صندوق توسعه ملی

فاجعه‌های مکرر بودجه‌نویسی در دوره نوبخت/ بودجه‌هایی که عمداً با کسری بزرگ بسته می‌شود

فاجعه‌های مکرر بودجه‌نویسی در دوره نوبخت/ بودجه‌هایی که عمداً با کسری بزرگ بسته می‌شود


به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس، بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند بخش اعظم مشکلات اقتصادی کشور در سال های اخیر، ناشی از تصویب قوانین بودجه با کسری فراوان در سال‌های ۹۸ و ۹۹ بوده است.

به عنوان مثال، سید علی روحانی معاون پژوهش های اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس درباره این موضوع گفت: «مدیریت بازار ارز کشور می توانست بهتر از این باشد ولی آن موقعی که در پایان سال ۹۸، داشتیم بودجه سال ۹۹ را با کسری قابل توجه می بستیم و کارشناسان درباره این وضعیت هشدار می دادند و خیلی از آقایان نمی‌پذیرفتند، همان موقع بود که داشتیم تصمیم می گرفتیم نرخ ارز سال ۹۹ به ۳۰ هزار تومان برسد، بورس مان اینجوری بالا و پایین بیاید، این وضعیت معیشتی مردم شود. همه اینها را آن موقع داشتیم تصمیم می گرفتیم. این وضعیتی که الان درگیرش هستیم، نتیجه ضمنی آن مدل تصویب بودجه است».

با توجه به اینکه معمولا لوایح بودجه در مجلس شورای اسلامی با اصلاحات اندکی مواجه می شوند، مسئول اصلی بسته شدن قوانین بودجه با کسری فراوان در سال های اخیر، دولت و بخصوص سازمان برنامه و بودجه است.

هرچند دولت با دور زدن مجلس و با استفاده از ظرفیت شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا و اخذ مصوبات لازم برای جبران کسری بودجه از این شورا، توانسته کسری بودجه خود را جبران کرده و پنهان نماید ولی برداشت ۷۵ هزار میلیارد تومان از صندوق توسعه ملی در سال گذشته و انتشار ۱۲۵ هزار میلیارد تومان اوراق بدهی مازاد در سال جاری با همین هدف، هزینه سنگینی به اقتصاد کشورمان تحمیل کرد که اکثر تبعات آن در سال های آتی و دولت های بعدی مشخص خواهد شد.

در این گزارش قصد داریم به برخی از مصادیق بودجه نویسی فاجعه بار توسط سازمان برنامه و بودجه بپردازیم:

*کسری چشمگیر بودجه ۹۹ از محل بیش برآورد درآمدهای نفتی و درآمدهای فروش اموال مازاد دولتی

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از فارس، از زمانی که لایحه بودجه ۱۳۹۹ که توسط سازمان برنامه و بودجه تهیه شده و به تصویب دولت رسیده بود، به مجلس شورای اسلامی تقدیم شد، هشدارهای متعددی توسط کارشناسان و مراکز پژوهشی درباره کسری بودجه بالا (از ۱۰۰ تا ۲۴۰ هزار میلیارد تومان) داده شد، اما با لابی مدیران ارشد سازمان برنامه و بودجه با اعضای کمیسیون تلفیق، تلاش‌های صورت گرفته برای اصلاح این موضوع در مجلس، موفقیت آمیز نبود و نهایتا لایحه بودجه امسال بدون تغییر خاصی به تصویب قوه مقننه رسید.

بیش برآورد درآمدهای ناشی از فروش نفت و درآمدهای ناشی از فروش اموال مازاد دولتی، دو محور اصلی انتقادهای کارشناسان و مراکز پژوهشی مثل مرکز پژوهش های مجلس از لایحه بودجه ۱۳۹۹ بود. آنها اعتقاد داشتند که پیش بینی درآمدهای نفتی بر مبنای صادرات روزانه ۱ میلیون بشکه نفت (نفت خام و میعانات گازی)، با وضعیت واقعی صادرات نفت کشورمان فاصله زیادی دارد و قطعا محقق نخواهد شد. از طرف دیگر هم این کارشناسان و مراکز پژوهشی با اشاره به عملکرد  ضعیف فروش اموال مازاد دولتی در سال های گذشته، پیش بینی می کردند رقم ۵۰ هزار میلیارد تومانی پیش بینی شده از این محل قطعا محقق نمی‌شود.

