علوم قرآنی

به گزارش مجاهدت از گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «مهدی شریعتی‌تبار» کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگویی پیرامون ارزش و اهمیت انتظار «امام زمان (عج)» از دیدگاه قرآن کریم، اظهار داشت: انتظار برای ظهور «امام زمان (عج)» و یا انتظار تحقق عدل الهی از گزینه‌های ارزشمندی هستند که در آیات قرآن کریم و همچنین روایت «ائمه معصومین (ع)» تاکید ویژه‌ای بر آن‌ها شده است.

وی در همین راستا ادامه داد: انتظار عامل مثبت و تاثیرگذاری بر زندگی شخصی افراد و روند زندگی اجتماع است، انتظار یا امید نقشی فاخر در زندگی جامعه اسلامی دارد، به عبارت دیگر امید و انگیزه زمینه‌ساز تلاش‌ها، موفقیت و سعادت بشر بشمار می‌رود. امام زمان (عج)» و یا انتظار تحقق عدل الهی از گزینه‌های ارزشمندی هستند که در آیات قرآن کریم و همچنین روایت «ائمه معصومین (ع)» تاکید ویژه‌ای بر آن‌ها شده است.

شریعتی‌تبار در همین راستا ادامه داد: انتظار عامل مثبت و تاثیرگذاری بر زندگی شخصی افراد و روند زندگی اجتماع است، انتظار یا امید نقشی فاخر در زندگی جامعه اسلامی دارد، به عبارت دیگر امید و انگیزه زمینه‌ساز تلاش‌ها، موفقیت و سعادت بشر بشمار می‌رود.

کارشناس علوم قرآنی افزود: «پیامبراکرم (ص)» در بحار النوار در مورد امید و آرزو می‌فرمایند: الأملُ رَحمةٌ لاُمّتی، و لَوْ لا الأملُ ما أرْضَعَتْ والِدَةٌ وَلَدَها، و لا غَرَسَ غارِسٌ شَجَرا آرزو، براى امت من رحمت است؛ و اگر آرزو نبود، هیچ مادرى فرزند خود را شیر نمى داد و هیچ باغبانى درختى بر نمى‌نشاند.»، امید و انتظار بزرگترین عامل پیشرفت است، از سوی دیگر هرچه انتظار ارزشمند‌تر و نقش آفرین‌تر باشد رسیدن به آن هدف نیازمند تلاش بیشتری هم خواهد بود.

شریعتی‌تبار انتظار و گسترش چتر مدیریت اسلامی واقعی را به تعبیر «امیرالمومنین (ع)» مورد بررسی قرار داد و بیان کرد: «امیرالمومنین (ع)» در مورد تعالی، تحول و انتظار می‌فرمایند: ما هم متنظر تحول و دگرگونی و انقلاب هستیم مانند زمین خشکی که منتظرباران است. این امر بیانگر اهمیت انتظار از نگاه بزرگان و «ائمه معصومین (ع)» است و نشان می‌دهد انتظار برای تحول و ایجاد تکاپو در جامعه برنامه ریزی شده است.
تفکری غلط و به دور از واقعیت را بشناسیم

وی به تفکرات نادرست موجود در مورد انتظار ظهور «امام زمان (عج)» اشاره و تاکید کرد: تفکری که به افراد القا کند تنها منتظر باشند و برای ظهور هیچ بستری را فراهم نکنند اشتباه است، نشستن و دست روی دست گذاشتن برای ظهور «امام زمان (عج)» تفکری غلط و به دور از واقعیت است، پس باید بدانیم که منتظر واقعی مسئولیت سنگینی را برعهده دارد.

وی احیا دین به وسیله برقرار کردن مولفه‌هایی همانند حجاب و عفت در جامعه را یکی دیگر از رویکرد‌های منتظر واقعی دانست و تصریح کرد: احیا حجاب، عفت، ایثار و عدالت از جمله برنامه‌های است که همواره باید مد نظر منتظران باشد. شناخت خداوند و نزدیکی با پروردگار یکی از مهمترین برنامه‌های ارزشمند برای یک منتظر محسوب می‌شود.
منتظران مصلح و منتظران عادل

شریعتی‌تبار پیرامون ویژگی منتظران مصلح خاطر نشان کرد: منتظران مصلح و منتظران عادل باید خود عدالت پیشه و مصلح باشند تا شرایط برای ظهور «امام زمان (عج)» فراهم شود. در کنار این باید خوش خلق باشند، نکته مهمتر و قابل توجه‌تر توسل و دعا برای سرعت بخشیدن به پایان انتظار و ظهور عملی موثر است. «امام صادق (ع)» در مورد مردمان زمان غیبت فرمودند: نگه داشتن دین در زمان غیبت کاری بسیار سخت است.

