خدا چگونه خرمشهر را آزاد کرد؟
گروه حماسه و جهاد دفاعپرس، حسن علایی فعال: از نقشهای اساسی حضرت امام خمینی (رضوانالله تعالی علیه) در فرماندهی و مدیریت جنگ و دفاع مقدس، سرریز کردن مراتب اتکا و اتکال به منبع لایزال الهی به سراسر وجود فرماندهان و رزمندگان اسلام بود. حضرت امام (ره) با طی مراحل علمی و عملی عرفان ناب اسلامی نزد اساتید مسلم و پرآوازه این حوزه ازجمله مرحوم آیه الله شاهآبادی که امام در حق ایشان فرموده بودند: من در طول عمرم روحی به لطافت و ظرافت آیه الله شاه آبادی ندیدم (۱)، حقیقتاً عالم را محضر خدا میدیدند و همگان را به این حقیقت توجه میدادند. (۲) در نگاه عرفانی امام (ره) همه اتفاقات و حوادث عالم با سرانگشت تدبیر الهی رقم میخورد؛ چراکه عالم خلق و امر از آن اوست. (۳)
امام خمینی (ره) در تحلیل حوادث بزرگ و کوچک جهان هستی و تمشیت امور روزمره تنها دست الهی را میدیدند و سایر علل و اسباب را عوامل عارضی قلمداد میکردند، اما این بدین معنا نبود که باید دست روی دست گذاشت و منتظر قضا و قدر الهی شد! وقتی از امام سؤال شد که با چه انگیزهای دست به قیام و نهضت زدید؟ حضرت ایشان بدین مضمون فرمودند که من یک آیه از آیات الهی را نصبالعین قرار دادم و بر اساس آن به تکلیف الهی خویش عمل کردم، اینکه خداوند در قرآن کریم میفرمایند: «قل انما اعظکم بواحده ان تقوموا لله مثنی او فردی ثم تتفکروا»؛ من شما را به یک حقیقت اندرز میدهم و آن اینکه دودو و یکیک برای خدا قیام کنید سپس تفکر و اندیشه کنید. (۴) این نگاه توحیدی یک راهبرد فوقالعادهای را پیش پای حضرت امام قرار داد و آن، اقدام بر اساس تکلیف الهی بود؛ راهبردی که هم انقلاب اسلامی را به پیروزی رسانید و هم جنگ تحمیلی هشتساله را با دفع کامل تجاوز دشمن به پیروزی مطلق نائل کرد.
امام در زمینه تبیین راهبرد نگاه تکلیفمدارانه به جنگ میفرمایند: «ما در جنگ برای یکلحظه هم نادم و پشیمان از عملکرد خود نیستیم. راستی مگر فراموش کردهایم که ما برای ادای تکلیف جنگیدهایم و نتیجه فرع آن بوده هست. ملت ما تا آن روز که احساس کرد که توان و تکلیف جنگ دارد به وظیفه خود عمل نمود؛ و خوشا به حال آنان که تا لحظه آخر هم تردید ننمودند، آن ساعتی هم که مصلحت بقای انقلاب را در قبول قطعنامه دید و گردن نهاد، باز به وظیفه خود عمل کرده هست، آیا از اینکه به وظیفه خود عمل کرده هست نگران باشد؟» (۵)
امام با این نگاه متعبدانه که نشأتگرفته از عمق معرفت ایشان به مبانی و اصول دین مبین اسلام بود، انجام امور سخت و دشوار را سهل و آسان میکردند. در جنگ تحمیلی، همه قدرتهای شرق و غرب عالم در برابر جمهوری اسلامی ایران صفآرایی کرده بودند، اما امام به پشتوانه قدرت لایزال خداوند قادر متعال که مردم را به صحنه آورده بود، هیچ باکی از عِده و عُده دشمنان به خود راه نمیدادند و با بیانات و پیامهای دلگرمکننده و روحیهبخش خود این احساس را به مردم نیز منتقل میکردند. اینچنین بود که نیروهای مسلح کشور همراه با نیروهای مردمی توانستند جنگ طولانی سده اخیر را با پیروزی در عملیاتهای مختلف پشت سر بگذارند و اقتدار خود را به دشمنان دیکته کنند؛ اما اینهمه یکروی سکه جنگ و حماسهآفرینیهای فرماندهان و رزمندگان بود. روی دیگر سکه جنگ، تداوم پیروزیها تا حصول نتیجه نهایی و دفع کامل تجاوز دشمن بود. امام با تیزهوشی مثالزدنی ضمن اینکه به مردم، رزمندگان و فرماندهان روحیه جهاد و حماسه و ایثار و فداکاری و دست یافتن به پیروزی میدادند، از سوی دیگر توجه داشتند که رزمندگان را از آفتهای پیروزی از جمله غرور و سرمستی که بهطور طبیعی سراغ رزمندگان میآمد بر حذر دارند.
