است برای سال ها مجبور به مصرف دارو باشند. در صورت بازگشت پولیپ های بینی، باید در پرهیز از محرک های پولیپ، مانند عفونت ها کوشا باشید.

مسیرهای باریک بینی

برخی افراد با مسیرهای باریک بینی متولد می شوند. اگر یکی از آنها هستید، ممکن است به طور دائم از گرفتگی بینی رنج ببرید. این شرایط به واسطه شاخک های بینی بیش از حد بزرگ شکل می گیرد. این شاخک ها وظیفه مرطوب کردن هوای تنفسی پیش از ورود به ریه ها را بر عهده دارند.

اگر دارای مسیرهای باریک بینی باشید، ممکن است گاهی اوقات با دشواری در تنفس مواجه شوید. افرادی با مسیرهای باریک بینی اگر به آرامی تنفس کنند، مشکلی نخواهند داشت اما هنگام تنفس سریع مسیر هوایی عملکرد مطلوب را ارائه نکرده و فرد در نهایت مجبور به تنفس از طریق دهان می شود. عمل جراحی برای کاهش اندازه شاخک های بینی ممکن است ضروری باشد، اگرچه برخی داروهای آلرژی و اسپری های استروئید نیز ممکن است، کمک کنند.

محرک های شیمیایی

برخی ترکیبات ممکن است بینی را تحریک کرده و به گرفتگی آن منجر شوند. عطرها، به ویژه در محصولات بدن یا مو که نزدیک به صورت استفاده می شوند، از مقصران اصلی هستند. عطرها نه تنها می توانند موجب گرفتگی بینی شوند، بلکه می توانند حس بویایی را مختل کرده که می تواند احساس گرفتگی و پری بینی را هرچه بیشتر تقویت کند. به دلیل این که بوی محصول را به خوبی احساس نمی کنید، ممکن است از مقدار بیشتری استفاده می کنید، سپس تمام این مواد شیمیایی حفره های بینی را تحریک می کنند.

اگر فکر می کنید محصولاتی که استفاده می کنید از جمله شامپوها، صابون ها، شوینده ها و نرم کننده های پارچه در گرفتگی و پری بینی شما نقش دارند، به دنبال گزینه های بدون عطر باشید.

استرس

استرس و دیگر احساسات قوی می توانند موجب تغییراتی در سطوح هورمون ها شوند که رگ های خونی در بینی را بزرگ‌تر کرده، بینی را منقبض کرده و تنفس را دشوار کنند. این شرایط به نام رینیت وازوموتور یا رینوپاتی غیرآلرژیک شناخته می شود. بهترین اقدام شناسایی منبع استرس و حذف یا یافتن روش هایی سالم برای مقابله با آن است که از آن جمله می توان به وقت گذراندن با حیوان خانگی، انجام ورزش یا مدیتیشن اشاره کرد.

موارد دیگری از جمله هوای خشک، آلودگی هوا، و غذاهای تند نیز می توانند موجب رینوپاتی غیرآلرژیک شوند. با پزشک خود برای یافتن محرک و بهترین گزینه درمان صحبت کنید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم

روش های درمان برای بهبود گرفتگی بینی متنوع هستند و بیشتر پزشکان ابتدا روش هایی کمتر تهاجمی را انتخاب می کنند.

این به معنای آن است که پزشکان به طور معمول محلول های سالین یا اسپری های استروئید بینی را تجویز می کنند. همچنین، شما می توانید آنتی هیستامین های بدون نسخه را امتحان کرده و برای چهار هفته این روند را ادامه دهید.

اگر گرفتگی بینی پایدار است یا با مخاط غلیظ و تغییر رنگ داده، احساس ناخوشی، تب، دندان درد، یا سردرد شدید همراهی می شود باید برای بررسی دقیق شرایط به پزشک مراجعه کنید.



منبع خبر

۱۱ دلیل گرفتگی بینی و چگونگی درمان آن بیشتر بخوانید »