قیمت گاز

به گزارش مجاهدت از مشرق، امضای توافق خط لوله گازی «قدرت سیبری ۲» توسط روسای جمهور روسیه و چین، شاید بزرگترین خبری بود که از دیدار این دو رهبر در اوایل ماه جاری منتشر شد. همچنین این توافقی است که ممکن است نظم جدید جریان گاز طبیعی جهانی را دائمی کند و به طور بالقوه با جاه‌طلبی‌های رئیس‌جمهور آمریکا برای سلطه انرژی، تداخل داشته باشد.

مذاکرات روسیه و چین در مورد پروژه «قدرت سیبری ۲»، سال‌ها در جریان بود. با این حال، چین برای تصمیم‌گیری در مورد تعهد به آن وقت گذاشت و اکنون، این تصمیم گرفته شده و اگرچه جزئیات هنوز تنظیم نشده‌اند، اما سیگنال واضح است: چین گاز طبیعی بیشتری از روسیه دریافت خواهد کرد. حجم سالانه گازی که روسیه پس از تکمیل دومین پروژه خط لوله گازی «قدرت سیبری» به چین خواهد فروخت، از ۱۰۰ میلیارد متر مکعب فراتر خواهد رفت.

این حجم، مشابه حجمی است که قرار بود روسیه پس از تکمیل شاخه دوم خط لوله گازی «نورد استریم» به اروپا ارسال کند. این اتفاق اکنون رخ نخواهد داد، زیرا رهبران اتحادیه اروپا با وجود ادامه خرید گاز روسیه از خط لوله ترک‌استریم و واردات گاز طبیعی مایع (ال‌ان‌جی) روسیه، متعهد شده‌اند که تمام واردات انرژی روسیه را طی دو سال متوقف کنند.

توافق گازی روسیه و چین به زیان آمریکا و اروپا

اگر شانس و مسائل ژئوپلیتیکی یاری کند، اتحادیه اروپا یک تامین‌کننده جایگزین آماده و مشتاق دارد. تولیدکنندگان گاز آمریکا در حال توسعه هستند و تولید کارخانه‌های مایع‌سازی گاز در امتداد منطقه «گلف کاست» را افزایش داده‌اند و به بازار اروپا به عنوان یک منبع تقاضای بلندمدت چشم دوخته‌اند. دولت ترامپ این را به عنوان بخشی از دستور کار تسلط انرژی خود تشویق کرده است. برای هر دو، توافق خط لوله روسیه و چین یک مشکل است. با این حال، این یک مشکل بزرگتر برای اتحادیه اروپا است.

کسب ‌و کارهای اروپایی مشکل رقابت دارند. این مشکل ناشی از هزینه‌های بالای انرژی است که قیمت نهایی کالاهای تولید شده در اروپا را افزایش می‌دهد. از سوی دیگر، چین هزینه‌های انرژی پایین‌تری دارد که رقابت‌پذیری محصولات ساخت چین را افزایش می‌دهد. همچنین مسئله نوآوری وجود دارد، اما این موضوع متفاوتی است. بنابراین، چین از انرژی کم‌هزینه برای افزایش رقابت‌پذیری محصولات خود در بازارهای بین‌المللی استفاده می‌کند، در حالی که اروپا با تاثیر انرژی پرهزینه بر رقابت‌پذیری خود دست و پنجه نرم می‌کند. اکنون، این مبارزه در شرف دائمی شدن است.

اروپا در حال حاضر بزرگترین بازار گاز طبیعی مایع آمریکا است. این امر از نظر امنیت عرضه خوب است، اما از نظر قیمت چندان خوب نیست. همانطور که بارها و بارها تکرار شده است، به دلایل واضحی که مربوط به جغرافیا و هزینه‌های تولید مایع‌سازی گاز است، هیچ راهی وجود ندارد که ال‌ان‌جی آمریکا برای خریداران اروپایی در مقایسه با گاز خط لوله‌ای روسیه یا در واقع گاز نروژ ارزان‌تر شود. در نتیجه، اروپای وابسته به ال‌ان‌جی را در مقایسه با چین، در موقعیت نامساعدی قرار می‌دهد؛ حتی بیشتر از آنچه که در حال حاضر با آن مواجه است.