منبع: میزان

انتهای پیام/ ۹۱۱

به گزارش مجاهدت از گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «محمدحسین مبارکی» کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگویی پیرامون وقایع روز بیستم ماه محرم، اظهار داشت: در روز بیست ماه محرم پیکر «جون بن حوی» از خادمان «امام حسین (ع)» پیدا شد در حالی که صورتش نورانی و بدنش معطر شده بود، وی ده روز بعد از شهادتش به خاک سپرده شد، «جون بن حوی» نمادی از وفاداری به ولایت محسوب می‌شود.

وی در همین راستا ادامه داد: «جون بن حوی» کسی بود که توسط «امیرالمومنین (ع)» با قیمت ۱۵۰ دینار خریداری و به ابوذر بخشیده شد، هنگامی که ابوذر را به منطقه «ربذه» تبعید کردند وی برای کمک به او به آن‌جا رفت و بعد از وفات ابوذر او نیز به مدینه مراجعت کرد و در خدمت «امیرالمومنین (ع)» بود و سپس به خدمت «امام حسین (ع)» رسید و همراه ایشان از مدینه به مکه و از مکه به کربلا آمد.

مبارکی به حضور «جون بن حوی» در وقایع روز عاشورا اشاره و ابراز کرد: در روز عاشورا وقتی که جنگ شدت گرفت «جون بن حوی» خدمت «امام حسین (ع)» آمد و برای به میدان رفتن و دفاع از حریم ولایت و امامت اجازه خواست «سیدالشهدا (ع)» به او در ابتدا اجازه نداد، زیرا او حدود ۹۰ سال سن داشت و همواره یار و مددکار کودکان بود و اهل خانه «امام حسین (ع)» او را به عنوان عضوی از خانواده پذیرفته بودند و با او انس داشتند.

وی در همین راستا اظهار کرد:، اما اصرار «جون بن حوی» به «سیدالشهدا (ع)» افزایش پیدا کرد او به «امام حسین (ع)» گفت: شما مرا در راحتی و آرامش خود سهیم کردید و اکنون که روز سخت برای شماست من نمی‌توانم شما را رها کنم بگذارید تا در کنار شما به مبارزه با این قوم خطا کار وارد شوم من سیاه روی و بد بو بوده ام پس شفیع من در آخرت شوید تا سپید روی شوم.

این کارشناس علوم قرآنی ابراز کرد: تاکیدات «جون بن حوی» باعث شد تا «امام حسین (ع)» اجازه دهد تا وی به میدان رود لذا «جون بن حوی» به پشت خیمه‌ها آمد و از کاروان کربلا خداحافظی کرد و به میدان نبرد رفت در این نبرد با شجاعت جنگید و از، ولی زمان خود دفاع کرد این امر بیانگر این مهم است که دفاع از حریم «اهل بیت (ع)» سن و زمان نمی‌شناسد لذا باید در همه حال حامی حریم ولایت باشیم و نسبت به امام زمان خود آگاهانه حرکت کنیم.

وی تصریح کرد: اگر چه «جون بن حوی» فردی سیاه پوست بود و در آن زمان برده محسوب می‌شد، اما ذهن او شخصیتی آزاده داشت و در مسیر حق قدم بر داشت سن او در زمان شهادت ۹۰ سال بود، اما هرگز به این امر فکر نکرد که در این سن بالا می‌توانم پشت ولایت را خالی کنم حتی اگر وظیفه‌ای به خاطر سنم بر من تعیین نشده باشد.

این کارشناس علوم قرآنی به تفکر «جون بن حوی» در برابر امام زمانش اشاره و ابراز کرد: «جون بن حوی» این درس بزرگ را در حریم ولایت به خوبی آموخته بود تجربه به او آموخته بود دفاع از حقیقت و قرار گرفتن در مسیر حرکت «اهل بیت (ع)» نتیجه‌ای جز سعادت و عاقبت بخیری در آخرت به دنبال ندارد متاسفانه جذابیت‌های دنیا برای ما در این روز‌ها به قدری شده که فراموش کرده ایم در چه شرایطی قرار داریم و نهایت زندگی ما به کجا ختم می‌شود دغدغه‌های روزمره عاملی برای به فراموشی سپرده شدن حقیقت زندگی بشر شده است لذا توجه به افرادی همانند «جون» به ما یاد آوری می‌کند که کمی در زندگی خود تامل کنیم.

