علی لاریجانی

ظریف: رفع تحریم‌ها علیه ایران، زمینه اجرای کامل برجام را فراهم می‌کند

ظریف: رفع تحریم‌ها علیه ایران، زمینه اجرای کامل برجام را فراهم می‌کند


به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از مشرق، محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران امروز (شنبه) در تهران میزبان «وانگ یی» عضو شورای دولتی و وزیر امور خارجه چین بود.وزرای خارجه دو کشور در محل وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران دیدار و درباره مناسبات دوجانبه و تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی به گفت‌وگو نشستند.

وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در این دیدار ضمن خوشامدگویی به وزیر امور خارجه چین، به پنجاهمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک بین ایران و چین اشاره کرد و افزود: البته سابقه روابط دو تمدن بزرگ ایران و چین به قرن‌ها قبل باز می‌گردد و با امضای نقشه راه برنامه همکاری جامع جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین روابط دو کشور بیش از پیش مستحکم‌تر خواهد شد.

* چین دوست دوران سختی‌ها

ظریف چین را دوست دوران سختی‌ها خواند و گفت: بر همین اساس ما از مواضع و اقدامات چین در دوران تحریم‌های ظالمانه علیه ایران تشکر و قدردانی می‌کنیم.وزیر امور خارجه ایران با تاکید بر لزوم عمل ایالات متحده به همه تعهدات برجامی خود اضافه کرد: رفع تحریم‌ها علیه ایران، می‌تواند زمینه اجرای کامل برجام را فراهم کند.

ظریف برگزاری بازی‌های المپیک زمستانی در پکن در سال  ۲۰۲۲ را رویدادی مهم برشمرد و تلاش‌های سیاسی برای کم اهمیت جلوه دادن این رویداد بین‌المللی را رد کرد.

* چین به دنبال ارتقای همه جانبه روابط با جمهوری اسلامی ایران

 وانگ یی عضو شورای دولتی و وزیر امور خارجه جمهوری خلق چین نیز در این دیدار فرا رسیدن سال نو و نوروز ۱۴۰۰  را تبریک گفت و با اشاره به بزرگداشت پنجاهمین سالگرد روابط دیپلماتیک فیمابین تصریح کرد: روابط دو کشور در حال حاضر به سطح مشارکت راهبردی رسیده و چین به دنبال ارتقای همه جانبه روابط با جمهوری اسلامی ایران است.

وزیر امور خارجه چین تصریح کرد: امضای نقشه راه همکاری‌ جامع دو کشور نشان دهنده اراده پکن برای تنظیم روابط در بالاترین سطح ممکن است.

سند برنامه همکاری جامع جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین موسوم به برنامه ۲۵ ساله بعدازظهر امروز (شنبه) در تهران به امضای محمدجواد ظریف و «وانگ یی» وزرای خارجه دو کشور رسید.

در سال ١٣٩۴ جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین بیانیه مشترک جامع راهبردی دو کشور را صادر کرده و دو طرف برای انعقاد یک برنامه همکاری جامع توافق کردند. بعد از رایزنی‌ها و مذاکرات روز ٧ فروردین ١۴٠٠ محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و وانگ یی عضو شورای دولتی و وزیر امور خارجه جمهوری خلق چین «برنامه همکاری جامع فیمابین  جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین» را در تهران امضا کردند.

این سند ظرفیت‌ها و چشم انداز همکاری دوجانبه جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین در زمینه‌های مختلف از جمله اقتصادی، فرهنگی و غیره را مورد بحث قرار داده است.وزیر خارجه چین که بنا به دعوت همتای ایرانی خود و در پنجاهمین سالگرد روابط دیپلماتیک ایران و چین عصر جمعه (ششم فروردین) وارد تهران شد، صبح امروز (شنبه) به همراه محمدجواد ظریف نمایشگاه اسناد روابط ایران و چین را در مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه افتتاح کرد.

وی همچنین با علی لاریجانی مشاور مقام معظم رهبری دیدار کرد. وانگ یی در دیدار با لاریجانی با اشاره به روابط تاریخی و دوستانه دو کشور، بر اهمیت همکاری‌ها در چارچوب مشارکت جامع راهبردی تأکید و از نهایی شدن برنامه جامع روابط راهبردی دو کشور ابراز خرسندی کرد و همچنین اظهار داشت که روابط کشورش با جمهوری اسلامی ایران تحت تاثیر شرایط روز نخواهد بود، بلکه دائمی است و استراتژیک خواهد بود.

لاریجانی نیز در این دیدار تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران مستقلا در مورد روابطش با کشورها تصمیم می‌گیرد و مانند برخی کشورها نیست که با یک تلفن تغییر موضع دهند.

وزیر خارجه چین در ادامه دیدارها با مقامات ایرانی با حسن روحانی رئیس جمهور دیدار و گفت‌وگو کرد. روحانی در این دیدار با ابراز امیدواری نسبت به اینکه در سال ۲۰۲۱  کسری مبادلات تجاری دو کشور در سال گذشته جبران شود، خاطرنشان کرد: علاقه‌مند هستیم چین همچنان به عنوان شریک بزرگ تجاری با ایران باشد و در زمینه سرمایه‌گذاری مشترک همکاری‌های بیشتری داشته باشیم.

ظریف: رفع تحریم‌ها علیه ایران، زمینه اجرای کامل برجام را فراهم می‌کند

وزیر امور خارجه چین نیز در این دیدار، درخصوص همکاری‌های دوجانبه تهران – پکن گفت: چین همواره برای این موضوع اهمیت زیادی قائل بوده و تلاش کرده برغم برخی مسائل این موضوع در اولویت رابطه با ایران قرار بگیرد.

«وانگ یی» با بیان اینکه چین همواره با زیاده طلبی و تحریم‌های  یکجانبه آمریکا مخالفت کرده و در عرصه بین‌المللی این مخالفت خود را نشان داده است، افزود: فشار حداکثری اقدامی خلاف قانون و ضد بشری است که از حمایت بین‌المللی برخوردار نیست.

منبع: فارس



منبع خبر

ظریف: رفع تحریم‌ها علیه ایران، زمینه اجرای کامل برجام را فراهم می‌کند بیشتر بخوانید »

جاده صاف کن «ظریفِ» اصلاح‌طلبان برای «لاریجانی»

جاده صاف کن «ظریفِ» اصلاح‌طلبان برای «لاریجانی»


به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری فارس، «انتخاب اول جبهه اصلاح‌طلبان ظریف است.» این جمله را اخیرا سیدحسین مرعشی گفته؛ کسی که به‌زعم روزنامه اصلاح‌‌‌طلب «اعتماد» هم‌اکنون در جایگاه سخنگویی جبهه تازه‌تاسیس اصلاح‌طلبان ایران قرار دارد. مرعشی در گفت‌وگوی اخیرش علاوه بر ظریف از چهره‌‌‌های دیگری نیز به عنوان نامزدهای بالقوه اصلاحات در انتخابات ریاست‌‌جمهوری 1400 نام برده است اما هیچ‌کدام‌شان به اندازه احتمال نامزدی ظریف، جدی تصویر نشده اند. به نظر می‌رسد اکنون همه اصلاح‌طلبان روی ظریف به اجماع رسیده باشند؛ هرچند این اجماع با برخی موانع روبه‌رو است.

