رحیم محمدی

گروه دفاعی امنیتی دفاع‌پرس – رحیم محمدی؛ زمانی که جوامع شهری رو به افزایش نهاد و به همان میزان جنگ و نزاع میان ملت‌ها نیز افزایشی شد، طرف‌های درگیر برای کسب اطلاع از میزان تلفات و مواضع آسیب‌دیده دشمن از نفراتی به عنوان جاسوس استفاده می‌کردند.

اما به تدریج که تکنولوژی پیشرفت کرد، این جمع‌آوری اطلاعات هم دیگر متکی به اخبار انسانی نبود؛ زیرا می‌توانستند این اخبار را به روش‌های دیگری که دقیق‌تر و‌کم‌هزینه‌تر بود به دست آورن.

به عنوان مثال در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در کنار عوامل انسانی کسب اطلاعات، دشمن از روش‌های دیگری همچون شنود مکالمات تلفنی و بی‌سیمی، ماهواره‌های جاسوسی غرب، هواپیما‌های جاسوسی و … استفاده می‌کرد تا بلکه بتواند اخباری موثق از جبهه درگیری‌ها و مراکز نظامی و امنیتی شهر‌ها و حتی آسیب‌هایی که بر اثر موشک‌باران و بمباران مراکز شهری به وجود می‌آمد، کسب کند که البته بعضاً هم در این تلاش‌ها به واسطه کمبود دانش حفاظتی در کشورمان، موفقیت‌هایی را به دست می‌آورد.

حال که ۳۶ سال از پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران می‌گذرد، همان سیاست کسب اطلاعات دشمن از نتیجۀ اقدامات خود علیه کشورمان همچنان دنبال می‌شود؛ با این تفا‌وت که به واسطه استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته‌تر، ابزار‌های جمع‌آوری اطلاعات هم متنوع‌تر شده است که یکی از این راه‌ها استفاده از رسانه و فضای مجازی است.

در این رابطه می‌توان برای مثال به اقدام متجاوزانه هفته گذشته ارتش رژیم جنایتکار صهیونیستی علیه ایران اشاره کرد؛ بدین‌صورت که اعلام نتایج این حمله از مجاری غیر رسمی یا حتی رسمی در رسانه‌ها و فضای مجازی خواسته یا ناخواسته، در جهت ارائه اطلاعات به این رژیم کودک‌کش است.

‌پس اینکه برخی به دنبال بیان‌کردن حجم آسیب در این حمله بوده و اینکه کدام مکان‌ها چه میزان خسارت دیده‌اند را می‌توان در راستای موضوع مورد اشاره ارزیابی کرد؛ زیرا بیان میزان دقیق خسارت، کمک به دشمن صهیونیست است تا بفهمد که کدام نقاط در عرصه دفاع، ضعیف عمل کرده‌اند؛ لذا با کسب این اطلاعات می‌تواند برنامه‌ریزی‌های نظامی خود را بهبود ببخشد.

بنابراین خودداری از بیان این‌گونه مطالب و اطلاعات می‌تواند دشمن را در کسب اطلاعات از نتایج اقدام خود ناکام گذارد و امنیت روانی جامعه را در برابر جنگ‌ شناختی، تأمین کند؛ به عبارت دیگر، مطرح نشدن چنین موضوعاتی توسط رسانه‌های رسمی و غیر رسمی مولفه‌ای مهم در جهت حفظ اقتدار دفاعی کشور است.

انتهای پیام/ 231

گروه دفاعی امنیتی دفاع‌پرس – رحیم محمدی؛ زمانی که جوامع شهری رو به افزایش نهاد و به همان میزان جنگ و نزاع میان ملت‌ها نیز افزایشی شد، طرف‌های درگیر برای کسب اطلاع از میزان تلفات و مواضع آسیب‌دیده دشمن از نفراتی به عنوان جاسوس استفاده می‌کردند، اما به تدریج که تکنولوژی پیشرفت کرد، این جمع‌آوری اطلاعات هم دیگر متکی به اخبار انسانی نبود؛ زیرا می‌توانستند این اخبار را به روش‌های دیگری که دقیق‌تر و‌کم‌هزینه‌تر بود به دست آورند؛ به عنوان مثال در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در کنار عوامل انسانی کسب اطلاعات، دشمن از روش‌های دیگری همچون شنود مکالمات تلفنی و بی‌سیمی، ماهواره‌های جاسوسی غرب، هواپیما‌های جاسوسی و… استفاده می‌کرد تا بلکه بتواند اخباری موثق از جبهه درگیری‌ها و مراکز نظامی و امنیتی شهر‌ها و حتی آسیب‌هایی که بر اثر موشک‌باران و بمباران مراکز شهری به وجود می‌آمد، کسب کند که البته بعضاً هم در این تلاش‌ها به واسطه کمبود دانش حفاظتی در کشورمان، موفقیت‌هایی را به دست می‌آورد.