مبارکی به زمان پس از شهادت «جون بن حوی» اشاره و خاطرنشان کرد: پس از شهادت «جون بن حوی»؛ «امام حسین (ع)» بر بالین وی آمدند و سر او را به دامن گرفتند و بلند بلند گریستند و دست مبارک خود را بر سر و صورت جون کشیدند و فرمودند «بارالها، رویش را سفید و بویش را خوش فرما و او را با «اهل بیت (ع)» محشور فرما»؛ همین دعا سبب شد تا هنگامی که در روز بیستم ماه محرم پیکر جون بن حوی را پیدا کردند از برکت دعای «امام حسین (ع)» روی وی مانند ماه تمام می‌درخشید و بوی عطر از وی به مشام رسید.

منبع: میزان

انتهای پیام/ ۹۱۱

به گزارش مجاهدت از گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، حجت‌الاسلام والمسلمین «مهدی حائری‌زاده» کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگویی در مورد وظایف یک فرد منتظر برای فرج «صاحب الزمان (عج)»، اظهار داشت: منتظر واقعی یک سری وظایف عام و یک سری وظایف خاص دارد، وظایف عام آن این است که «امام زمان (عج)» را بشناسد و نسبت به ایشان معرفت پیدا کند و از وظایف خاص این است که بر سختی‌های دوران غیبت صبر پیشه کند.

حائری زاده در مورد جمعه‌های انتظار تصریح کرد: در روایات داریم که هرکدام از ایام هفته متعلق به یکی از معصومین است، به طور مثال روز شنبه به «پیامبر اکرم (ص)» تعلق دارد و روز یکشنبه به «حضرت علی (ع)» و «حضرت زهرا (س)» و روز جمعه نیز متعلق به «حضرت، ولی عصر (عج)» است.

وی در ادامه در خصوص علت تعلق روز جمعه به «امام زمان (عج)» تصریح کرد: از باب اینکه در روایات آمده است که ظهور «حضرت مهدی (عج)» در روز جمعه است و اولیای خدا هر جمعه این آمادگی را در وجود خودشان دارند و عهد و میثاق خود را با امام عصر (عج) تجدید می‌کنند، پس در روز جمعه به‌صورت بارزتر باید توسلات و توجهات ما به «امام زمان (عج)» بیشتر باشد و می‌طلبد که ما یکسری وظایف را نسبت به حضرت انجام دهیم.

این کارشناس مذهبی در ادامه پیرامون مفهوم انتظار و منتظر واقعی بیان کرد: انتظار یک حالت وجدانی است مثل گرسنگی یا تشنگی که تعریفی ندارد و تا فرد مبتلا نشود، حقیقت آن را نمی‌توانید به او القاء کنید، انتظار نیز یک حالت وجدانی و نفسانی است و اگر این حالت در انسان ایجاد شد طبیعی است که نگران شود.

وی ابراز کرد: بنابراین انسانی که منتظر است مانند مادری است که فرزندش گم‌شده و بااینکه منتظر است از پا نمی‌نشیند و منتظر خبر است و درعین‌حالی که دارای حالت درونی است از پا نمی‌نشیند و سعی می‌کند به دنبال حضرتش باشد البته نه اینکه حضرت را به‌صورت فیزیکی ببیند بلکه حالت انتظار این است که سرباز خوبی برای «امام زمان (عج)» باشد، چه در حالی که امام خود را مشاهده کند و چه نکند.

این استاد حوزه و دانشگاه در خصوص ویژگی‌های یک منتظر واقعی تصریح کرد: منتظر واقعی یک سری وظایف عام و یک سری وظایف خاص دارد، وظایف عام آن این است که «امام زمان (عج)» را بشناسد و نسبت به ایشان معرفت پیدا کند و خودش را نیازمند به امام حس کند و همه این‌ها جمیعاً معرفت می‌شود، پس این معرفت «امام زمان (عج)» یک نوع آشنایی ایجاد می‌کند که این آشنایی یک نوع نیازمندی به «امام زمان (عج)» در ما به وجود می‌آورد و درنهایت این نیازمندی نوعی حرکت به سمت «حضرت مهدی (عج)» در شخص ایجاد می‌کند.