رصد اظهارات سیاسی محمدجواد ظریف‘>محمدجواد ظریف طی هفته‌‌‌های گذشته نشان می‌دهد که وزیر امور خارجه چندان بدش نمی‌آید که از منظر عموم، خاصه از منظر اصلاح‌طلبان، به عنوان منتقدی جدی نسبت به جریانات و مناسبات حاکم شناخته شود. انتقاد از جایگاه و اختیارات پایین وزارت خارجه، انتقاد از روند مذاکرات در دولت‌‌‌های نهم و دهم و تهدید به بیان ناگفته‌ها پس از تحویل کلید وزارت خارجه، همگی نشان می‌دهند که ظریف برخلاف ظاهر دیپلماتیک آرامش، سری پرشور برای موضع‌گیری سیاسی دارد.

مواضع اخیر سیدحسین مرعشی، سخنگوی جبهه اصلاح‌طلبان ایران در گفت‌وگو با سایت خبرآنلاین، تصویری کلی از گزینه‌‌‌های بالقوه و بالفعل اصلاح‌طلبان برای انتخابات 1400 ارائه کرده و نشان می‌دهد که جایگاه سیاسی ظریف در میان اصلاح‌طلبان برای نامزدی در انتخابات، تقویت شده است.

مرعشی در این گفت‌وگو درباره چهره‌‌هایی که ذهن اصلاح‌طلبان را بیشتر به خود مشغول داشته‌اند، تاکید کرد: چیزی که در حال حاضر فراوان است، الحمدلله کاندیداست؛ بنابراین کاندیدا کم نداریم بلکه نفر زیاد است. آنطور که بنده در ذهنم منظم کرده‌ام، ابتدا آقای ظریف است که الان بیشتر مطرح است، بعد آقای زنگنه، آقای جهانگیری و آقای بی‌طرف را هم بعضی از دوستان پیشنهاد می‌کنند، آقای محسن هاشمی و دکتر همتی هم ممکن است جزو کسانی باشند که مطرح می‌شوند، آقای اردکانیان نیز ممکن است مطرح شود، آقای صادق خرازی و آقای عارف هم خودشان اعلام آمادگی کرده‌اند.

مرعشی در عین حال درباره جهانگیری تصریح کرد که اگر در یک ماموریت جبهه‌ای نباشد و جبهه اصلاحات از ایشان تقاضا نکنند، وارد نمی‌شود. مرعشی درباره خرازی و عارف نیز اعلام کرد که این افراد هنوز ستادهای انتخاباتی خود را تشکیل نداده‌اند و برای این کار، منتظر تصمیم جبهه اصلاح‌طلبان می‌‌مانند.او در عین حال درباره احتمال نامزدی محسن هاشمی گفت که او خودش تا به حال نپذیرفته است ولی در حزب کارگزاران از افراد مطرح هستند. مرعشی در عین حال ظریف را انتخاب اول جبهه اصلاح‌طلبان خواند و تصریح کرد: اصلاح‌طلبان آقای ظریف را به عنوان اصلاح‌‌‌طلب قبول دارند. سخنگوی کارگزاران سازندگی اضافه کرد: نظر جبهه اصلاحات در مورد آقای ظریف، قاطع است. برداشت اصلاح‌طلبان این است که آقای ظریف یک دیپلمات اصلاح‌‌‌طلب است.
 
ظریف؛ گزینه اول اصلاح‌طلبان

لحن قاطع مرعشی درباره طرفداری اصلاح‌طلبان از نامزدی ظریف و اصلاح‌‌‌طلب دانستن او، در نوع خود اتفاقی جدید و نشانگر تغییر و تحولات تازه در جبهه اصلاحات است چراکه اصلاح‌طلبانی نظیر زیباکلام پیشتر تصریح کرده بودند که ظریف مطلقا به میدان نمی‌آید و به‌زعم او، اصلاح‌طلبان هم نمی‌توانند بگویند ظریف نامزد ماست زیرا او هیچ‌وقت اصلاح‌‌‌طلب نبوده است.

علی صوفی، عضو کنونی جبهه اصلاح‌طلبان ایران نیز دوم آذرماه 99 در گفت‌وگو با «صبح‌نو» در پاسخ به این سوال که آیا حمایت اصلاح‌طلبان از آقایان ظریف یا لاریجانی، به کلی منتفی است، تاکید کرد: قطعا منتفی است. اصلاح‌طلبان بنا ندارند از کاندیدای غیراصلاح‌طلب حمایت کنند. این راهبردی است که شورای‌عالی سیاست‌گذاری در سال‌98 تنظیم کرد و هنوز هم محکم و پابرجاست.
 
از 30 تیر تا پاستور!

اینکه چه اتفاقی رخ داده که ظریف را در منظر اصلاح‌طلبان از فردی غیراصلاح‌‌‌طلب یکباره به اصلاح‌طلبی ششدانگ تبدیل کرده، خود جای بحث دارد. خود ظریف پیشتر بارها و بارها احتمال نامزدی‌اش در انتخابات را رد کرده بود. او یک‌بار در گفت‌وگویی در توضیح عدم‌تمایلش به نامزدی گفته بود: سیاستمدار نیستم. من یک کارگزار دیپلماسی هستم، به غیر از این هیچ‌کاری در زندگی‌ام نکرده‌ام؛ یا درس دادم یا کار دیپلماتیک کردم. او آذر امسال در گفت‌وگو با سایت انتخاب نیز موضع قبلی‌اش درباره نامزدنشدن در انتخابات را این گونه تکرار کرد: دیگر با چه زبانی باید بگویم که نمی‌آیم؟ من بارها گفته‌ام نه چنین قصدی دارم و نه برای خودم چنین موقعیتی قائل بوده ‌ام.

با وجود اینکه  ظریف همواره عدم‌تمایلش نسبت به نامزدی انتخابات آینده را به کرات و با صدای رسا اعلام کرده، اما در برابر این علامت سوال که آیا حاضر است در دولت سیزدهم روی صندلی وزارت خارجه بنشیند، پا سست کرده و با اما و اگر جواب داده است. ظریف در همین گفت‌وگویش با انتخاب، درباره احتمال تصدی پست وزارت خارجه، گفته بود: با وجود تمامی دشواری‌ها، این آمادگی را دارم که وزیر امور خارجه دولت بعدی باشم. اما اعتقاد دارم وزیر امور خارجه باید با اجماع ملی کار کند.

ظریف پیش از این نیز در گفت‌وگویی دیگر اعلام کرده بود که در انتخابات 1400، صرفا حاضر است از نامزد اجماع ملی حمایت کند و در دولت آن نامزد اجماعی، به مسوولیت وزارت خارجه ادامه بدهد. همین اظهارات و تمایلات گاه و بیگاه ظریف برای ابقا در مسند وزارت خارجه، شائبه‌‌‌های نیرومندی درباره احتمال دوقطبی‌‌‌سازی اصلاح‌طلبان از ظریف و علی لاریجانی در انتخابات پیش رو ایجاد کرد؛ به این معنا که لاریجانی نامزد اصلی اصلاح‌طلبان شود و در صورت پیروزی، همچون حسن روحانی، ظریف را وزیر خارجه خود کند.اظهارات اخیر مرعشی اما نشان می‌دهد که ظریف در نگاه اصلاح‌طلبان قرار است در دولت بعدی، یک پله صعود و از خیابان 30 تیر به خیابان پاستور تهران عزیمت کند.