با این وجود، مدیران ارشد سازمان برنامه و بودجه تاکید داشتند این ارقام در لایحه بودجه ۱۳۹۹ واقع بینانه و قابل تحقق است و حتی تلاش می کردند همه انتقادات صورت گرفته از این لایحه را سیاسی و غیرکارشناسی جلوه دهند.

با این وجود، نگاهی به آمارهای مندرج در گزارش عملکرد منابع و مصارف بودجه ۹۹ در نیمه اول امسال نشان می دهد که انتقادهای کارشناسان و مراکز پژوهشی درباره بیش برآورد درآمدهای ناشی از فروش نفت و درآمدهای ناشی از فروش اموال مازاد دولتی در لایحه بودجه امسال، کاملا به جا بوده است زیرا بخش اعظم این درآمدها محقق نشده اند.

براساس گزارش عملکرد منابع و مصارف بودجه ۹۹ در نیمه اول امسال، فروش اموال مازاد دولتی عملکردی «تقریبا هیچ» (کمتر از ۲ درصد) داشته است و از این محل که ۴۹,۵ هزار میلیارد تومان پیش بینی شده بود، صرفا ۴۰۰ میلیارد تومان منابع بدست آمده است. همچنین میزان درآمدهای نفتی محقق شده در این دوره زمانی صرفا ۵ هزار میلیارد تومان بوده یعنی صرفا ۱۷.۵ درصد از منابع پیش بینی شده محقق گردیده است.

اخیرا سید احسان خاندوزی نایب رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس در قالب یادداشتی با اشاره به تحقق بسیار پایین درآمدهای نفتی و درآمدهای ناشی از فروش اموال مازاد دولت نسبت به قانون بودجه در نیمه اول امسال، این موضوع را نشاندهنده «فاجعه پیش‌بینی غیرواقع‌گرای سازمان برنامه و بودجه» دانست.

جالب است بدانید سازمان برنامه و بودجه پیش بینی کرده است تا پایان امسال، صرفا حدود ۲۴ درصد از درآمدهای ۱۰۷ هزار میلیارد تومانی پیش بینی شده از محل درآمدهای نفتی و درآمدهای فروش اموال مازاد دولتی محقق خواهد شد یعنی صرفا حدود ۲۵,۳ هزار میلیارد تومان. به عبارت دیگر، کسری بودجه ناشی از پیش بینی غلط سازمان برنامه و بودجه درباره وضعیت درآمدهای نفتی و درآمدهای فروش اموال مازاد دولتی در قانون بودجه امسال، حدود ۷۱.۷ هزار میلیارد تومان است.

علی رغم این وضعیت فاجعه بار بودجه نویسی، همچنان مدیران ارشد سازمان برنامه و بودجه با اعتماد به نفس کامل، از تحقق پیش بینی‌های خود سخن می‌گویند. به عنوان مثال، محمدباقر نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه در گفت‌وگویی مجازی در تاریخ ۱۷ مردادماه امسال، دقایقی بعد از آنکه اعلام می کند تاکنون کمتر از ۶ درصد از آنچه که باید از محل درآمدهای نفتی محقق می‌شد، محقق شده است، در پاسخ به سوالی که اگر می‌توانستید به زمان قبل از تصویب بودجه سال ۹۹ برگردید؛ در کدام بخش از آن تجدید نظر می‌کردید؟، گفت: «در مجموع اتفاق غیرقابل پیش‌بینی‌ای رخ نداده که بگوییم اگر به قبل از ارائه لایحه بودجه ۹۹ برگردیم؛ جایی را اصلاح می‌کنیم. تقریبا درست پیش‌بینی کرده بودیم».

* بیش برآورد درآمدهای نفتی، اشتباه بزرگی که تکرار شد

براساس این گزارش، سازمان برنامه و بودجه، دقیقا همین اشتباه بزرگ یعنی بیش برآورد درآمدهای نفتی را در جریان تدوین لایحه بودجه ۱۳۹۸ هم انجام داده بود و این لایحه بودجه را بر مبنای صادرات ۱,۵ میلیون بشکه ای نفت در روز، تدوین کرده بود. هرچند این اقدام سازمان برنامه و بودجه با انتقادات گسترده کارشناسان و مراکز پژوهشی مواجه شد و این افراد و مراکز تاکید کردند که رقم مذکور با وضعیت واقعی صادرات نفت کشورمان فاصله زیادی دارد و قطعا محقق نخواهد شد، اما مجلس حاضر به تغییر دادن ارقام پیش بینی شده توسط سازمان برنامه و بودجه نشد و نهایتا همین ارقام به تصویب رسید.

