حزب جمهوری اسلامی

به گزارش مجاهدت از گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، پس از فاجعه انفجار ساختمان حزب جمهوری اسلامی در هفتم تیر ۱۳۶۰، دو روز تعطیل عمومی و یک هفته عزای عمومی اعلام شد و در روز هشتم تیر، جلسه‌ای اضطراری با حضور «سید کمال‌الدین نیک‌روش» شهردار وقت تهران و نمایندگانی از ستاد نماز جمعه تهران، سازمان بهشت زهرا (س)، پلیس راهنمایی و رانندگی و کمیته انقلاب اسلامی منطقه ۱۴ (شهر ری)، در شهرداری تهران برگزار شد و با در نظر گرفتن همه جوانب، قرار شد شهیدان هفتم تیر در ضلع جنوب شرقی، قطعه ۲۴ بهشت زهرا (س) و در جوار شهدای جنگ به خاک سپرده شوند.

روز سه‌شنبه (۹ تیر) مراسم تشییع پیکر‌های شهدای ۷ تیر با حضور گسترده مردم عزادار و اندوهگین برگزار شد. انبوه مردم با چشمان اشکبار، به یاد شهدای کربلا، شعار می‌دادند: «عزا عزاست امروز، روز عزاست امروز، بهشتی مجاهد، در کربلاست امروز»

اخبار مربوط به این مراسم بزرگ در صفحه نخست مطبوعات منعکس شد. روزنامه کیهان در این باره نوشت: «خشم و خروش میلیونی مردم علیه آمریکا در تشییع جنازه ۷۲ شهید بزرگ انقلاب.»

پیکر شهدای کربلای سرچشمه از محل دانشکده‌ افسری نیروی زمینی ارتش، واقع در روبه‌روی ساختمان مجلس شورای اسلامی، در ساعت ۹:۱۵ به حرکت در آمد. در این مراسم که جمعیتی در حدود سه میلیون نفر، از نقاط مختلف حرکت کرده و در آن حضور یافته بودند، صحنه‌های زیبایی از قدرشناسی یک ملت نسبت به شیفتگان خدمت خلق شد، که هیچ قلمی قادر به توصیف آن نیست. مردم شعار‌هایی از عمق جان سر می‌دادند:

«بهشتی بهشتی، با خون خود نوشتی، استقلال آزادی جمهوری اسلامی»

«آمریکا در چه فکریه؟ ایران پر از بهشتیه»

«بهشتی بهشتی، قسم به خون پاکت، راهت ادامه دارد.»

«بهشتی بهشتی، تو لایق بهشتی»

در خاطرات حجت‌الاسلام هاشمی رفسنجانی در روز ۹ تیر ۱۳۶۰، آمده است: «مردم از صبح زود برای تشییع جنازه‌ شهدا، در اطراف مجلس جمع شده بودند و عزاداری می‌کردند. آقای محمدرضا بهشتی [فرزند شهید دکتر بهشتی] به دفتر من آمد و پس از بحث زیاد، بالاخره تصمیم گرفته بودند که ایشان را در بهشت زهرا دفن کنند…

ساعت هشت صبح از بالکن مجلس، برای جمعیت انبوه و کم‌نظیر مردم به‌مدت یک ساعت سخنرانی کردم. احساسات مردم عجیب بود و جمعیت به‌طرف بهشت زهرا (س) حرکت کردند. مخبران می‌گویند: پس از پیروزی انقلاب چنین جمعیتی سابقه نداشته است. در اثر ازدحام تا غروب، بسیاری از جنازه‌ها منجمله جنازه آیت‌الله بهشتی را نتوانستند به قبرستان برسانند … تظاهرات عجیب تمام کشور را – از تلویزیون – تا ساعت ۱۲ شب، تماشا کردم.»

ازدحام جمعیت خود جوش مردم که با احساسات پاکشان حضور پیدا کرده بودند، مانع از دفن بسیاری از شهدای انفجار هفتم تیر از جمله شهید دکتر بهشتی در ۹ تیر ۱۳۶۰ شد.

صبح روز دهم تیر ۱۳۶۰ با حضور خانواده شهید بهشتی و دیگر خانواده‌های شهدا، مراسم خاکسپاری در بهشت زهرا (س) انجام شد.

منبع:

تاریخ ایران پس از انقلاب اسلامی، جلد چهارم، مرکز اسناد انقلاب اسلامی

انتهای پیام/ 118

به گزارش مجاهدت از دفاع‌پرس از اهواز، با حضور مردم و جمعی از خانواده‌های معظم شهدا، آیین بزرگداشت شهید «سید محمدحسین بهشتی» و ۷۲ یار باوفایش در اهواز برگزار می‌شود.