این وضعیت برای دولت ترامپ نیز تا حدودی مشکل‌ساز است، زیرا مشکلات هزینه انرژی کسب و کارهای اروپایی در نهایت بر قدرت خرید آنها و قدرت خرید دولت‌هایی که مسئول تامین انرژی برای مثلا فصل گرما هستند، تاثیر خواهد گذاشت. این برای دولت‌هایی که قصد دارند میلیاردها دلار یارانه به صنایع خاص و کمک مالی به خانوارهایی که قادر به پرداخت قیمت‌های فعلی انرژی نیستند، اختصاص دهند، خوب نیست. اساسا، پول کافی برای پوشش تمام هزینه‌ها در اروپا وجود ندارد.

از نظر آمریکا، توافق «قدرت سیبری ۲» همچنین خبر بدی است، زیرا به این معنی است که چین ال‌ان‌جی کمتری از آمریکا وارد خواهد کرد. با این حال، چین ماه‌هاست که ال‌ان‌جی از آمریکا وارد نکرده است. این کشور در اوایل بهار، در بحبوحه اختلافات تعرفه‌ای بین واشنگتن و پکن، واردات ال‌ان‌جی از آمریکا را متوقف کرد.

در ظاهر، آینده ممکن است برای تولیدکنندگان ال‌ان‌جی آمریکایی و خریداران اروپایی نامشخص به نظر برسد. دولت‌های اروپایی اصرار دارند که می‌خواهند مصرف همه هیدروکربن‌ها را کاهش داده و در نهایت حذف کنند. با این حال، اگر چنین اتفاقی بیفتد، دهه‌ها طول خواهد کشید.

بر اساس گزارش اویل پرایس، با رونق ساخت مراکز داده، تقاضای داخلی در آمریکا برای اولین بار در بیش از یک دهه در حال افزایش است. همین که این تقاضا، قیمت‌ها را به اندازه کافی بالا ببرد، گاز بیشتری وارد بازار داخلی خواهد شد و ال‌ان‌جی را برای خریداران اروپایی حتی گران‌تر می‌کند. شاید زمان آن رسیده باشد که رهبری اروپا به دنبال جایگزین‌های گاز از طریق خط لوله، مثلا از آسیای مرکزی باشد.

به گزارش مجاهدت از مشرق، بر اساس داده های بورس آتی لندن ICE و محاسبات تاس، میانگین قیمت گاز در اروپا در ماه اکتبر ۱۰ درصد افزایش یافته و به حدود ۴۵۶ دلار در هر ۱۰۰۰ متر مکعب رسیده است.

این در حالی است که در معاملات روز پنجشنبه قیمت این محصول استراتژیک تا پایان روز ۵ درصد کاهش یافت.

معاملات آتی گاز در ۳۰ سپتامبر حدود ۴۴۴ دلار به ازای هر ۱۰۰۰ مترمکعب بود، در حالی که در ۳۱ اکتبر معاملات با ۲.۷ درصد کاهش نسبت به پایان ماه گذشته روی ۴۳۲ دلار بسته شد.

در دسامبر ۲۰۲۳، متوسط قیمت گاز در اروپا حدود ۴۰۸ دلار در هر ۱۰۰۰ متر مکعب بود، اما بعداً تا آوریل به تدریج کاهش یافت و به ۳۳۷ دلار در ژانویه (کاهش ۵۳ درصد نسبت به سال قبل)، به ۲۸۸ دلار در فوریه (کاهش ۵۱ درصد)، به ۳۰۲ دلار در ماه مارس (کاهش ۳۸ درصد) رسیده است.

پس از آن قیمت‌ها دوباره رشد کردند به طوری که به ۳۲۰ دلار در آوریل (کاهش ۳۳ درصد)، به ۳۵۷ دلار در ماه مه (افزایش ۰.۲درصد)، به ۳۸۴ دلار در ژوئن (افزایش ۵ درصد نسبت به سال قبل)، به ۳۶۶ دلار در ژوئیه (افزایش ۹ درصد)، به ۴۳۷ دلار در اوت (افزایش ۱۰درصد)، به ۴۱۶ دلار در سپتامبر (کاهش ۰.۳درصد)، به ۴۵۶ دلار در اکتبر (کاهش ۱۱درصد) رسیدند.