وی ادامه داد: نکته دوم در وظیفه عام، پایداری در محبت «اهل‌بیت (ع)» است، سعی کنیم که این محبت تداوم داشته باشد، باید پرهیزگار باشیم و دائماً خودمان را در محضر «امام زمان (عج)» بیابیم و پیروی از دستوراتی که ایشان به ما فرموده‌اند داشته باشیم و نکته دیگر دستگیری از فقرا و ضعفا است که به‌شدت به آن توصیه‌شده است، این‌ها وظایف عمومی و همگانی هستند، اما یکسری وظایف خاص از قبیل دوستی با دوستان حضرت و دشمنی با دشمنان حضرت هم داریم و باید بر سختی‌های دوران غیبت صبر کنیم چراکه دوران غیبت دوران سختی است و هجمه دشمن زیاد است.

وی در ادامه در خصوص دعا‌های سفارش شده در روز جمعه برای جمعه‌های انتظار خاطرنشان کرد: در مفاتیح‌الجنان اگر مراجعه کنید زیارت آل یاسین و و دعای «اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا تَوْفِیقَ الطَّاعَةِ، وَ بُعْدَ الْمَعْصِیَةِ» و همچنین دعای روز جمعه و دعای زیارت «امام زمان (عج)» موجود است که می‌توانند از آن فیض ببرند.

این کارشناس علوم قرآنی خاطرنشان کرد: ضمن اینکه به غیر از روز جمعه هرروز بعد از نماز صبح دعای عهد و دعای «اللَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلایَ صَاحِبَ الزَّمَانِه» که در آخر مفاتیح‌الجنان آمده است همه مقید باشند به تلاوتش که این خواندن نوعی تلقین نفسانی است برای این‌که انسان از این خواندن به یک نوع باور برسد و از باور به عمل برسد، انشاالله که بتوانیم آماده‌باشیم و سرباز و یار خوبی برای «امام زمان (عج)» باشیم.

منبع: میزان

انتهای پیام/ ۹۱۱

به گزارش مجاهدت از گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «سید مهدی واعظ موسوی» کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگویی پیرامون علل نامگذاری روز جمعه به عنوان جمعه‌های انتظار حضرت «مهدی (عج)»، اظهار داشت: نامگذاری روز جمعه به عنوان جمعه‌های انتظار از آن نظر مورد توجه است که ظهور «امام زمان (عج)» در این روز وعده داده شده و از سوی «ائمه معصومین (ع)» مورد تاکید بوده است.

وی در همین رابطه ادامه داد: حتی در «زیارت حضرت مهدی (عج)» نیز جمله «هَذَا یَوْمُ الْجُمُعَةِ وَ هُوَ یَوْمُکَ الْمُتَوَقَّعُ فِیهِ ظُهُورُکَ، وَ الْفَرَجُ فِیهِ لِلْمُؤْمِنِینَ عَلَى یَدَیْکَ، امروز روز جمعه و روز توست، روزی که ظهورت و گشایش کار اهل ایمان به دستت در آن روز و کشتن کافران به سلاحت امید می‌رود».

وی با اشاره به منتصب بودن روز جمعه به حضرت «حضرت مهدی (عج)» ابراز کرد: منتظرین «امام زمان (عج)» در روز جمعه انتظار ظهور دارند، زیرا در روایت منتصب به «امام زمان (عج)»، ایشان در روز جمعه ظهور و جهان را پر از عدل و داد خواهند کرد لذا هنگامی که جمعه می‌گذرد و ظهور رخ نمی‌دهد منتظران دلگیر هستند و غمی را بر دل خود احساس می‌کنند.

واعظ موسوی با اشاره به ابعاد انتظار ظهور «امام زمان (عج)» بیان کرد: انتظار «حضرت مهدی (عج)» یک فرهنگ است، انتظار برای ظهور «امام زمان (عج)» به دو شکل مطرح شده انتظار منفی که از آن به عنوان انتظار مخدر نیز یاد می‌شود و انتظار مثبت که به انتظاری محرک معرف است.

وی در همین راستا ابراز کرد: انتظاری که افراد دست روی دست بگذارند تا «حضرت مهدی (عج)» برای ایجاد شرایط مناسب در جامعه بیایند یک انتظار مخدر و کشنده است، زیرا هیچ طرح و برنامه‌ای برای آن وجود ندارد و همه جهان را فساد در بر می‌گیرد که این انتظار بسیار نادرست است.   