 آیین بزرگداشت چهل و دومین سالگرد شهادت مظلومانه شهید آیت‌الله «سید محمدحسین بهشتی» و ۷۲ یار باوفایش فردا (سه‌شنبه) از ساعت ۸ صبح آغاز می‌شود که مردم خوزستان یاد و خاطره شهید بهشتی و دیگر شهدای فاجعه هفتم تیر را گرامی می‌دارند.

آیین بزرگداشت شهید بهشتی و شهدای فاجعه هفتم تیر در یادمان سردار سرلشکر شهید «علی هاشمی»، واقع در ابتدای گلزار شهدای اهواز برگزار می‌شود که جمعی از مسئولان لشکری و کشوری نیز در این آیین شرکت می‌کنند.

در فاجعه انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی که در روز هفتم تیر سال ۱۳۶۰ در منطقه سرچشمه تهران به وقوع پیوست شهید آیت‌الله سید محمدحسین بهشتی و ۷۲ تن دیگر به شهادت رسیدند.

شهید «سید جواد شرافت» نماینده شوشتر و گتوند در مجلس، شهید «سید محمد کاظم دانش» نماینده شوش و اندیمشک در مجلس و شهید «علیرضا چراغ‌زاده دزفولی» نماینده رامهرمز و هفتگل در مجلس شهدای استان خوزستان در فاجعه انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی بودند.

انتهای پیام/

گروه اجتماعی دفاع‌پرس، در ساعت ۲۰:۳۰ روز یکشنبه هفتم تیر ۱۳۶۰، تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اعضای هیئت دولت و… به تدریج به سالن اجتماعات دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی ایران واقع در سرچشمه تهران وارد شدند. پس از پایان قرائت قرآن کریم و اعلام برنامه، شهید آیت‌الله بهشتی سخنرانی را خود را آغاز کرد. بحث درباره تورم بود، اما عده‌ای از اعضا خواسته بودند که راجع به انتخابات ریاست جمهوری نیز صحبت شود و شهید بهشتی سخنانش را با این جملات آغاز کرد: ما بار دیگر نباید اجازه بدهیم استعمارگران برای ما مهره سازی کنند و سرنوشت مردم ما را به بازی بگیرند. تلاش کنیم کسانی را که متعهد به مکتب هستند و سرنوشت مردم را به بازی نمی‌گیرند، انتخاب شوند.

پس از بیان این کلمات از زبان شهید بهشتی ناگهان صدایی مهیب فضا را فرا گرفت؛ زمین تکان سختی خورد و دیوار‌ها شروع به لرزیدن کرد. در کمتر از ثانیه‌ای، از سالن جز تلی از خاک چیزی باقی نماند. بیش از هفتاد تن از بهترین یاران انقلاب، زیر خروار‌ها خاک مدفون شدند و روح فرزندان رشید اسلام و معلمان بزرگ شهادت و ایثار به ملکوت اعلی پیوست و بدین ترتیب جنایتی که تاریخ بشری شبیه بدان را در صفحات خود ثبت نکرده و به یاد نداشت، به وقوع پیوست و توحش غربی و نفاق داخلی، همگام با هم به مناسبت جشن به شهادت رساندن فرزندان امام خمینی (ره) پایکوبی کردند.

عامل بمب گذاری، منافق نفوذی به نام «محمدرضا کلاهی» بود که خود جزء نیرو‌های خدماتی حزب به حساب می‌آمد و پس از انفجار موفق به فرار و راهی فرانسه شد. وی متولد ۱۳۳۸، دانشجوی سال اول رشته برق دانشگاه علم و صنعت ایران بود.

سخنگوی سپاه در مصاحبه‌ای با ارائه توضیحات بیشتر در مورد نتایج تحقیقات گفت که بمب گذاری از ناحیه سازمان مجاهدین خلق، این گروه وابسته و مزدور آمریکایی، صورت گرفته است. شکل و نحوه کار هم به این طریق بوده که به وسیله یک عامل نفوذی به نام محمدرضا کلاهی که در میان کارکنان حزب جمهوری اسلامی نفوذ کرده بود، این بمب گذاری صورت می‌گیرد. این بمب‌گذاری خیلی ساده و به نوعی بوده که هر کسی می‌توانسته این کار را انجام دهد، به جهت این که فرصت کافی داشته و یکی از بمب‌ها را در زیر تریبون قرار داده و بمب دیگر را در کنار ستونی از سالن کار گذاشته است. بمب‌گذار در ارتباط با همان سالن کنفرانس و به عنوان یک کارمند معمولی و ساده کار می‌کرده است.