با این وجود، همانطور که پیش بینی می شد، میزان صادرات نفت کشورمان در سال ۹۸ به مراتب کمتر از ۱,۵ میلیون بشکه در روز بود و در نتیجه صرفا حدود یک سوم از درآمدهای ۱۵۳ هزار میلیارد تومانی پیش بینی شده از این محل محقق شد. به عبارت دیگر، کسری بودجه ناشی از پیش بینی غلط سازمان برنامه و بودجه درباره وضعیت درآمدهای نفتی در قانون بودجه پارسال، حدود ۹۸,۵ هزار میلیارد تومان است.

جالب است بدانید سازمان برنامه و بودجه حتی در جریان تدوین لایحه بودجه ۱۳۹۷ هم این اشتباه بزرگ را مرتکب شده بود و با وجود احتمال بالای خروج آمریکا از برجام و در نتیجه، بازگشت تحریم های نفتی، این لایحه را بر مبنای صادرات ۲,۴۳۵ میلیون بشکه ای نفت تدوین کرده بود که پیش بینی بسیار خوش بینانه ای بود. البته علی رغم اینکه ۲۷ درصد از رقم مذکور (حجم صادرات) محقق نشد، درآمدهای نفتی پیش بینی شده از این محل بخاطر افزایش قیمت جهانی نفت و مرحله ای اجرا شدن تحریم های آمریکا تحقق یافت و کشور بخاطر این پیش بینی غلط سازمان برنامه و بودجه، دچار مشکل نشد.

فاجعه‌های مکرر بودجه‌نویسی در دوره نوبخت/ بودجه‌هایی که عمداً با کسری بزرگ بسته می‌شود

*استدلال مضحک سازمان برنامه و بودجه درباره بیش برآورد عمدی درآمدهای نفتی

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از فارس، نکته مهم دیگری که درباره اشتباهات بزرگ سازمان برنامه و بودجه درباره پیش بینی درآمدهای نفتی در لوایح بودجه سال‌های ۹۸ و ۹۹ مطرح است، این موضوع است که این اشتباهات، عمدی بوده است.

اولین بار، مژگان خانلو سخنگوی ستاد بودجه سازمان برنامه و بودجه در برنامه رادیویی «رهیافت» در اوایل دی ماه ۹۸ اعلام کرد که کارکرد رقم بالای صادرات نفت در لایحه بودجه ۹۹، امیدآفرینی است. خانلو در این برنامه رادیویی در واکنش به انتقادهای کارشناسان درباره غیرواقعی بودن رقم پیش بینی شده برای صادرات نفت در سال آتی گفت: «نکته مهم درباره درآمدهای نفتی در بودجه ۹۹ بحث روحیه و امیدآفرینی است. در حال حاضر تمام مجموعه برای انجام صادرات تلاش می‌کند. من نمی‌­توانم رقم دقیق صادرات را عنوان کنم ولی می‌توانید از منابع معتبر بپرسید که تلاش­‌هایی که برای صادرات نفت به چه صورت است. اینکه بخواهیم در بودجه بگوییم در مقابل تحریم‌­ها تسلیم شدیم و پذیرفتیم که بیشتر از ۳۰۰ هزار بشکه نمی‌توانیم به صورت رسمی صادرات داشته باشیم، در راستای امیدآفرینی به مردم نیست».

هرچند ساعاتی بعد از انتشار این خبر، روابط عمومی سازمان برنامه و بودجه تلاش کرد با انتشار توضیحاتی، انتشار این اظهارات سخنگوی ستاد بودجه سازمان را سوء تفاهم رسانه ای قلمداد کند، اما نگاهی به اظهارات محمدهادی سبحانیان سرپرست سابق معاونت اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس در همان برنامه رادیویی در همان تاریخ و همچنین اظهارات محمدباقر نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه در گفت‌وگویی مجازی در تاریخ ۱۷ مردادماه امسال، مشخص کرد اظهارات خانلو صحت داشته است. سبحانیان در همان برنامه رادیویی در واکنش به اظهارات خانلو گفت: «تاریخ خیلی زود تکرار می­‌شود. برای بودجه‌ی سال ۹۸ بارها و بارها گفته شد که این بودجه­‌ای که ۱,۵ میلیون بشکه در روز تهیه و تصویب شده، محقق نمی‌شود. استدلال دوستان این بود که اگر ما ۱.۵ بشکه را ۵۰۰ هزار بشکه بگذاریم، یعنی ما در مقابل آمریکا تسلیم شدیم. این چه استدلالی است؟! من واقعاً تعجب می­‌کنم. با این استدلال بهتر است به جای ۱.۵ میلیون بشکه ۳ میلیون بشکه بگذاریم حتی بیشتر از این عدد هم جا دارد».