شاید یکی از دلایل این تصمیم، این باشد که در مانیفست جبهه اصلاح‌طلبان ایران، اجماع روی یک نامزد غیر اصلاح‌‌‌طلب و ائتلافی ممنوع اعلام شده و بنا بر شواهد دیگر قرار نیست اصلاح‌طلبان دیگر روی چهره‌‌ای با پیشینه اصول‌گرایی قمار کنند. همین رویکرد نیز باعث شده تا اصلاح‌طلبان در دل شب، نور انداخته و افتان و خیزان در پی نامزد اصلاح‌‌‌طلب باشند.

در این میان، چون چهره‌‌‌هایی با وجاهت عمومی نسبی، کمتر در میان اصلاح‌طلبان یافت می‌شوند، جبهه اصلاحات سعی دارد با الصاق عنوان اصلاح‌طلبی به ظریف، او را به نمایندگی از خود راهی کارزار انتخابات کند. سعید نورمحمدی، عضو شورای مرکزی حزب ندای ایرانیان درخصوص کاندیدای اصلاح‌طلبان در انتخابات ۱۴۰۰ به ایرنا گفته است: از محمدجواد ظریف خواهش کردیم تا نامزد انتخابات ریاست‌‌جمهوری شوند و اگر این اتفاق بیفتد، نه‌تنها حزب ما بلکه افراد و گروه‌های دیگر هم از او حمایت می‌کنند.

موانع ظریف؛ از محسن هاشمی تا عارف

با وجود اینکه مرعشی، سخنگوی جبهه اصلاح‌طلبان ظریف را اصلاح‌‌‌طلب خوانده و او را نامزد اول جبهه عنوان کرده اما وزیر امور خارجه برای دست‌یافتن به پست ریاست‌‌جمهوری، علاوه بر رقیب بیرونی، باید از پس رقبای درون‌جریانی اصلاحات نیز برآید.

یکی از این رقبای سرسخت، محسن هاشمی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران و رییس فعلی شورای شهر تهران است که از قضا هواداران مهمی نیز در این حزب دارد. روز گذشته غلامحسین کرباسچی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی در گفت‌وگویی با ایرنا، تمایلش به نامزدی محسن هاشمی را این گونه ابراز کرد: اگر محسن هاشمی تایید صلاحیت شود، جزو نیروهای فعال و توانمند است؛ او شخصیتی اجرایی است و اگر بعد از تایید صلاحیت‌ها نظر جمع بر او باشد، مورد حمایت قرار می‌گیرد.

مانع مهم دیگر ظریف، قطعا محمدرضا عارف است. رییس فراکسیون امید در مجلس دهم که به واسطه کناره‌گیری‌اش به نفع حسن روحانی در انتخابات ریاست‌‌جمهوری 92، اکنون خود را مستحق نامزد اصلی اصلاح‌طلبان در انتخابات آینده می‌داند، چندی است که دوباره پاشنه ورکشیده و مجددا خیال پاستور به سرش زده است. عارف چندی پیش در گفت‌وگویی اعلام کرد که در نامزدی برای انتخابات آینده «هیچ تردیدی» ندارد.

حسن رسولی، عضو بنیاد امید ایرانیان و از چهره‌‌‌های نزدیک به عارف اوایل آذر امسال در گفت‌وگو با ایرنا تعداد نامزدها، وضعیت اقتصادی و اجتماعی و میزان رضایت مردم از مجموعه مسوولان کشور را به عنوان پیش‌شرط‌‌‌های حضور عارف در انتخابات اعلام کرده بود. رسولی یک ماه بعد از این گفت‌وگو، در مصاحبه‌‌ای با مهر، صراحتا با بیان اینکه عارف احتمالا در انتخابات ریاست‌‌جمهوری 1400 نامزد خواهد شد، گفت: عارف در سال ۹۲ در لیست داوطلبان انتخابات ریاست‌‌جمهوری قرار داشت و فقط اصلاح‌‌‌طلب حاضر در آرایش انتخاباتی آن زمان بود که بنا به مصالح ملی و در تبعیت از رهبری اصلاحات و خرد جمعی اصلاح‌طلبان به نفع روحانی کناره‌گیری کرد.

در کنار عارف و محسن هاشمی، باید از اسحاق جهانگیری، معاون اول رییس‌جمهوری نیز یاد کنیم که او نیز مدتی است زبان به انتقاد از وضعیت جاری کشور گشوده و سعی می کند با ‌گرفتن ژست اپوزیسیونی، حسابش را از دولت فعلی جدا کند. این در حالی است که فعالیت هشت‌ساله جهانگیری در دولت‌‌‌های یازدهم و دوازدهم و عدم‌استعفا از سمت معاون‌اولی، او را در میان نامزد‌‌‌های احتمالی منسوب به اصلاح‌طلبان از کمترین وجاهت برخوردار کرده است.

به نظر می‌رسد که تمایل اصلاح طلبان به ظریف و اصلاح طلب فرض کردن او، بیشتر از باب گرم کردن فضای انتخابات به نفع خود باشد تا با حضور طبقه رای اصلاحات، در نهایت گزینه اصلی جبهه اصلاحات یعنی علی لاریجانی با افزایش شانس پیروزی مواجه شود. اصلاح‌طلبان می‌دانند که در میان نامزدهای تماما اصلاح طلب، چهره های کمی شانس عبور از فیلتر نظارتی را دارند و آنهایی هم که توان عبور دارند، سابقه مدیریتی آنچنانی در کارنامه خود برای عرضه ندارند.

انتهای پیام/





منبع خبر

جاده صاف کن «ظریفِ» اصلاح‌طلبان برای «لاریجانی» بیشتر بخوانید »

ظریف در نظرسنجی‌ها از حسن خمینی هم عقب افتاد/ شکست اولیه سناریو انتخاباتی احمدی نژادی‌ها

ظریف در نظرسنجی‌ها از حسن خمینی هم عقب افتاد/ شکست اولیه سناریو انتخاباتی احمدی نژادی‌ها


به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری فارس، بولتن جهان‌نیوز به برخی لایه‌های پنهان اخبار و رویدادهای سیاسی و فرهنگی ایران خواهد پرداخت. سی‌و چهارمین شماره این بولتن را در ادامه می‌خوانید.

ظریف در نظرسنجی‌ها از حسن خمینی هم عقب افتاد

یک نظرسنجی صورت گرفته نشان می‌دهد که آرای حسن خمینی از محمد جواد ظریف نیز امکان پیشی گرفتن دارد! نتایج نظرسنجی ذیل بر اساس جواب های، پاسخ گویان بالقوه است. پاسخگویان بالقوه عبارتند از افرادی که احتمال دارد در انتخابات شرکت کنند ( شامل افرادی که گفته اند؛ حتما در انتخابات شرکت می کنم، احتمالا شرکت می کنم، احتمالا شرکت نمی کنم و هنوز تصمیم نگرفته ام)
از میان پاسخگویان بالقوه شرکت کننده در انتخابات 25.2 درصد به «ابراهیم رئیسی 10.3 درصد به «محمدباقر قالیباف»، 5.4 درصد به «سیدحسن خمینی» و 5 درصد به «محمدجواد ظریف» رای خواهند داد. لازم به ذکر در تمامی نظرسنجی سابق ظریف بالاتر از سیدحسن خمینی بوده است.