حال که ۳۶ سال از پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران می‌گذرد، همان سیاست کسب اطلاعات دشمن از نتیجۀ اقدامات خود علیه کشورمان همچنان دنبال می‌شود؛ با این تفا‌وت که به واسطه استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته‌تر، ابزار‌های جمع‌آوری اطلاعات هم متنوع‌تر شده است که یکی از این راه‌ها استفاده از رسانه و فضای مجازی است. در این رابطه می‌توان برای مثال به اقدام متجاوزانه هفته گذشته ارتش رژیم جنایتکار صهیونیستی علیه ایران اشاره کرد؛ بدین‌صورت که اعلام نتایج این حمله از مجاری غیر رسمی یا حتی رسمی در رسانه‌ها و فضای مجازی خواسته یا ناخواسته، در جهت ارائه اطلاعات به این رژیم کودک‌کش است.

‌پس اینکه برخی به دنبال بیان‌کردن حجم آسیب در این حمله بوده و اینکه کدام مکان‌ها چه میزان خسارت دیده‌اند را می‌توان در راستای موضوع مورد اشاره ارزیابی کرد؛ زیرا بیان میزان دقیق خسارت، کمک به دشمن صهیونیست است تا بفهمد که کدام نقاط در عرصه دفاع، ضعیف عمل کرده‌اند؛ لذا با کسب این اطلاعات می‌تواند برنامه‌ریزی‌های نظامی خود را بهبود ببخشد؛ بنابراین خودداری از بیان این‌گونه مطالب و اطلاعات می‌تواند دشمن را در کسب اطلاعات از نتایج اقدام خود ناکام گذارد و امنیت روانی جامعه را در برابر جنگ‌ شناختی، تأمین کند؛ به عبارت دیگر، طرح نشدن چنین موضوعاتی توسط رسانه‌های رسمی و غیر رسمی را می‌توان گامی در جهت حفظ اقتدار دفاعی کشور ارزیابی کرد.

انتهای پیام/ 231

گروه دفاعی امنیتی دفاع‌پرس‌ـ رحیم محمدی؛ گسترش جوامع شهری و افزایش تهدیدات انسان‌ساخت موجب شده تا در کشور‌های مختلف تشکیلاتی برای مدیریت و مقابله با چنین تهدیداتی به وجود آید که به عنوان «دفاع غیرنظامی» شناخته می‌شود؛ در واقع برای اینکه تجهیزات و تأسیسات حیاتی و حساس نظامی و غیرنظامی در حملات انسان‌ساخت دچار خسارت نشود و یا خسارت‌ها به حداقل کاهش یابد، نیاز به ساختار و سازمانی داریم که بتواند قبل از بروز حملات، زیرساخت‌های حیاتی کشور و تأسیسات نظامی را ایمن‌سازی کند.

به همین جهت، سازمانی به نام سازمان پدافند غیرعامل کشور فعالیت خود را از سال ۱۳۸۲ آغاز کرده تا بتواند در راستای تعریفی که ارائه شد، خدماتی را به دستگاه‌های مختلف نظامی و غیرنظامی ارائه دهد؛ اما صرف‌نظر از کمیت یا کیفیت فعالیت‌های این سازمان باید گفت که به دلیل وجود مخاطرات بسیاری که همواره از بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، کشورمان با آن مواجه بوده، نیازمند فعالیت‌هایی برای خنثی‌سازی یا کم اثر کردن این تهدیدات هستیم؛ تهدیداتی که گاه جنبه عملی هم به خود می‌گیرد.

به عنوان مثال، آبان ۱۴۰۰ که سامانه‌های سوخت کشور هک و منجر به بروز مشکلاتی در سوخت‌گیری خودرو‌های مردم شد، نمونه بارز و ملموسی از وجود تهدیدات علیه کشورمان است؛ به عبارت دیگر همیشه اینگونه نیست که تهدیدات علیه مردم کشورمان، پایه و مبنای نظامی داشته باشد، بلکه این تهدیدات با استفاده از ابزار‌ها و روش‌های غیرنظامی هم صورت می‌گیرد.

حال با توجه به این موضوع به نظر می‌رسد وقتی همگان اصل وجود تهدید را قبول دارند، باید در جهت مقابله و بی نتیجه گذاشتن اقدامات مختلفی که منجر به ایجاد اخلال در روند عادی امور جامعه می‌شود، تلاش کنند؛ هرچند شاید عنوان شود که رعایت آنچه عنوان شد، بیشتر متوجه دستگاه‌های مختلف است، اما این موضوع نافی احساس مسئولیت آحاد مختلف مردم نمی‌شود و می‌توان آن را وظیفه‌ای همگانی دانست؛ به عنوان نمونه می‌توان با کاهش استفاده از سموم شیمیایی نسبت به افزایش کیفیت زنجیره تأمین مواد غذایی و بهبود محیط زیست اهتمام داشت.

انتهای پیام/ 231