همچنین محمدباقر نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه در گفت‌وگویی مجازی در تاریخ ۱۷ مردادماه امسال در پاسخ به سوالی که اگر می‌توانستید به زمان قبل از تصویب بودجه سال ۹۹ برگردید؛ در کدام بخش از آن تجدید نظر می‌کردید؟، گفت: «در مورد درآمدهای نفتی دولت هم ما از ابتدا می‎دانستیم که صادرات یک میلیون بشکه نفت در روز با نرخ ۵۰ دلار، ممکن است توام با مشکلاتی باشد؛ اما بپذیرید که این تصمیم سنجیده‌ای از سوی شورای عالی هماهنگی اقتصادی بود؛ بویژه در زمانی که دشمن می‌خواهد نشان بدهد که هرچه بخواهد را می‌تواند محقق کند! اما ما می‌خواستیم به دشمن نشان دهیم که حتی اگر اراده کند هم نمی‎تواند تحریم نفتی ما را اجرا کند  و به هر طریقی که هست با روشهای مختلف، صادرات نفت را ادامه می‌دهیم. حالا خزانه‌داری آنها برود بیابد که ما از چه روشی این کار را می‌کنیم! صادرات نفت حق قانونی ماست».

*بزرگنمایی غیرواقعی عملکرد بودجه ۹۷ و ۹۸ توسط سازمان برنامه و بودجه

اقدام دیگری که سازمان برنامه و بودجه در سال های اخیر برای پنهان کردن عملکرد ضعیف و غیرقابل توجیه خود در تدوین لوایح بودجه با کسری فراوان انجام داده است، بزرگنمایی عملکرد بودجه این سالها با پنهان کردن عملکرد مجوزهای مختلفی است که دولت برای جبران کسری بودجه از شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا دریافت کرده است.

به عنوان مثال، محمدباقر نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه در تاریخ ۵ فروردین ماه امسال گفت: «بر اساس گزارش خزانه در سال ۱۳۹۸ حدود ۴۴۱ هزار میلیارد تومان منابع وارد خزانه شد این رقم نسبت به ۴۴۸ هزار میلیارد تومان مصوب قانون بودجه ۹۸ درصد است و نسبت به رقمی که نسبت به سال ۹۷ وارد شد ۱۱۳ درصد است».

بررسی جزئیات گزارش عملکرد منابع و مصارف بودجه سال ۹۸ نشان داد که مدل محاسباتی انجام شده توسط سازمان برنامه و بودجه برای موفق جلوه دادن تحقق کامل منابع بودجه نه تنها انحراف، بلکه کلاه گشاد محاسباتی قلمداد می شود زیرا:

الف- سقف منابع عمومی قانون بودجه ۹۸، بالغ بر ۴۴۸ هزار میلیارد تومان بوده و این رقم بدون درنظر گرفتن بند «ه» تبصره ۴ این قانون مبنی بر برداشت ۳۵ هزار میلیارد تومان از منابع صندوق توسعه ملی برای مصارف خاص و همچنین مجوز شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا برای جبران کسری بودجه (برداشت ۴۵ هزار میلیارد تومانی از صندوق توسعه ملی و انتشار ۳۸ هزار میلیارد تومانی اوراق مالی) بوده است. بنابراین برای بررسی درصد تحقق منابع قانون بودجه ۹۸، باید موارد فوق را از مجموع منابع محقق شده سال گذشته کسر شود.

ب- با توجه به نکته فوق و با عنایت به اینکه بیش از ۱۰۰ هزار میلیارد تومان از منابع محقق شده بودجه ۹۸ از محل مجوز شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا برای جبران کسری بودجه بوده است، مجموع منابع عمومی محقق شده مصوب قانون بودجه ۹۸، حدود ۳۴۰ هزار میلیارد تومان بوده و میزان تحقق منابع مذکور نسبت به منابع عمومی، ۷۵,۸ درصد بوده است و رقم اعلام شده توسط نوبخت رقم تحقق منابع بودجه سال گذشته، تفاوت زیادی با واقعیت دارد.