بر اساس این نظرسنجی همچنین بقیه کاندیداهای احتمالی نیز رای آنها به شرح ذیل است:

سعید جلیلی( 2 درصد)، محسن هاشمی رفسنجانی( 1.9) محسن رضایی (1.5 درصد)، سعید نمکی (1.1) ، اسحاق جهانگیری( 1 درصد) ، محمدرضا عارف(0.9)، علی لاریجانی(0.9)، سید امیرحسین قاضی زاده هاشمی(0.9)، سعید محمد(0.8)، مسعود پزشکیان(0.8)، علی نیکزاد(0.6)، حسین دهقان(0.4)، عزت الله ضرغامی(0.3)، صادق خرازی(0.1)، هنوز تصمیم نگرفته ام(13.7)، سایر(0.9)، هیچکدام(4.7)

اختصاص بیشترین آنتن زنده به روحانی علیرغم بی‌مهری دولت به صداوسیما

رصد برنامه‌های زنده رسانه ملی نشان می‌دهد میران اختصاص آنتن زنده شبکه‌های تلوزیونی صداو سیما به حسن روحانی بالاترین میزان نسبت به دیگر مسئولان را داشته است. بررسی‌های آماری نشان می دهد، دکتر حسن روحانی بیشترین میزان بهره مندی از برنامه های زنده تلویزیونی را در میان مسوولان ارشد نظام به خود اختصاص داده است. از سوی دیگر، بالاترین حجم انتقاد از صداوسیما هم متعلق به حسن روحانی است. این درحالی است که تاکنون چندین بار از حضور علی عسگری رئیس سازمان صداوسیما درجلسات هیات دولت به دلیل پخش برنامه هایی درباره دولت دوازدهم ممانعت به عمل آمده است.

شکست اولیه سناریو انتخاباتی احمدی نژاد

برخی از هوادران محمود احمدی نژاد طی روزهای گذشته تلاش ویژه ای را آغاز کرده اند که با موج سازی تبلیغاتی حضور مجدد رئیس دولت نهم و دهم در انتخابات ریاست جمهوری را فرآهم کنند. یکی از راهبردهای اصلی این جریان نیز این بوده که زمینه سفر گروه هایی از جوانان شهرستان ها و استان ها به تهران و دیدار و گفت وگوی وی با آنان فراهم شود و بدین ترتیب وانمود کنند که کل کشور و شهرستان ها درخواست حضور محود احمدی نژاد را در انتخابات داشته و نهایتا شورای نگهبان ناچارا وی را تایید صلاحیت کند! در این میان در روز بیست دو بهمن حضور مردم در نزدیکی خانه احمدی نژاد و درخواست دعوت مردمی از او  با استقبال بسیار اندکی رو به رو شد. جمعیت اندک جمع شده در بیست دو بهمن سبب شده که فعالین سیاسی این روز را به عنوان شکست اولیه سناریو انتخاباتی محمود احمدی نژاد معرفی کنند.

انتهای پیام/





منبع خبر

ظریف در نظرسنجی‌ها از حسن خمینی هم عقب افتاد/ شکست اولیه سناریو انتخاباتی احمدی نژادی‌ها بیشتر بخوانید »

فولادگر:‌ رئیسی به درخواست حضور در انتخابات پاسخ منفی داده است

فولادگر:‌ رئیسی به درخواست حضور در انتخابات پاسخ منفی داده است


به گزارش خبرنگار مجاهدت به نقل از گروه دیگر رسانه‌های خبرگزاری فارس، حمیدرضا فولادگر، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی در گفتگو با نامه نیوز، درباره درخواست اصولگرایان از سیدابراهیم رئیسی برای کاندیداتوری توضیح داد: الان به صورت متفرق درخواست از آقای رئیسی برای حضور در صحنه انتخابات ریاست جمهوری مطرح می شود، این افراد معتقدند «با آمدن ایشان وحدت میان نیروهای اصولگرا و انقلابی حاصل است».

وی افزود: با کاندیداتوری آقای رئیسی همه سلایق اصولگرایی روی حمایت او به اتفاق نظر می‌رسند اما آنچه من اخیرا شنیدم آقای رئیسی نپذیرفته و پاسخ ایشان منفی است و می‌خواهد در همان قوه قضائیه اجرای برنامه 5 ساله خود را دنبال کند.

فولادگر درباره احتمال کاندیداتوری علی لاریجانی در انتخابات ریاست جمهوری گفت: تا آنجا که شنیدم و سراغ گرفتم، خودش اعلام آمادگی نکرده و گفته کاندیدا نمی‌شود اما اینکه فرایندهای ماه آینده به چه شکل شوند و چقدر روی تصمیم آقای لاریجانی اثر خواهند داشت، مشخص نیست.

وی تأکید کرد: البته هسته اصلی اصلاح طلبان نیز مکانیزمی را با محوریت آقای خاتمی طراحی کرده اند و تصمیم گرفتند قطعا نامزد اصلاح طلب معرفی کنند. به صراحت هم گفتند «نامزد عاریتی نخواهند داشت». شاید برخی دیدگاه های آقای لاریجانی و برخی گروه های اصلاح طلب درباره موضوعات سیاست داخلی یا خارجی مشترک باشد، اما هیچ گاه اصلاح طلبان آقای لاریجانی را از خودشان نمی‌دانند.

انتهای پیام/





منبع خبر

فولادگر:‌ رئیسی به درخواست حضور در انتخابات پاسخ منفی داده است بیشتر بخوانید »

لاریجانی: مذاکره‌کنند‌گان هسته‌ای در جاهایی دقت نظر کافی نداشتند

لاریجانی: مذاکره‌کنند‌گان هسته‌ای در جاهایی دقت نظر کافی نداشتند


گروه سیاسی خبرگزاری فارس: رهبر انقلاب در سخنرانی تلویزیونی ۱۹ دی درباره‌ی گمانه‌زنی‌ها و مباحث جاری در فضای سیاسی کشور پیرامون رفتار جمهوری اسلامی در قبال برجام و وظایف آمریکا در این خصوص، گفتند «ما هیچ اصراری نداریم، هیچ عجله‌ای نداریم که آمریکا به برجام برگردد؛ اصلاً مسئله‌‌ی ما این نیست که آمریکا به برجام برگردد یا برنگردد. آنچه مطالبه‌ی منطقی ما و مطالبه‌ی عقلانی ما است، رفع تحریمها است؛ این حقّ غصب‌شده‌ی ملّت ایران است.» این جملات مواضعی بود که رهبر انقلاب آن را به عنوان «سخن پایانی و قطعی» جمهوری اسلامی اعلام کردند.

پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR ذیل پرونده «حرف قطعی» موضع جمهوری اسلامی در زمینه‌ی تحریم‌ها و برجام را در گفت‌وگو با آقای دکتر علی لاریجانی، مشاور رهبر انقلاب و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام بررسی می‌کند.

