حضرت فاطمه معصومه

به گزارش مجاهدت از گروه فرهنگ دفاع‌پرس، همزمان با ایام ارتحال جانسوز اخت الرضا (ع) از روز‌های گذشته شهر مقدس قم رنگ و بوی عزا گرفته بود و پرچم‌های مشکی بر فراز صحن و سرای حرم مطهر حضرت معصومه (س) برافراشته شد و کوچه‌ها و خیابان‌های اطراف حرم یکپارچه سیاه‌پوش شدند.

از عصر روز گذشته و هم‌زمان با برگزاری آیین تعویض پرچم حرم مطهر، مراسمات عزاداری دخت موسی بن جعفر (ع) در شهر مقدس قم و حرم بانوی کرامت آغاز شد.

صبح امروز، اما حال و هوای قم متفاوت‌تر از همیشه بود و از نخستین ساعات روز، خادمان رسمی و افتخاری آستان مقدس حضرت معصومه (س) به همراه کاروانی از خادمان آستان قدس رضوی و مسجد مقدس جمکران در بیت‌النور، محل عبادت بانوی کرامت گردهم آمدند و در حالی‌که پرچم‌های عزا و بیرق‌های سیاه در دست داشتند، مسیر خیابان ۴۵ متری عمار یاسر، چهارراه بازار و میدان آستانه را به سمت حرم مطهر طی کردند.

این دسته باشکوه در نهایت در صحن امام رضا (ع) تجمع کرد و با نوای دلنشین حاج حسن حیدرزاده و سید علی حسینی نژاد به سوگواری پرداخت که در این مراسم، جلوه‌های بی‌بدیلی از عشق مردم به اهل بیت (ع) به چشم می‌خورد.

خادمان افتخاری در کنار مراسم عزاداری، سالمندان و افراد ناتوان را با ویلچر تا حرم مطهر همراهی کردند و زنان عزادار نیز حضوری چشمگیر داشتند و بسیاری از آنان همراه با کودکان خود در این دسته عزاداری شرکت کردند تا نسل جدید را با سنت‌های مذهبی آشنا کنند.

بیش از ۲۰۰ موکب ایرانی و عراقی در اطراف حرم مطهر به‌ویژه در میدان آستانه و خیابان چهارمردان برپا شد.

امسال برای دومین بار این موکب‌ها ذیل ستاد مردمی «خادمان ملیکه ایران» فعالیت مشترک داشتند و علاوه بر خدمات پذیرایی، شماری از غرفه فرهنگی نیز ویژه کودکان و نوجوانان به همت نهاد‌های فرهنگی استان قم راه‌اندازی شد.

هیأت‌های مذهبی از شهر‌های مختلف کشور و روستا‌های اطراف قم نیز از صبح امروز به حرم مطهر بانوی کرامت وارد شدند.

دسته‌های سینه‌زنی و زنجیرزنی یکی پس از دیگری وارد صحن‌های مطهر شدند و جلوه‌ای از شور و شعور حسینی را در عزای حضرت معصومه (س) رقم زدند.

شب گذشته نیز حرم مطهر میزبان زائران پرشماری از شهر‌های نجف و کربلا بود که خود را به قم رسانده بودند و در صحن امام رضا (ع) به عزاداری پرداختند.

در کنار این مراسمات مردمی، بیوت مراجع عظام تقلید نیز شاهد برگزاری آیین‌های عزاداری بود.

علما و خطبای برجسته حوزه علمیه قم با ایراد سخنرانی، ابعاد شخصیتی و جایگاه حضرت معصومه (س) را تبیین کردند.

آیت‌الله سعیدی، تولیت آستان مقدس حضرت معصومه (س) نیز در ایوان آیینه به استقبال زائران و خادمان پرداخت و ضمن خوشامدگویی به آنان، بر اهمیت پاسداشت یاد و نام بانوی کرامت تأکید کرد.

به مناسبت این روز، شماری از نانوایی‌های سطح شهر با همت اداره کل اوقاف و امور خیریه قم اقدام به توزیع نان صلواتی کردند تا جلوه‌ای دیگر از همدلی و خدمت به زائران در این ایام ثبت شود.

همزمان بسیاری از برنامه‌های حرم مطهر از شبکه‌های ملی و استانی پخش زنده شد تا عاشقان بانوی کرامت در سراسر کشور در این مراسم شریک شوند.

حضرت فاطمه معصومه (س) در نخستین روز ذیقعده سال ۱۷۳ هجری قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود.

پس از شهادت پدر بزرگوارشان، امام موسی کاظم (ع)، تحت سرپرستی امام رضا (ع) تربیت یافتند.

یک سال پس از هجرت ناگزیر امام رضا (ع) به خراسان، ایشان نیز برای دیدار برادر رهسپار ایران شدند؛ اما در ساوه مورد هجوم دشمنان قرار گرفتند و پس از بیماری و مسمومیت، امکان ادامه مسیر نیافتند.

بزرگان قم به سرپرستی موسی بن خزرج، بزرگ خاندان اشعری، به استقبال حضرت شتافتند و آن حضرت را به «بیت‌النور» آوردند.

بانوی کرامت ۱۷ روز در این مکان اقامت کردند و سرانجام در روز دهم یا دوازدهم ربیع‌الثانی سال ۲۰۱ هجری قمری، چشم از جهان فرو بستند و برای همیشه قم را مأمن و مأوای عاشقان اهل بیت (ع) ساختند.