اوضاع وقتی قابل تامل تر می شود که بدانیم چند ماه بعد از انتشار این گزارش در خبرگزاری فارس، محمدباقر نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه در برنامه تلویزیونی «نگاه یک» اعلام کرد: «در سال ۹۸ از ۵.۴ میلیارد دلار منابع صندوق توسعه ملی که نزد بانک مرکزی بود استفاده کردیم. این مبلغ، از سوی بانک مرکزی به نرخ روز ارز در اختیار دولت قرار گرفت که معادل ۷۳ تا ۷۴ هزار میلیارد تومان بود».

در نتیجه، میزان تحقق منابع عمومی مصوب قانون بودجه ۹۸، قطعا به مراتب کمتر از ۷۵,۸ درصد بوده است زیرا ۱۱۲ هزار میلیارد تومان از منابع عمومی محقق شده در سال گذشته از محل مجوز شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا برای جبران کسری بودجه (برداشت از صندوق توسعه ملی و انتشار اوراق مالی مازاد) بوده است.

جالب اینجاست که این اظهارات نوبخت نشان داد که دولت برای جبران کسری بودجه پارسال حتی شرایط مندرج در مصوبه شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا درباره این موضوع را هم رعایت نکرده زیرا براساس این مصوبه، سقف مجاز استفاده دولت از منابع صندوق توسعه ملی و فروش اوراق مالی مازاد، ۶۲ هزار میلیارد تومان بوده است ولی دولت از این محل حدود ۱۱۲ هزار میلیارد تومان درآمد کسب کرده است!

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از فارس، تلاش سازمان برنامه و بودجه دولت روحانی برای بزرگنمایی غیرواقعی عملکرد بودجه، مسبوق به سابقه است و صرفا به بودجه ۹۸ اختصاص ندارد. به عنوان مثال، مدیران ارشد سازمان برنامه و بودجه میزان تحقق منابع و مصارف بودجه عمومی در سال ۹۷ را هم ۹۸ درصد اعلام کرده بودند. این در حالی بود که حدود ۳۳,۵ هزار میلیارد تومان از حدود ۳۸۳.۵ هزار میلیارد تومان منابع محقق شده در سال مذکور، ناشی از اجرای بند «و» تبصره ۵ قانون بودجه ۹۷ (تهاتر زنجیره‌ای بدهی شرکت‌ها، بانک‌ها، بانک مرکزی و دولت) بوده است و این منابع جزو منابع ۳۶۸.۸ هزار میلیارد تومانی مصوب این قانون نبوده اند. به عبارت دیگر، میزان واقعی تحقق منابع و مصارف بودجه عمومی در مقایسه با منابع مصوب قانون بودجه سال ۹۷، حدود ۹۰ درصد بوده است.

فاجعه‌های مکرر بودجه‌نویسی در دوره نوبخت/ بودجه‌هایی که عمداً با کسری بزرگ بسته می‌شود

*چرا سازمان برنامه و بودجه علاقمند به تنظیم بودجه با کسری فراوان است؟

پاسخ این سوال ساده است. تنظیم لوایح بودجه به صورت واقع بینانه و بدون کسری، صرفا در حالتی محقق خواهد شد که شاهد اصلاحات ساختاری بودجه باشیم. با این وجود، سازمان برنامه و بودجه علاقه ای ندارد در این زمینه اقدامی کند و به همین خاطر، بعد از گذشت حدود ۲ سال از دستور مقام معظم رهبری درباره اصلاحات ساختاری بودجه، سازمان برنامه و بودجه به عنوان مسئولی اصلی این موضوع در دولت، «تقریبا هیچ» اقدام مهم و موثری درباره اصلاحات ساختاری بودجه انجام نداده و همچنان صرفا به تولید گزارش و پاورپوینت در این زمینه مشغول است.

با توجه به همین وضعیت، سازمان برنامه و بودجه در هنگام تنظیم لوایح بودجه صرفا تلاش می کند منابع و مصارف بودجه را تراز نماید (بخوانید کسری بودجه را پنهان نماید) و عملا بودجه صوری را تقدیم مجلس می کند. چند هفته بعد از تصویب این لوایح در مجلس و در همان ماه های ابتدایی سال، سازمان برنامه و بودجه به سراغ استفاده از ظرفیت شورای عالی هماهنگی اقتصادی سران قوا می‌رود و مجوزهای لازم برای استفاده از راهکارهای پرهزینه پیشنهادی خود برای جبران کسری بودجه از این شورا می گیرد، بدون آنکه مجددا سراغ مجلس رفته باشد یا اینکه هزینه خاصی بابت غفلت از اصلاحات ساختاری بودجه پرداخت کند.