رهبر انقلاب اخیرا فرمودند مسئله‌ی اصلی رفع تحریم‌ها است، نه بازگشت آمریکا به برجام و بازگشت آمریکا به برجام در شرایطی معنادار است که تحریم‌ها رفع شده باشد وگرنه حتی می‌تواند به ضرر ما تمام شود. تحلیل و ارزیابی‌ شما درباره‌ی این بحث چیست؟

مسئله‌ی هسته‌ای از سال‌های پیش با ماجراجویی که آمریکایی‌ها به‌وجود آوردند، یک ظاهر و یک باطنی دارد. ظاهرش همین مشاجراتی است که آن‌ها راه انداختند. به بهانه‌ی اینکه ایران دنبال سلاح هسته‌ای است آژانس را جلو انداختند، ولی اصلش یک تصمیم سیاسی و زورمندانه بود. امّا باطنش این بود که مسئله‌ی هسته‌ای چند وجهی است. وجه اوّلش، جنبه‌ی فنی و مسئله‌ی دانش هسته‌ای است که این دانش مثل سایر دانش‌ها نیست و جزو دانش‌های پیشرو است و استفاده‌های متنوعی دارد. خب تسلّط ایران به این دانش جایگاه ایران را متفاوت می‌کرد. وجه دومش، مسئله‌ی اقتصادی است. غربی‌ها با این ماجراجویی دنبال این بودند که ایران را از نظر اقتصادی تحت فشار قرار بدهند. وجه سومش، جنبه‌ی منطقه‌ای است. آن‌ها در حرف‌هایشان می‌گویند که شما دنبال بحث هسته‌ای بودید، چرا دنبال بحث‌های موشکی و منطقه هستید؛ چون خود موضوع هسته‌ای، لبه‌ی قدرت دارد. لذا این‌ها موضوع اصلی‌شان قدرت ایران است. وجه سیاسی هم دارد.

 

این نکته‌ای که رهبر انقلاب چندین بار فرمودند که آمریکایی‌ها از همان ابتدای برجام درست عمل نکردند، حرف کاملاً صحیحی است؛ یعنی زمان اوباما در مقام اجرا این‌ها درست عمل نکردند و همه‌ی بخش‌ها را عملی نکردند. همان موقع هم بخش خزانه‌داری‌شان که باید بسترها را فراهم می‌کرد، پیغام‌هایی در پشت صحنه می‌داد که با ایران قرارداد نبندید، منتها زمان ترامپ یک قدری شفاف‌تر شد؛‌ امّا موضع ایران این بود که تحریم‌های آن‌ها خلاف تعهدتشان بود. واقعاً هم خلاف تعهدشان بود و باید عکسش عمل می‌کردند. حالا این‌ها می‌گویند شرایط‌ ما عوض شده، ولی اوّلین مسئله این است که اگر شرایط عوض شده، خب تحریم‌ها را بردارید و همان کارهای خلافی که علیه ایران کردید را برگردانید تا مطابق نظرتان ایران هم به تعهداتش عمل کند.

به نظر من اگر تحریم‌ها را برندارند، نمی‌توانند به برجام برگردند؛ چون این‌ها خودشان گفتند و در متن برجام هم هست که می‌گویند ما متعهد می‌شویم تحریم‌ها را برداریم. اروپایی‌ها هم که الآن جزء برجام هستند، به‌خاطر این است که مخالف رفتار آمریکا هستند. اینکه در عمل کاری نکردند بحث دیگری است، ولی در ظاهر می‌گویند ما مخالف تحریم‌هاییم. تحریم‌های آمریکا صددرصد خلاف تعهدشان است و نمی‌توانند برگردند. این حرف که بگویند ما برمی‌گردیم، بعد مذاکره می‌کنیم اصلاً مقبول نیست. برگشت آن‌ها منوط به این است که به تعهداتشان عمل کنند، کمااینکه ما به تعهداتمان عمل کردیم.

بنابراین اینکه بیایند از مسائل موشکی و حضور منطقه‌ای جمهوری اسلامی حرف بزنند و بخواهند که این را پیش شرطی قرار بدهند و به برجام متصلش کنند وجهی ندارد.

نه، وجهی ندارد و ما باید در صحنه‌ی سیاست خیلی به این حساس باشیم. مسئله‌ی سیاست یک وجهش قدرت است. ممکن است شما در دیپلماسی یک گفت‌وگویی داشته باشید، ولی اگر آن لبه‌ی دیگر قدرت را نداشته باشید، دیپلماسی‌تان درست پیش نمی‌رود. هدف آن‌ها این است که وجوه قدرت شما را بگیرند تا در دیپلماسی نتوانی کار را پیش ببری. همان‌طور که عرض کردم، باطن مسئله‌ی هسته‌ای یک وجهش قدرت است که می‌خواهند آن را قیچی کنند. ما باید به این توجه داشته باشیم؛ یعنی اگر می‌خواهیم در هسته‌ای کارمان جلو برود باید آن رویه‌ی قدرتمان را داشته باشیم. این به نفع امنیت ملی کشور هم هست.

برای اینکه خیلی مطلب روشن‌تر بشود رفتار آژانس را ببینید، به‌محض اینکه توافق سیاسی با قدرت‌ها می‌شود، آژانس آرام می‌شود و به‌محض اینکه توافق سیاسی نمی‌شود، دوباره خروش می‌کند. پس وجه اصلی این مسئله حقوقی نیست و سیاسی است.

در وجه سیاسی حتماً ابزار قدرت مهم است. اینکه روی موشکی حرف می‌زنند، اولاً زیاده‌خواهی است و اصلاً ربطی به آن‌ها ندارد. ثانیاً ما باید در گفت‌وگوی دیپلماتیک به‌طور عام حتماً هشیار باشیم. همیشه ایران عَلمدار گفت‌وگو بوده ولی بحث این است که نباید ابزار قدرت را از بین برد و نباید حرکت تولید دانش کُند شود. به نظر من این نکته‌ی خیلی مهمی است و در توافق هسته‌ای هم تحقیق و توسعه نباید محدود می‌شد و نشد. تمام توافق این بود که شرایط اقتصادی کشور را تغییر بدهد. اگر آن‌ها ابزارهای قدرت را از ما بگیرند، چه خاصیتی دارد که ما توافقی داشته باشیم.

از جنبه‌ی فنی، رفع تحریم و انجام تعهدات گام‌های مشخص و عملی‌ای دارد. آمریکایی‌ها چه اقداماتی را باید انجام دهند تا معلوم شود که سیاستشان تغییری کرده است؟

اصلش این است که تحریم‌ها باید برداشته بشود. در این تردید نیست و اگر انجام ندهند نمی‌توانند عضو بشوند؛ چون تعهدشان را انجام ندادند. اینکه چگونه باید انجام بشود، خودش یک نقشه‌ی راه می‌خواهد و اگر فکر کنند که مثلاً با یک شکلات می‌توانند ایران را فریب دهند، ناهشیاری‌شان است. ایران هم پای این ایستاده و می‌گوید باید شما جدای خسارتی که از نظر اقتصادی به ما وارد کردید، حداقلش تحریم‌ها را بردارید. بعدش جزو ۱+۵ می‌آیید و آنجا بقیه‌ی بحث‌ها انجام می‌شود.

البته این‌ها واقعاً‌ در این مدت به ایران خسارت زدند؛ یعنی این‌طور نیست که بدون خسارت بوده باشد، ولی این نیاز به بحث دارد. اگر این بحث را کسی قبول نکند، معنی‌اش این است که این‌ها می‌خواهند با یک کار شکلی، چند تا تحریم مقامات را بردارند و بعد بیایند بگویند بقیه‌اش به مذاکره مربوط است. این به ضرر ماست و اصلاً ما نمی‌توانیم در این زمینه مذاکره بکنیم.