کارشناس علوم قرآنی به واژه انتظار اشاره و تاکید کرد: واژه انتظار به معنای نگاه کردن ساده نیست بلکه نگاه با تامل و اندیشه است و با رویت تفاوت فراوان دارد، هرچند برخی از انتظار یک مفهوم انتزاعی و خشک را استخراج می‌کنند، اما همواره در اهداف شوم خود با شکست روبرو خواهند شد. نکته مهم اینکه مقوله انتظار و عاشورا دو بال شیعه هستند که دشمن تلاش کرده هر دو را از معنی مترقی خود منحرف کند و در نتیجه موفق نشده است.

وی به ویژگی منتظران واقعی اشاره و خاطرنشان کرد: منتظران واقعی نباید آرام بنشینند، منتظران واقعی افرادی ظلم ستیز هستند و شرایط موجود را برای اصلاح جامعه آماده می‌کنند، با تقوا به این مهم تحقق می‌بخشند.

منبع: میزان

انتهای پیام/ ۹۱۱

به گزارش مجاهدت از گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، «محمدحسین مبارکی» کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگویی پیرامون اهمیت ماه ذی الحجه، اظهار داشت: ماه ذی الحجه ماه ولایت است در عین حال ماه عرفان و حکمت محسوب می‌شود، اهم در این ماه «پبامبر اکرم (ص)»، «امیرالمومنین (ع)» را به عنوان، ولی و امام به مردم معرفی کردند.

وی در همین راستا ادمه داد: ماهی که حضرت «موسی (ع)» میقاتش پایان یافت و با الواح به نزد قوم خود و بردارش که جانشین ایشان محسوب می‌شد بازگشت، در روایت‌های مختلف از «نبی اکرم (ص)» در مورد جایگاه «امیرالمومنین (ع)» تاکید شده و همواره «امیرالمومنین (ع)» را به عنوان امام و، ولی بعد از خود به مسلمانان معرفی کرده است و ایشان را همانند هارون برای حضرت «موسی (ع)» توصیف کرده است.

مبارکی در مورد ماه ذی الحجه اظهار کرد: ماه ذی الحجه آخرین ماه در تقویم هجری قمری و از ماه‌های شریف و برجسته سال است و از آن جا که مناسک حج در آن انجام می‌شود ذی‌الحجه نام گرفته است.

وی در همین راستا ادامه داد: این ماه جزو ماه‌های حرام همچون ذی‌القعده، محرم و رجب است که احترام خاصی دارند، در آیه ۲۱۷ سوره بقره، نیز پیرامون این مهم تاکید شده و آمده است: «یَسْأَلُونَکَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِیهِ ۖ قُلْ قِتَالٌ فِیهِ کَبِیرٌ ۖ وَصَدٌّ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ وَکُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَکْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ أَکْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّىٰ یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ وَمَنْ یَرْتَدِدْ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُولَٰئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ ۖ وَأُولَٰئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ.

وی پیرامون این آیه افزود: پیغمبر از تو راجع به جنگ در ماه حرام سؤال کنند، بگو: گناهی است بزرگ، ولی بازداشتن خلق از راه خدا و کفر به خدا و پایمال کردن حرمت حرم خدا و بیرون کردن اهل حرم از آن که مشرکان مرتکب شدند نزد خدا بسیار گناه بزرگتری است و فتنه‌گری، فساد انگیزتر از قتل است؛ و کافران پیوسته با شما مسلمین کارزار کنند تا آنکه اگر بتوانند شما را از دین خود برگردانند، و هر کس از شما از دین خود برگردد و به حال کفر باشد تا بمیرد چنین اشخاصی اعمالشان در دنیا و آخرت ضایع و باطل گردیده، و آنان اهل جهنّمند و در آن همیشه معذّب خواهند بود.»

کارشناس علوم قرآنی پیرامون دهه نخست ماه ذی الحجه ابراز کرد: دهه نخست این ماه از ایام معروف سال و روز‌های ویژه حج و زیارت خانه خدا است، عید قربان، عید غدیر، ماجرای مباهله و بسیاری از رویداد‌ها و مناسبت‌های مهم دینی و مذهبی در این ماه قرار گرفته‌اند.