متوسط قیمت گاز در اروپا به دلیل افزایش تقاضا برای گاز ال‌ان‌جی LNG قبل از شروع فصل گرما، افزایش برداشت گاز از تاسیسات ذخیره سازی گاز زیرزمینی، و اختلال در عرضه از سوی نروژ در پایان ماه افزایش یافت.

با این حال، تاسیسات زیرزمینی ذخیره‌سازی گاز در اروپا در حال حاضر بیش از ۹۵ درصد ظرفیت پر اعلام شده و اکنون بیش از ۱۰۵.۵ میلیارد متر مکعب گاز در آنها ذخیره شده است.

به گزارش مجاهدت از مشرق، به نقل از رویترز، نانوایی‌های آلمان با افزایش شدید قیمت انرژی مواجه هستند و هزاران نانوایی در معرض تعطیلی قرار گرفته است.

پتر همرل، مدیر یک نانوایی در آلمان، می‌گوید: صورت حساب سالانه برق 4 برابر شده و به رقم 1.2 میلیون یورو برسد و اینها هزینه زیادی را تحمیل کرده است.

وی می‌گوید: قیمت انرژی از زمان شروع جنگ نظامی بین روسیه و اوکراین افزایش یافته است. نانوایی وی با برق کار می‌کند و بخش اتاق‌های خنک‌کننده هم برق مصرف می‌کند، اما بخش محفظه پخت با گاز کار می‌کند که قیمت هر دوی این سوخت با کاهش صادرات از روسیه چند برابر شده است.

بر اساس این گزارش صورت حساب جدید برق که از ابتدای سال جاری رشد زیادی یافته، از 300 هزار یورو برای این شرکت فراتر رفته است.

افزایش قیمت مواد خام نظیر شکر، آرد، شیر و کره هم بر افزایش هزینه‌های شرکت افزوده، این در حالی است که 170 کارگر، 13 نانوایی این شرکت را در سطح شهر مدیریت می‌کند.

همرل می‌گوید: علاوه بر اینها هزینه‌های شخصی هم وجود دارد که بر قیمت تمام‌شده تأثیر می‌گذارد.

این شرکت یکی از 10 هزار نانوایی در آلمان است که به نظر می‌رسد زنگ خطر برای آنها به صدا درآمده و افزایش هزینه‌ها طوری است که دیگر نمی‌توانند به راحتی نان دست مردم بدهند. در عین حال مردم هم با وجود تورم 8 درصد از خرید بسیاری از کالاهای اساسی چشم‌پوشی کرده‌اند.

بر اساس این گزارش سرانه مصرف نان در خانوارهای آلمانی 56 کیلوگرم بوده و خرید کالای اساسی در این کشور که بزرگترین اقتصاد اتحادیه اروپا محسوب می‌شود، بسیار سخت شده است.

پیش از این آلمان به وجود نان‌های متنوع که تقریبا 3 هزار مدل نان را شامل می‌شد، مشهور بود. میزان حجم مبادلات نان در این کشور سالانه 15 میلیارد یورو است.

دنی‌یل شنیدر، رئیس اتحادیه نانوایان آلمان، گفته است در تجارت نان در اکثر شرکت‌ها در حال نابودی است و در حقیقت گردن آنها در آب است و واقعا نمی‌دانند که در مقابل هزینه‌ها چگونه تحمل کنند.

این گزارش می‌نویسد که مشکلات فقط در آلمان نیست، در هلند نیز افزایش قیمت انرژی تهدیدی بر نانوایان این کشور است و اکثر مشاغلی که وابستگی آنها به سوخت و انرژی زیاد است، با مشکل جدی مواجه هستند.

رئیس اتحادیه نانوایان آلمان تاکید می‌کند که نانوایی‌ها به دنبال بهینه‌سازی استفاده از سوخت و پخت نان هستند و آنها سعی می‌کنند سفارشات نان را تنظیم کنند که مرتبط با میزان مصرف سوخت و انرژی آنها باشد.

وی تاکید می‌کند که بدون حمایت سیاست‌مداران شرکت‌های بی‌شماری مجبور خواهند بود به فعالیت خود پایان دهند؛ چراکه دیگر قادر نیستند هزینه‌های خود را تامین کنند، ضمن اینکه عرضه این محصول اساسی هم با خطر جدی مواجه می‌شود.