 

همان‌طوری که در جریان هستید، مجلس تصمیمی گرفت و دولت اقدامی را شروع کرد برای اینکه بخشی از تعهدات برجامی جمهوری اسلامی در مقابل عملکرد آمریکا و اروپا لغو شود. تحلیل و ارزیابی‌تان از این اقدام مجلس و دولت چیست؟

 از مدت‌ها پیش یک اصلی در موضوع هسته‌ای مطرح بود و بحث می‌شد که ما باید رفتارمان رفتار متوازنی باشد. یک زمانی براساس گفت‌وگوها و تعهدات، یک توافقی صورت‌گرفته که بخش زیادی از این توافقات مستقیماً یا به‌صورت غیرمستقیم تحقق پیدا نمی‌کنند، ولی ما همچنان پایبند باشیم. از یک سال‌ونیم پیش این بحث جدی‌تر مطرح شد که ما باید گام‌به‌گام تعهداتمان را در مقابل کارهای آن‌ها کاهش بدهیم که یکی از آن تعهدات احیاء غنی‌سازی ۲۰ درصد بود و تعداد سانتریفیوژهایمان و تولید مواد غنی‌شده‌مان باید تغییر پیدا کند یا سانتریفیوژهای نسل جدیدمان را نصب کنیم که قبلاً‌ تعهد کرده بودیم در سال‌های خاصی این را انجام بدهیم. این‌ها تصمیم‌گیری و ابلاغ شد و در چهار یا پنج‌گام بنا بود انجام شود. این قانونی هم که مجلس تصویب کرد تا حدی به همین مسیر نزدیک بود.

من فکر می‌کنم آن چیزی که مهم است، این است که برای مردم تبیین بشود که ایران در مقابل کاری که غربی‌ها کردند انصافاً صبوری کرد. آن‌ها اوّل گفتند چند هفته، بعد گفتند چند ماه و کمتر از یک سال طول دادند، ولی ما صبر کردیم و مرتب هم به اروپایی‌ها گفتیم اگر آمریکایی‌ها را قبول ندارید شما چه کار می‌کنید؟ تئوری‌های مختلفی مطرح شد که چه جوری آن‌ها عمل کنند. در نهایت چیز دندان‌گیری که حداقل منافع جمهوری اسلامی از نظر فروش نفت و امکاناتی که از بانک می‌تواند استفاده بکند حاصل نشد. بعدش ما این گام‌ها را برداشتیم تا برای مردم روشن باشد که ایران یک مسیر معقولی را طی کرد. البته معنی هم نداشت که ما بعد از این همه صبر و گفت‌وگو با غربی‌ها به تعهدا‌تمان عمل کنیم و دیگران به تعهداتشان عمل نکنند.

جناب‌عالی در یک دوره‌ای مسئولیت مستقیم پرونده‌ی هسته‌ای و مذاکرات را به عهده داشتید. اشاره کردید که باید منطق این کار برای مردم روشن شود. اگر بخواهیم ملموس‌تر برای مردم توضیح بدهیم، ابزارهای قدرتمان از حیث کار دیپلماتیک و تأمین منافع ملی چطور می‌تواند دست ما را پُر کند؟

ابزار قدرت برای جمهوری اسلامی و ملت ایران متنوع است. یک بخشش در حوزه‌ی هسته‌ای است، یک بخشش هم مربوط به وضع اقتصادی و شرایط منطقه‌ای و رفتار مردم با حکومت و مشارکتشان در مسائل سیاسی و پشتیبانی‌شان از حکومت است. این‌ها همه‌شان ابزار قدرت‌اند و مهم‌ هم هستند. رهبر انقلاب بارها فرموده‌اند اصل را بر مشارکت مردم در انتخابات بگذارید و این واقعاً وزن جامعه‌ی ما را از نظر قدرت بالا می‌برد. این را باید حس بکنیم. مسائل اقتصادی هم هست و در این نباید تردید کرد. اگر وضع اقتصادی‌ کشوری نامطلوب باشد، ابزار قدرت قوی هم ندارد. منتها در بُعد اقتصادی یک اشکال در آن‌ها وجود داشت که واقعاً به تعهدشان عمل نکردند و یک اشکالاتی هم در خود ساختار داخلی ما بود؛ یعنی ظرفیت‌های بسیار زیاد اقتصادی در داخل کشور هست که این‌ها بالفعل نشده بود. به‌خاطر اینکه در دولت‌های مختلف جنس وارد می‌کردند. سیستم دیوان کشوری ما هم اشکالاتی واقعاً دارد. وقتی تحریم‌ شدیم، به بخش‌های تولید داخل رجوع شد. تا این استعدادها شکوفا نشود ابزار قدرت شما قوی نمی‌شود. درست است که الآن فشار روی مردم به وجود آمده، ولی از این طرف مقدار زیادی که ما از خارج وارد می‌کردیم در داخل دارد تولید می‌شود. این دیگر برنمی‌گردد و یک روش شده است.

نکته‌ی مهم این است که ما این مسئله را بفهمیم و اگر در آینده شرایط آن‌ها تغییر کرد و ان‌شاءاللّه وضع توافق هسته‌‌ای هم به یک جایی رسید و آن‌ها هم سر جای خودشان برگشتند و تحریم‌ها را برداشتند، یادمان نرود که دوباره پول نفت را خرج بودجه‌ی جاری نکنیم و برویم بسترها را فراهم کنیم که تولید در داخل قوی بشود.

در مورد مسئله‌ی هسته‌ای هم باید توجه داشته باشیم که ما دنبال سلاح نیستیم. وقتی رهبر انقلاب یک فتوایی دادند، این فتوا را نمی‌شود تغییر داد. حالا ممکن است آن‌ها این موضوع را نفهمند، ولی خودمان می‌دانیم که ما دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم. توانمندی هسته‌‌ای ابعاد مختلفی دارد که می‌تواند در بخش‌های گوناگون مفید باشد. آن‌ها حرفشان این است که وقتی شما توانمندی هسته‌ای پیدا می‌کنید، خیلی سریع می‌توانید به‌سمت دیگری شیفت کنید و متوجه این مسئله نیستند که وقتی در مکتب تشیع و تفکر اسلامی فتوایی صادر می‌شود، اصلاً نمی‌شود از آن عبور کرد. این یک معضلی است که آن‌ها همیشه این حرف را می‌زنند،‌ ولی مشکل اصلی‌ آن‌ها مستقل‌بودن ایران است که روی مؤلفه‌های قدرت خودش پافشاری دارد.