این وضعیت در حالی رخ داده است که راهکارهای متعددی برای اصلاحات ساختاری بودجه و جبران کسری بودجه وجود دارد که بسیاری از آنها، پیچیدگی های زیادی ندارند و به سرعت قابل اجرا هستند. در این زمینه می توان به راهکارهایی مانند اصلاح نرخ ارز مبنای حقوق ورودی کالاها، اخذ مالیات از سود سپرده های کلان بانکی، اخذ مالیات بر عایدی مسکن و … اشاره کرد.

*مجلس یازدهم اشتباه مجلس دهم را تکرار می‌کند؟

با توجه به آنچه گفته شد و با عنایت به اینکه اخبار اولیه درباره جزئیات لایحه بودجه ۱۴۰۰ نشان می دهد سازمان برنامه و بودجه با پیش بینی مجدد درآمد ۵۰ هزار میلیارد تومانی از محل فروش اموال مازاد و همچنین پیش بینی فروش ۸۰۰ هزار بشکه نفت در روز با استفاده از اوراق سلف نفتی که راهکار بسیار پرهزینه تری در مقایسه با اوراق مالی است، مجددا در حال تنظیم لایحه بودجه با کسری بودجه فراوان است، انتظار می رود مجلس یازدهم اشتباه مجلس دهم را تکرار نکند و قاطعانه جلوی تصویب این لایحه بایستد. در غیراینصورت، سال آینده هم با تورم افسارگسیخته و بحران ارزی مواجه خواهیم شد.

انتهای پیام/



فاجعه‌های مکرر بودجه‌نویسی در دوره نوبخت/ بودجه‌هایی که عمداً با کسری بزرگ بسته می‌شود

منبع خبر

فاجعه‌های مکرر بودجه‌نویسی در دوره نوبخت/ بودجه‌هایی که عمداً با کسری بزرگ بسته می‌شود بیشتر بخوانید »

احداث پتروپالایشگاه‌ها همچنان معطل مجوز صندوق توسعه ملی +فیلم

احداث پتروپالایشگاه‌ها همچنان معطل مجوز صندوق توسعه ملی +فیلم



به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، تمرکز بر خام‌فروشی نفت و بی‌توجهی به ساخت پالایشگاه و تولید و صادرات فرآورده‌های نفتی با ارزش افزوده بیشتر یکی از غفلت‌هایی است که در طول سالیان پس از انقلاب صورت گرفته است. دشمن نیز با استفاده از این نقطه ضعف و با اعمال تحریم‌های نفتی به راحتی فروش نفت را دچار محدودیت‌های جدی کرده است.

بیشتر بخوانید:

پیشنهادهای مشخص بذرپاش برای شفافیت بودجه۱۴۰۰/ دولت برای «رابطه مالی دولت‌ونفت» لایحه بدهد

برای اصلاح این وضعیت و برطرف کردن مهمترین مانع احداث پالایشگاه در داخل کشور یعنی جذب منابع مالی لازم، با تلاش کمیسیون انرژی مجلس دهم، قانون “حمایت از توسعه صنایع پایین‌دستی با استفاده از سرمایه‌های مردمی” در تابستان ۹۸ در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید. 

بیشتر بخوانید:

توسعه پتروپالایشگاه‌ها در انتظار تعیین تکلیف خوراک

ایده اصلی این قانون، اعطای «تنفس خوراک» به واحدهای پالایشی و پتروپالایشی است. در این روش، ابتدا یک پتروپالایشگاه به کمک سازمان بورس و با استفاده از سرمایه‌های مردمی تامین مالی شده و طی مدت ۴ سال ساخته می‌شود. سپس به محض بهره‌برداری از یک تا دو سال تنفس خوراک برخوردار می‌شود، یعنی هزینه خوراک دریافتی را در یک یا دو سال ابتدایی پرداخت نمی‌کند و جزو بدهی‌های پتروپالایشگاه به حساب می‌آید. در نتیجه، سودآوری پتروپالایشگاه‌ها در سال‌های ابتدایی بسیار بالا می‌رود. طبق قانون مذکور، این تنفس خوراک از محل سهم صندوق توسعه ملی از فروش نفت خام به پتروپالایشگاه‌ها داده می‌شود.