انتهای پیام/ 119

به گزارش مجاهدت از خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، روز دهم ربیع‌الثانی مصادف هست با شهادت حضرت فاطمه معصومه (س) دختر گرامی امام موسی بن جعفر (ع). ایشان در سال ۲۰۱ هجری قمری هنگام هجرت به ایران و دیدار به امام رضا (ع) به دست عوامل مامون عباسی مسموم شدند. این مسمومیت سبب بیماری سختی شد که منجر به شهادت ایشان شد. حضرت معصومه (س) قبل از آنکه به دیدار برادر ارجمندشان برسند از دنیا رفتند و در قم به خاک سپرده شدند.

در بیان اهل بیت (ع) شهر قم دری از در‌های بهشت هست که قطعا به یمن وجود بارگاه و مزار آن بانوی مکرم هست. بعد از آنکه حوزه علمیه قم توسط آیت‌الله حائری یزدی تاسیس شد. شهر قم مرکز حضور علمای بسیاری شد. این شهر آیات عظام و علمای صاحب نام بسیاری را به خود دیده هست که حضرت امام خمینی (ره) یکی از برجسته‌ترین این علما هست.

به مناسبت شهادت حضرت فاطمه معصومه (س) مدیحه «نورَیْن نیّرَیْن» که امام خمینی (ره) در منقبت ایشان سروده شده را در ادامه می‌خوانید: 

نورَیْن نیّرَیْن

ای ازلیّت به تربت تو مُخَمّر
وی ابدیّت به طلعت تو مقرّر

آیت رحمت ز جلوه تو هویدا
رایت قدرت در آستین تو مُضمَر

جودت همْ بسترا به فیض مقدس
لطفت همْ بالشا، به صَدرِ مُصَدّر

عصمت تو تا کشید پرتو به اجسام
عالَم اجسام گردد، عالم دیگر

جلوه تو نور ایزدی را مَجلی
عصمتِ تو سرّ مُختفی را مَظهر

گویم واجب تو را، نه آنَتْ رُتبت
خوانم ممکن تو را، ز ممکن برتر

ممکن اندر لباس واجب پیدا
واجبی اندر ردای امکان مَظهر

ممکن، امّا چه ممکن، علّتِ امکان
واجب، امّا شعاع خالق اکبر

ممکن، امّا یگانه واسطه فیض
فیض به مِهتر رسد و زآن پس کهتر

ممکن، امّا نمودِ هستی از وی
ممکن، امّا ز ممکنات فزون‌تر

وین نه عجب زآنکه نور اوست ز زهرا
نور وی از حیدر هست و او ز پیمبر

نور خدا در رسول اکرم پیدا
کرد تجلّی ز وی به حیدر صفدر

وز وی تابان شده به حضرت زهرا
اینک ظاهر ز دخت موسی جعفر

این هست آن نور کز مشیّت «کُن» کرد
عالم، آن کو به عالم هست منوّر

این هست آن نور کز تجلّی قدرت
داد به دوشیزگان هستی زیور

شیطانْ عالِم شدی اگر که بدین نور
ناگفتی آدم هست خاک و من آذر

آبروی ممکنات جُمله از این نور
گر نَبُدی، باطل آمدند سراسر

جلوه این خود عَرَض نمود عَرَض را
ظِلّش بخشود، جوهریّت جوهر

عیسی مریم به پیشگاهش دربان
موسی عمران به بارگاهش چاکر

آن یک، چون دیده بان فرا شده بر دار
وین یک، چون قاپقان معطّی بر در

یا که دو طفلند در حریم جلالش
از پی تکمیل نفس آمده مُضطر

آن یک انجیل را نماید از حفظ
و ین یک تورات را بخواند از بر

گر که نگفتی امام، هستم بر خلق
موسی جعفر، ولیّ حضرت داور

فاش بگفتم که این رسول خدایَست
معجزه اش می‌بُوَد همانا دختر

دختر جز فاطمه نیابد، چون این
صُلب پدر را و هم مَشیمه مادر

دختر، چون این دو از مَشیمه قدرت
نامد و ناید دگر هَماره مقدّر

آن یک امواج علم را شده مبدأ
وین یک افواج حلم را شده مصدر

آن یک موجود از خطابش مَجلی
وین یک معدوم از عقابش مُستر

آن یک بر فرق انبیا شده تارک
وین یک اندر سرْ اولیا را مِغفر

آن یک در عالم جلالت «کعبه»
وین یک در مُلک کبریایی «مشعَر»

لَمْ یَلِدم بسته لب وگرنه بگفتم
دختِ خدایند این دو نور مُطهّر

آن یک کون و مکانش بسته به مَقنَع
وین یک ملک جهانش بسته به مِعجر

چادرِ آن یک، حجابِ عصمت ایزد
مِعجَر این یک، نقابِ عفت داور

آن یک بر ملک لایزالی تارک
این یک بر عرش کبریایی افسر

تابشی از لطفِ آن، بهشت مُخَلَّد
سایه‌ای از قهر این، جحیم مُقعَّر

قطره‌ای از جودِ آن بِحار سَماوی
رشحه‌ای از فیض این ذخایر اغبر

آن یک خاک مدینه کرده مزیّن
صفحه قم را نموده این یک انور

خاک قم این کرده از شرافت جنّت
آب مدینه نموده آن یک کوثر

عرصه قم غیرت بهشت برین هست
بلکه بهشتش یَساولی هست برابر

زیبد اگر خاک قم به «عرش» کند فخر
شاید گر «لوح» را بیابد همسر

خاکی عجب خاک، آبروی خلایق
ملجأ بر مسلم و پناه به کافر

گر که شنیدندی این قصیده «هندی»
شاعر شیراز و آن ادیب سخنور

آن یک طوطی صفت همی نسرودی‌ای
به جلالت ز آفرینش برتر

وین یک قمری نمط هماره نگفتی‌
ای که جهان از رخ تو گشته منوّر

انتهای پیام/ 161