 

درواقع هسته‌ای یک بهانه است. البته نمی‌خواهم بگویم همه‌اش این است، ولی یک قسمت اعظمش همین است. اوّل انقلاب مگر ما هسته‌ای داشتیم که این‌ها با ما جنگ راه انداختند؟ اگر واقعاً مشکل هسته‌ای است، چرا الآن حرف‌های دیگری می‌زنند. هر روز یک چیزی می‌گویند. این بحث هم از گذشته مطرح بود و در جلسات هر از گاهی یک موضوع را برجسته می‌کنند و حول‌و‌حوش آن حرف می‌زنند. لذا من فکر می‌کنم ابزارهایی که نماد قدرت ماست، تنوع دارد و به همه‌ی آن باید توجه کنیم؛ یعنی گاهی ممکن است در ذهن مردم نوع گفت‌وگوهایی که در صحنه‌ی سیاسی می‌شود، این القاء را بکند که ما فقط می‌خواهیم دنبال مسئله‌ی هسته‌ای برویم و به اقتصاد توجهی نداریم. آن کسانی که روی این موضوعات فکر می‌کردند، به بخش اقتصادی مردم هم خیلی توجه داشتند و الآن هم این توجه را دارند که لطمه نخورد. مسائل دفاعی، اقتصادی، منطقه‌ای و سیاسی، یعنی مسائل حمایت و مشارکت مردم در این گفت‌وگوها مهم است و به آن توجه می‌شود.

در بیانات رهبر انقلاب «تجربه‌ی برجام» یک کلیدواژه‌ی مهم است. در سخنرانی تلویزیونی‌شان در سالروز قیام ۱۹ دی هم به بحثِ «تعهد در مقابل تعهد» اشاره کردند. اگر بخواهیم با این نگاه تجربی به مسئله برگردیم و بیشتر از این تجربه برای تأمین منافع ملی در رویکرد جدید استفاده بکنیم، به نظر شما چگونه تعهد در مقابل تعهد به شکل دقیقی اتفاق می‌افتد؟

اولاً برای خودمان روشن باشد که مسئله‌ی هسته‌ای جزو مقدورات استراتژیک کشور و جزو شئون رهبری است. بنابراین اگر رهبر انقلاب در این قضیه نظر می‌دهند، اقتضای قانون اساسی است که در این مسائل نظر نهایی را ایشان باید بدهند؛ یعنی نظر شورای‌عالی امنیت ملی باید به تأیید رهبری برسد. پس به‌جا و لازم است. ثانیاً مسئله‌ی هسته‌ای مثل معاملات و تجارت معمولی نیست و موضوع بسیار پیچیده‌ای است. ثالثاً راجع به این موضوعات جلسات مختلف در سطوح مختلف خدمت رهبر انقلاب برگزار شده و راجع به این‌ها بحث شده است.

در اینجا لازم است این نکته را بگویم؛ با تجربه‌ی بیست‌ساله‌ای که من در این مسائل در جلسات مختلف دارم، کسی که واقعاً از حقوق ملت با تعقل و دقت کافی صیانت و مراقبت می‌کند و زمینه‌‌های مناسب‌سازی در این جلسات را انجام می‌دهد، رهبر انقلاب هستند. ایشان واقعاً در شرایط سخت هم از حقوق مردم صیانت کردند و هم راه را به بن‌بست نکشاندند. یکی از مسائلی که رهبر انقلاب همیشه تأکید می‌کردند این بود که این عَلَم مذاکره باید در دستتان باشد؛ یعنی ما در شرایطی که حتی می‌خواستیم یک زنجیره [سانتریفیوژ] را درست کنیم، عَلَم مذاکره را زمین نگذاشتیم؛ حتی گاهی ما مسائل داخلی داشتیم که نمی‌شد به سادگی حل کرد و ایشان در این حال هم این نظر را داشتند.

ایشان در جلسات با یک درک دقیقی موضوعات را به سامان می‌رساندند. در همین بحث برجام که جلسات مختلفی در محضر رهبر انقلاب بود، ایشان اصولی که می‌گذاشتند، فکرشده و سنجیده بود و خیلی کمک می‌کرد که مذاکره‌کنندگان چهارچوب مدون و دقیقی برای بحث‌کردن داشته باشند. لذا نقش ایشان واقعاً صیانت‌کننده از حقوق ملت است.

امّا چگونه می‌شود این را صیانت کرد؟ و چگونه باید عمل بشود که این‌ها دیگر آن را تکرار نکنند؟ در این جلسات همیشه نظر من این بود که ما باید به‌جای ریزه‌کاری، به آن‌ها بگوییم که کلاً تحریم‌هایتان را بردارید و روشن و مستند ابلاغ کنید و بعد ما اقداماتمان را عملی کنیم. خب این یک مقدار متفاوت پیش رفت. برداشت من این است که تدریجی عمل‌کردن به نفع ما نیست؛ یعنی این که آن‌ها یک گام کوچک بردارند، بعد ما هم یک گام برمی‌داریم [نفعی برای ما ندارد]. وقتی مذاکره در چالش‌های چانه‌زنی‌های خُرد بیفتد و آن‌وقت گروه‌های کارشناسی از هر دو طرف بنشینند گاهی یک شیطنت‌هایی می‌شود که حلش مشکل است. به نظر من، کلی عمل‌کردن دقیق‌تر است؛ باید یکجا رفع تحریم را بپذیرند.

یک دوگانه‌ای را رهبر انقلاب با عنوان «خنثی‌سازی تحریم» و «رفع تحریم» مطرح کردند. ضمن اینکه فرمودند رفع تحریم‌ها را دنبال بکنید که این سر جای خودش لازم است، اما اولویت را به خنثی‌سازی تحریم‌ها دادند. رویکردی که به نظر می‌رسد در چند سال اخیر از آن غفلت شده یا حداقل در اولویت قرار نداشته است. نگاه ‌شما در این باره چیست؟

نکته‌ای که ایشان فرمودند مبنی بر اینکه ما بیش از حدی که دنبال این باشیم که حتماً تحریم‌ها برداشته بشود، باید به صیانت از اقتصاد ملی‌مان توجه کنیم و تحریم‌ها را بی‌اثر کنیم. یک ظرفیت بزرگی داریم که جوان‌ها و افراد با استعداد می‌توانند هم رشد اقتصادی ایجاد بکنند، هم در یک جاهایی که ما نیاز به خارج داریم، حداقل نیازمان را کم کنند.

یک وقتی می‌گوییم ما اصلاً به مراوده‌ی خارجی نیاز نداریم. این حرف، حرف دقیقی نیست؛ چون شما هرچقدر هم در داخل تولید کنید، تولیدتان را باید با خارج مبادله کنید که ثروت ایجاد بشود. به نظر من باید قبول کرد که مراوده‌ی خارجی مهم است. بنابراین ابزارش هم مهم است و باید تحریم برداشته شود؛ چون در تحریم بانک‌ها نمی‌توانند کار بکنند و در مراوده‌ی خارجی‌ مشکل ایجاد می‌شود. اصل این است که ما روی استقلال اقتصادی خودمان کار را کنیم و برای استقلال اقتصادی احتیاج به مراوده‌ی خارجی هم داریم و برای اینکه مراوده‌ی خارجی‌مان شکل بگیرد، باید تحریم‌ها برداشته بشود.

شهید مطهری در کتاب اقتصادشان یک نکته‌ای دارند که شاید قدری کم به آن توجه کردیم. ایشان می‌گوید برای اینکه ما به اهداف عالیه‌‌ی حکومت برسیم باید حتماً‌ از یک اقتصاد سالم برخوردار باشیم و اگر حکومتی اقتصاد سالم نداشته باشد هر چند هم اهداف عالیه‌ای داشته باشد، در حکومت به آن نمی‌رسد و اقتصاد سالم باید یک اقتصاد زاینده‌ و ثروت‌زا باشد. ما باید به استقلال اقتصادی‌ مثل استقلال‌های دیگر توجه کنیم. این نکته در قانون اساسی ما هم هست. گاهی تصور می‌شود که استقلال اقتصادی معنی‌اش این است که ما درهایمان را روی کشورهای دیگر ببندیم. این تصور غلطی است. استقلال اقتصادی این است که نتوانند به شما زور بگویند.