تمامی اقدامات لازم برای اجرایی شدن این قانون توسط دولت صورت گرفته و برای کلید خوردن این طرح‌ها تنها یک مرحله دیگر باقی مانده است. در این مرحله باید جلسه هیئت امنای صندوق توسعه ملی برای تعیین تکلیف سهم سالانه تنفس خوراک برگزار شود تا با تعیین تکلیف این موضوع و اخذ مجوز تنفس خوراک، مجریان طرح‌ها با خیالی آسوده شروع به تامین مالی طرح‌ها از بورس و احداث پتروپالایشگاه‌ها کنند. هر چند این جلسه با تاخیر زیاد، در ابتدای مهرماه امسال برگزار شد ولی باز هم بحث تنفس خوراک پتروپالایشگاه‌ها در این جلسه تعیین تکلیف نشد.

ویدئویی درباره این موضوع در ادامه ببینید:

دانلود

منبع: فارس

احداث پتروپالایشگاه‌ها همچنان معطل مجوز صندوق توسعه ملی +فیلم

منبع خبر

احداث پتروپالایشگاه‌ها همچنان معطل مجوز صندوق توسعه ملی +فیلم بیشتر بخوانید »

۹.۶ میلیارد متر مکعب گاز گمشده در سال ۹۷

۹.۶ میلیارد متر مکعب گاز گمشده در سال ۹۷


 به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، در ابتدای گزارش صورت مالی حسابرسی شده شرکت‌های دولتی، گزارش حسابرس مستقل و بازرس قانونی به مجمع عمومی عادی سالانه صاحبان سهام شرکت مذکور ارائه می شود.

براساس گزارش حسابرس مستقل و بازرس قانونی به مجمع عمومی عادی سالانه صاحبان سهام شرکت ملی گاز ایران درباره صورت مالی این شرکت در سال ۱۳۹۷ که توسط حسابرسان سازمان حسابرسی در تاریخ ۲۸ شهریورماه ۱۳۹۸ تهیه شده، به ۲۰ نکته درباره عملکرد این شرکت ارائه شده است که در ادامه به برخی از موارد آنها اشاره می شود:

بیشتر بخوانید:

ایران به افغانستان گاز صادر می کند

براساس این گزارش، با توجه به یادداشت توضیحی ۶-۱-۴، بخشی از علی الحساب های پرداختی ارزی به شرکت نیکو جهت تسویه حساب با شرکت ترکمن گاز نزد شرکت مذکور باقی مانده و پرداخت نشده است. این در حالی است که طی سال‌های ۱۳۹۳ لغایت پایان سال مورد گزارش بابت عدم پرداخت به موقع وجه گاز خریداری شده از شرکت ترکمن گاز طبق قرارداد، جمعا به مبلغ ۳۴۵ میلیون یورو معادل ۳ هزار و ۳۵۹ میلیارد تومان (سال جاری مبلغ ۶۴ میلیون یورو معادل ۶۲۰ میلیارد تومان) بابت ۵ درصد هزینه دیرکرد در حسابها منظور شده است.

*وضعیت نامعلوم بدهی مالیاتی ۱۵.۷ هزار میلیارد تومانی شرکت ملی گاز

 در بخش دیگری از این گزارش با اشاره به یادداشت توضیحی ۱-۲-۶ آمده است: طبق برگ‌های قطعی و تشخیص صادره، مالیات عملکرد و تکلیفی (شامل اصل و جریمه) شرکت ملی گاز ایران جهت سال‌های قبل لغایت پایان سال ۱۳۹۶ جمعا مبلغ ۱۵ هزار و ۷۸۱ میلیارد تومان تعیین گردیده که شرکت ضمن اعتراض در خصوص برگ تشخیص های صادره، نسبت به مبالغ غیرقابل قبول مالیاتی، ذخیره در حسابها منظور نموده است. مضافا ذخیره مالیات سال مالی مورد گزارش در شرکت‌های فرعی و اصلی یا براساس سود ابرازی منظور شده و یا به دلیل زیان ابرازی، ذخیره ای محاسبه و منظور نشده است. با توجه به مراتب فوق، تعیین مبلغ بدهی سال‌های مذکور منوط به صدور آرای نهایی از سوی ادارات مالیاتی مربوطه می باشد.