اینگونه بود که پس از عملیات پیروزمند بیتالمقدس و آزادسازی خرمشهر که طی ۲۵ شبانهروز تلاش سخت و طاقتفرسای رزمندگان اسلام حاصل شد و خرمشهر پس از حدود ۲۰ ماه اشغال به آغوش میهن اسلامی بازگشت، امام ضمن تجلیل از همه رزمندگان فرمودند: خرمشهر را خدا آزاد کرد. عملیات سرنوشت-سازی که نقطه عطفی در تاریخ هشتساله جنگ عراق و ایران محسوب میشود و بهدرستی تاریخ جنگ را به دو مقطع «قبل از آزادسازی خرمشهر» و «بعد از آزادسازی خرمشهر» تقسیم میکند. عملیاتی که بدون اغراق قابلیت تدریس در دانشگاههای مطرح جهان را دارد و دنیا شاهد بود که چگونه امپراتوری رسانهای استکبار بعد از آزادسازی خرمشهر در سکوت مطلق فرورفت و از پیروزی دلاورمردان ایران اسلامی دم نزد! اما امام ازآنجاییکه فتح خرمشهر را پایان جنگ نمیدیدند و میدانستند تا پیروزی نهایی راه زیادی مانده هست لذا با توجه دادن همگان به این حقیقت که همهچیز دست خداست و اوست که اراده بر پیروزی و شکست ملتها میکند باعث میشدند که رزمندگان اسلام و فرماندهان کار را نهایی تلقی نکرده و در ادامه جنگ سست نشوند.
رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره موضع حضرت امام (ره) بعد از پیروزی عملیات بیتالمقدس و آزادسازی خرمشهر چنین میفرمایند:
«امام در حالات مختلف جنگ، به اقتضای آن حالت، موضعگیری میکرد و آن نکته اصلی را بیان میکرد. یکوقت مثلاً فرض کنید، یک قضیّهای پیش آمده بود در صحنه، در میدان که مردم روحیهشان را از دست داده بودند و بایستی روحیه پیدا میکردند؛ امام سعی میکرد به مردم روحیه بدهد و دشمن را تحقیر کند. معنای اینکه [فرمودند]«یک دزدی آمده، یک سنگی انداخته و فرار کرده»، این هست که رزمندگان ما که به جبهه رفتند، دارند دشمن فراری را تعقیب میکنند. روحیه دادن به ملّت. یکوقت لازم بود که از غرور رزمندگان جلوگیری بشود؛ فرض بفرمایید رزمندگان با حدود یک ماه تلاش کُشنده و فوقالعاده توانسته بودند خرّمشهر را فتح کنند -خب این خیلی دستاورد عجیب و بزرگی بود که خرّمشهر را رزمندگان ما، ارتش و سپاه و بسیج، توانستند از دشمن باز پس بگیرند- خب این ممکن بود غرور ایجاد کند؛ اینجا برای اینکه این غرور به وجود نیاید که ضربهاش بر همه افرادی که دستاندرکار در هر نقطهای هستند بسیار زیاد هست، امام فرمود «خرّمشهر را خدا آزاد کرد»؛ [یعنی]ما وسیله هستیم؛ مطلب را مستند به اراده الهی و قدرت الهی میکند.» (۶)
منابع:
۱-مجله حصون/بهار ۱۳۸۷/شماره ۱۵،
۲-صحیفه امام خمینی (س) جلد ۱۳، ص ۴۶۱،
۳-سوره اعراف آیه ۵۴،
۴- سوره مبارکه سبا ۴۶،
۵- صحیفه امام خمینی (س)، جلد ۲۱، ص ۲۸۵،
۶- بیانات معظم له در دیدار تصویری با فرماندهان دفاع مقدس، ۳۱/شهریور/۱۳۹۹
انتهای پیام/ 112
این مطلب به صورت خودکار از این صفحه بارنشر گردیده هست
خدا چگونه خرمشهر را آزاد کرد؟ بیشتر بخوانید »