مبارکی به اعمال ماه ذی الحجه اشاره و تصریح کرد: روزه گرفتن در ایام ماه ذی الحجه بسیار مورد تاکید قرار دارد، زیرا روزه فضیلت فراوان با خود به همراه دارد. در روایتی از «امام موسی بن جعفر (ع)» نقل شده است که هر کس روز اوّل ماه ذی الحجّه را روزه بگیرد، خداوند برای وی پاداش عظیمی را می‌نویسد.

مبارکی پیرامون خواندن نماز حضرت «فاطمه زهرا (س)» ابراز کرد: روایات نشان می‌دهد اعمال ماه ذی الحجه ارزنده و پر فضیلت است و همواره به مومنان تاکید شده تا دعا و مستحبات این ماه را در نظر داشته باشند یکی از این مستحبات نماز حضرت «فاطمه زهرا (ع)» است.

کارشناس علوم قرآنی افزود: این نماز چهار رکعتی است که در هر دو رکعت به یک سلام همچنین در هر رکعت، یک مرتبه سوره حمد و پنجاه مرتبه سوره قل هو الله خوانده می‌شود و سپس بعد از سلام تسبیح حضرت «فاطمه (س)» را بخواند، سپس این دعا را قرائت کند: «سُبْحانَ ذِی الْعِزِّ الشّامِخِ الْمُنیفِ، سُبْحانَ ذِی الْجَلالِ الْباذِخِ الْعَظیمِ، سُبْحانَ ذِی الْمُلْکِ الْفاخِرِ الْقَدیمِ، سُبْحانَ مَنْ یَری اَ ثَرَ النَّمْلَةِ فِی الصَّفا، سُبْحانَ مَنْ یَری وَقْعَ الطَّیْرِ فِی الْهَوآءِ، سُبْحانَ مَنْ هُوَ هکَذا وَلا هَکَذا غَیْرُهُ».

وی به نماز ماه ذی الحجة پرداخت و بیان کرد: نمازی دو رکعتی برای ماه ذی الحجة سفارش شده است که در زمان نیم ساعت قبل از ظهر به جا آورده می‌شود که در هر رکعت، یک مرتبه سوره حمد و ده مرتبه سوره قل هو الله و ده مرتبه آیة الکرسی و ده مرتبه سوره إنّا أنزلناه باید خوانده شود، همچنین نماز دیگری برای این ماه در نظر گرفته شده در این نماز در هر رکعت سوره حمد و سوره توحید را می‌خوانند.

کارشناس علوم قرآنی به ذکر‌های دهه اول ماه ذی الحجه پرداخت و افزود: در روایاتی بیان شده «امام باقر (ع)» فرمودند: خداوند پنج دعا را بوسیله جبرئیل برای حضرت «عیسی (ع)» هدیه فرستاد، تا در ایّام این دهه، آن‌ها را بخواند:

«اَشْهَدُ اَنْ لااِلهَ اِلاَّ اللهُ، وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلی کُلِّ شَیْء قَدیرٌ»، «اَشْهَدُ اَنْ لا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ، وَحْدَهُ لاشَریکَ لَهُ، اَحَداً صَمَداً، لَمْ یَتَّخِذْ صاحِبَةً وَلا وَلَداً»، «اَشْهَدُ اَنْ لا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ، وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، اَحَداً صَمَداً، لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً اَحَدٌ»، «اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ، وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ، یُحْیی وَیُمیتُ، وَهُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلی کُلِّ شَیْء قَدیرٌ»، «حَسْبِیَ اللهُ وَکَفی، سَمِعَ اللهُ لِمَنْ دَعا، لَیْسَ وَرآءَ اللهِ مُنْتَهی، اَشْهَدُللهِِ بِما دَعا، وَاَنَّهُ بَریءٌ مِمَّنْ تَبَرَّءَ، وَاَنَّ لِلّهِ الاْخِرَةَ وَالاُْولی».

مبارکی به سایر اعمال ماه ذی الحجه اشاره و خاطرنشان کرد: توبه در ماه ذی الحجه خصوصا در دهه ابتدایی بسیار فضیلت دارد و در روایت‌ها بیان شده مورد قبول درگاه حق تعالی قرار می‌گیرد، همچنین خواندن زیارت عاشورا و زمزمه دعای «اللَّهُمَّ یَا شَاهِدَ کُلِّ نَجْوَى» در شب اول این ماه خوانده شود.

منبع: میزان

انتهای پیام/ ۹۱۱