بیشتر بخوانید:

درآمد فروش فرآورده‌های نفتی چقدر بود؟

براساس این گزارش، بشرح یادداشت های توضیحی ۴-۱-۱۰ و ۱-۲۱، مانده بدهی به صندوق توسعه ملی به مبلغ ۳ هزار و ۷۸۹ میلیارد تومان (معادل ۳۸۸.۹ میلیون یورو)، بابت احتساب درصدی از ارزش خالص صادرات گاز طبیعی به موجب قوانین بودجه سنواتی می باشد که در این خصوص مبلغ ۱۱۴.۵ میلیون یورو اضافه برداشت بانک مرکزی در سالهای ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ (عمدتا ناشی از محاسبه سهم صندوق از محل صادرات LPG و تعدیل ارزش صادرات در ارتباط با رای دادگاه بوتاش ترکیه)  از بدهی مذکور کسر شده که پیگیری استرداد اضافه برداشتی از طریق شعبه سوم دادسرای دیوان محاسبات کشور تاکنون منجر به نتیجه نهایی نشده است. شایان ذکر است سهم صندوق توسعه ملی طبق قانون بودجه در سال مورد گزارش معادل ۳۲ درصد خالص ارزش صادرات گاز طبیعی بوده که مبالغ مربوطه براساس اعلام بانک مرکزی در حسابها منظور شده است.

*۹.۶ میلیارد متر مکعب گاز گمشده در سال ۹۷

در بخش دیگری از این گزارش آمده است: در خصوص خرید و فروش گاز تصفیه شده گروه (شرکتهای فرعی شرکت ملی گاز ایران) موضوع یادداشت های توضیحی ۲۰ و ۲۱، مقایسه مجموع میزان گاز خریداری شده از شرکت ملی نفت ایران بعلاوه گاز وارداتی (جمع کل میزان گاز قابل عرضه) با میزان گاز عرضه شده (فروش گاز داخلی، صادرات و گاز مصرفی پالایشگاه ها) بیانگر وجود مغایرت نامساعد به میزان ۹ میلیارد و ۶۷۶ میلیون متر مکعب معادل ۳.۹ درصد (سال مال قبلی ۳.۷ درصد) می باشد.

به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از فارس، ۹ میلیارد و ۶۷۶ میلیون متر مکعب در سال یعنی ۲۶.۵ میلیون متر مکعب گاز در روز. به عبارت دیگر، روزانه معادل یک فاز پارس جنوبی (۲۵ میلیون متر مکعب در روز)، گاز گمشده داریم.

*وضعیت مبهم ۷۴ دستگاه از منازل سازمانی شرکت های فرعی شرکت ملی گاز

براساس این گزارش، اقدامات انجام شده شرکت‌های اصلی (شرکت ملی گاز ایران) و گروه (شرکت های فرعی این شرکت) در خصوص اخذ و یا انتقال اسناد مالکیت به نام شرکت مورد گزارش به تعداد ۳۸۵۱ قطعه و ۵۲۴ هکتار از زمین ها، ایستگاه‌های تقویت فشار گاز، ساختمان های اداری و مستحدثات و همچنین تعداد ۵ دستگاه آپارتمان تاکنون نتیجه نداشته است. مضافا تعداد ۷۴ دستگاه از منازل سازمانی شرکت‌های گروه در اختیار و تصرف نهادها، ارگانها و معارضین محلی می باشد و ۶۸ قطعه از زمین های شرکت گاز استان یزد به ارزش یک ریال در دفاتر ثبت گردیده و تعداد ۸۸ قطعه از زمین های گاز استان قم به لحاظ عدم قیمت گذاری توسط شرکت ملی گاز، فاقد مبلغ بوده که اقدام موثری جهت تعیین تکلیف آنها صورت نگرفته است.

*تخلفات قانونی شرکت ملی گاز از دیدگاه سازمان حسابرسی

براساس بخش دیگری از این گزارش، موارد عدم رعایت الزامات قانون برنامه ششم توسعه، قانون بودجه سال ۱۳۹۷ و سایر قوانین و مقررات توسط شرکت ملی گاز ایران در سال مورد گزارش به شرح زیر بوده است:

منبع: فارس

۹.۶ میلیارد متر مکعب گاز گمشده در سال ۹۷

منبع خبر

۹.۶ میلیارد متر مکعب گاز گمشده در سال ۹۷ بیشتر بخوانید »