درون‌زایی اقتصاد هم خیلی مهم است و باید قبول کنیم که ظرفیت درون‌زایی ما فعلیت پیدا نکرده است؛ چون ما کشور نفتی هستیم و پول زیاد نفت را خرج امور جاری کردیم و در کار تحقیقاتی و دانشگاهی‌ ثروت‌زایی را مبنا قرار ندادیم؛ چون پول نفت را به وزارت صنایع، وزارت کار، دانشگاه‌ها و… می‌دهیم. نه تولید ما به دانشگاه متصل می‌شود، نه دانشگاه از نظر اداره‌‌ی خودش لزومی می‌بیند به تولید وصل شود، ولی به‌صورت طبیعی باید به هم متصل شوند و نیازمند هم باشند. این مشکل از آنجاست. لذا راحت حکومت‌کردن به این معنا نیست که یک پول بادآورده‌ای را خرج کنیم تا این دوره‌ی چهارساله تمام شود. این مشکلی است که در دوره‌های مختلف وجود داشته است.

بعضی‌ها بین ترامپ و نظام سیاسی آمریکا تفکیک قائل می‌شوند. می‌گویند ترامپ یک پدیده‌ای بود که دموکراسی آمریکایی توانست آن را کنترل و حذف کند و یک زائده‌ای بود که رفع و رجوعش کردند. در داخل و فضای بین‌الملل هم این حرف گفته می‌شود. نظر شما درباره‌ی این نگاه چیست؟

ترامپ یک نیش‌تری به این بدنه زد. یک چیزی در این بدنه وجود دارد؛ یعنی بدون هیچ چیز که نمی‌شود این مسئله به وجود بیاید. ارسطو یک حرف مهمی دارد که می‌گوید مشکلاتی که برای مجموعه‌ای به وجود می‌آید تا در داخل این مشکل نباشد، عامل خارجی به تنهایی نمی‌تواند آن را ایجاد کند. همیشه یک مشکل داخلی هست. به هر حال هفتاد میلیون رأی آورد و اگر بگوییم او مجنون بوده، ولی آن هفتاد میلیون نفر که مجنون نبودند. پس یک چیزی را داشت دنبال می‌کرد و یک حِقدی نسبت به ساختار حکومت و بی‌عدالتی‌ها و مشکلات داشتند که یک پایگاهی درست کرده بود.

اگر کسی خوب به ریشه‌های مسائل آمریکا و تئوری‌ای که در سیاست آنجا حاکم است نگاه کند، آمریکایی‌ها بیشتر سودانگارند. این نتیجه‌ی فایده‌گرایی است؛ یعنی همه چیز تبدیل به نقدکردن فایده می‌شود. این یک مشکلاتی ایجاد می‌کند که در بین متفکرین غربی هم مطرح است. لذا این حرف وجه اصلی‌اش برمی‌گردد به بستری که آنجا وجود دارد؛ ولی این آدم بی‌تأثیر نبوده است.

 

در طی سال‌هایی که شما در پرونده‌ی هسته‌ای نقش داشتید، حتماً رفت و برگشت‌های زیادی با رهبر انقلاب داشتید. اگر روایت یا خاطره‌ای از نکاتی که ایشان به مذاکره‌کنندگان یا مقامات ارشد کشور در زمینه‌ی مسائل مذاکرات و دیپلماسی فرمودند که برایتان جالب بوده بفرمایید.

یکی از نکات خیلی شیرین برای من این است که ایشان به مقام مشورت خیلی اهمیت می‌دهند؛ یعنی ضمن اینکه نظری داشتند، ولی آن را به بحث می‌گذاشتند و صبر می‌کردند همه‌ی نظرات شنیده بشود، بعد به جمع‌بندی می‌رسیدند. این خیلی مهم است. در سیره‌ی نبوی هم داریم که ایشان با اینکه عقل کل عالم بودند و پس و پیش حوادث را می‌دیدند، امّا به مشورت یارانشان اهمیت می‌دادند. ایشان هم در این زمینه مقیدند.

نکته‌ی دیگری که به نظر من مهم بود، واقع‌گرایی ایشان است؛ یعنی آرمان‌گرایی و واقع‌گرایی در تصمیم‌گیری‌هایشان تبلور دارد. هم هدف را همیشه مدنظر دارند، هم به بسترها توجه می‌کنند. اگر به تدابیر ایشان توجه می‌شد، مسائل با هزینه‌ی کمتری حل می‌شد. در همین توافق اخیر یک جاهایی مذاکره‌کنندگان جلو می‌رفتند که دقت نظری در بعضی از امور نداشتند و وقتی ایشان بحث را سامان می‌دادند، شکل دیگر پیدا می‌کرد. آن ضوابطی هم که ایشان گذاشتند، خیلی مؤثر بود. البته ضابطه‌اش قبلاً بحث شده بود، ولی ایشان مدون کردند که چند موضوع را مورد توجه قرار می‌داد. این خیلی راهگشا بود؛ یعنی یک مسیری باز شد برای فردی که می‌خواهد مذاکره کند، چه چهارچوب‌هایی را همیشه مدنظر قرار بدهد.

نکته‌ی دیگری که ایشان خیلی توجه داشتند و در همه‌ی این مسیر اهمیت داشت، این بود که همیشه به مؤلفه‌ی حل موضوع توجه داشتند؛ یعنی نمی‌خواستند این بحث طوری بشود که راه دررو نداشته باشد. ضمن اینکه به‌خاطر حل مسئله از همه‌ی ابزارها می‌خواستند استفاده شود و دقت‌نظر و کارشناسی شود؛ ولی مسیر را جوری طراحی می‌کردند که ادامه پیدا کند و منقطع نشود. افرادی بودند که می‌گفتند فقط باید مذاکره شود، ولی ایشان همه‌جانبه نگاه می‌کرد.

شهید حاج قاسم سلیمانی یک عبارت خیلی خوبی راجع به این مسئله دارد که می‌گوید من هر وقت می‌دیدم که رهبر انقلاب مطلب یا نظری را می‌فرمایند، احساس می‌کردم که حتماً مصلحت کشور است یا اگر نهی می‌کردند لزومی دارد. واقعاً رهبر انقلاب به‌دلیل پُختگی و پارسایی‌شان از یک نگاه همه‌جانبه برخوردار هستند؛ حتی در مسائل پیچیده‌ی منطقه‌ای هم توجهات خوبی دارند. درباره سیاست کشور نسبت به خیلی از مسائلی که در عراق، لبنان، فلسطین و سوریه پیش می‌آمد، رجال سیاسی ما نظراتی می‌‌دادند که اگر آن انجام می‌شد، امروز معضلات بزرگی برای کشور به وجود می‌آورد، ولی ایشان در جلسات تصمیمات خیلی سنجیده می‌گرفتند. آرامش روانی امنیتی که امروز در ایران است، معلول آن تصمیماتی است که ایشان در آن جلسات می‌گرفتند.

انتهای پیام/





منبع خبر

لاریجانی: مذاکره‌کنند‌گان هسته‌ای در جاهایی دقت نظر کافی نداشتند بیشتر بخوانید »