پس از حادثه انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی در هفتم تیرماه سال ۱۳۶۰ و شهادت جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، نخستین جلسه علنی مجلس، سه روز بعد، یعنی چهارشنبه دهم تیرماه برگزار شد. درآن روز، به یادبود آن شهیدان، ۲۷ دسته گل، بر روی ۲۷ صندلی مجلس قرار داده بودند.

دو روز بعد از فاجعه هفت تیر، مردم برای تشییع شهدا، در میدان حسن آباد جمع شدند و به سوی بهشت زهرا به حرکت درآمدند. شهدای پاک باخته در راه حق، یکی پس از دیگری بر روی دست‌های گرم و توان‌مند مردم به خاک سپرده می‌شدند و تا عصر آن روزفراموش نشدنی، ۲۸ تن از شهیدان دفن شدند و تشییع بقیه، از جمله شهید مظلوم دکتر بهشتی، به وقت دیگری موکول شد. بامداد روز بعد با این که دفن شهدا اعلام نشده بود، اما سیل مردم به سوی بهشت زهرا سرازیر شد و سرانجام در آن موقع، پیکر پاک آن شهید مظلوم و تنی چند از هم سنگرانش، روی دست‌های پاک مردم به محل دفنشان انتقال یافت و پیکرآنان ـ که پاک‌تر از گُل بود ـ به خاک سپرده شد.

پیام امام خمینی (ره) در مورد شهدای هفتم تیر

امام خمینی رحمه الله در بخشی از پیام خود درباره شهدای هفتم تیر، درمورد خیانت‌های منافقین می‌فرماید: «می خواهید با شهادت رساندن عزیزان ما، این ملت فداکار را از صحنه بیرون کنید. شما تا توانستید به فرزندان اسلام، چون شهید بهشتی و شهدای عزیز مجلس و کابینه با حربه ناسزا و تهمت‌های ناجوان مردانه حمله کردید که آن‌ها را از ملت جدا کنید و اکنون که آن حربه از کار افتاده و کوس رسوایی همه تان بر سرِ بازار‌ها زده شد، در سوراخ‌ها خزیده و دست به جنایاتی ابلهانه زده اید که به خیال خام خود، ملت شهید پرور و فداکار را با این اعمال وحشیانه بترسانید و نمی‌دانید که در واژه شهادت، واژه وحشت نیست.

سخنان مقام معظم رهبری در مورد شهدای هفتم تیر

مقام معظم رهبری در مورد حادثه هفتم تیر سال ۱۳۶۰ می‌فرماید: «یک جمله درباره حادثه هفتم تیر عرض کنیم و آن این است که شاید از همه ابعاد متعددی که این حادثه داشت، این بُعد جالب‌تر باشد که این حادثه، نشان داد که ضربه‌های سهمگینی از این قبیل هم حتّی نمی‌تواند به استحکام بنای جمهوری اسلامی که به ایمان و حضور مردم تکیه کرده است، خللی وارد کند. این حادثه، حادثه کوچکی نبود. چنین حادثه‌ای در هر نقطه دنیا کافی است برای فرو ریختن یک نظام. این همه اشخاص مؤثر، مهم، خوش فکرو مبارز به دست جنایت کار تروریست‌ها در یک لحظه از بین بروند و نظام آن را تحمل کند و از آن، وسیله‌ای برای استحکام هر چه بیش‌تر خود به وجود بیاورد. این چیز شگفت آوری بود. این برکت حضور و ایمان مردم، به برکت استحکام ساخت درونی نظام اسلامی بود و به فضل پروردگار، همیشه همین طور خواهد بود.

پس از این واقعه تلخ روز هفتم تیر به عنوان روز قوه قضائیه نامگذاری شد و جهت ارج نهادن به مقام والای قضاوت و تکریم مقام شامخ شهید مظلوم آیت الله دکتر بهشتی اولین مسئول دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران و بنا به پیشنهاد قوه قضائیه مبنی بر نامگذاری هفته اول تیرماه به عنوان هفته قوه قضائیه، این پیشنهاد در تاریخ ۲۷/۴/۱۳۷۳ در شورای فرهنگی عمومی مطرح و به تصویب رسید.

انتهای پیام/ 241