نظام جمهوری اسلامی

سرویس سیاست مشرق _ علی شکوری‌راد، فعال چپ و از اعضای جبهه اصلاحات به تازگی در بخشی از یک مصاحبه با آوش درباره انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته، قرائتی عجیب از متن این انتخابات را ارائه کرد.

روایتی که البته پیش از این نیز برخی عناصر ستادی اصلاحات تقلا کرده بودند آنرا به افکار عمومی قالب کنند و تصویر کپی را روی اصل ماجرا بچسبانند!

شکوری‌راد در این مصاحبه اظهار می‌کند: در انتخابات ریاست جمهوری یک مصالحه نانوشته بین حاکمیت و اصلاح‌طلبان برای افزایش مشارکت مردم در انتخابات صورت گرفت چراکه حاکمیت از کاهش مشارکت مردم در انتخابات احساس خطر کرد!

او با این ادعا که حاکمیت تغییر مشی داد، می‌افزاید: اگرچه انتخابات بسته بود و افراد صاحب صلاحیتی مثل جهانگیری هم رد صلاحیت شدند ولی در این انتخابات دکتر پزشکیان صلاحیتش تأیید شد…در انتخابات فرایندهای به گونه‌ای شکل گرفت که یک بازی برد_برد رقم بخورد. یعنی از یک طرف حاکمیت بتواند برنامه‌هایش را پیش ببرد و از طرف دیگر اصلاح‌طلبان هم احساس کنند که دارند نتیجه می‌گیرند از انتخابات.

شکوری‌راد تصریح می‌کند: باطن قضیه این است که که دکتر پزشکیان توسط حاکمیت برکشیده شد. به عنوان کسی که یک اصلاح‌طلب رقیق بود. و گزینه حاکمیت بود ولی مورد رضایت اصلاح‌طلبان هم بود![۱]

*و اما جعل روایت کجاست و چرا “چپ‌های تحریمی” قصد تحریف واقعیت را دارند؟

همه باید بدانند که چپ‌های تحریمی طی دهه ۹۰ صراحتا و رسما دست به “تحریم انتخابات” زده بودند. رفتاری شریرانه که در ساحت حکمرانی و مردمسالاری هرگز پذیرفته نیست.

زیرا کسی که صندوق رأی را بر زمین و تحت قدم‌های خود می‌گذارد یعنی اسلحه را برمی‌دارد. چه اینکه اصلاح یک حکومت جز از دو مسیر انتخابات یا قیام مسلحانه ممکن نیست و جوامع نیز از این رو به قرارداد حکومت و انتخابات رو آوردند که قیام مسلحانه را رفتاری شریرانه می‌دانستند.

چپ‌های تحریمی اما صراحتا به این کار تن دادند و طی یک دهه هرگز نامزدی به انتخابات‌ها معرفی نکردند!

طبعا این رفتار منجر به فریب خوردن کسانی از مردم می‌شد و در ادامه نیز مشارکت انتخاباتی کاهش می‌یافت.

چپ‌ها اما قصد داشتند به مثابه “رنگ کردن گنجشک و قالب کردن آن به عنوان قناری”(!) این کاهش مشارکت را به دستاویزی برای مطامع خود بدل کنند و در مابه‌اِزای آن از نظام اسلامی باج بگیرند.

اما نظام اسلامی با منطق و قدرت و استقرار خود نشان داد که اهل باج دادن نیست و اگرچه مشارکت بالای انتخاباتی را یک امتیاز می‌داند لکن به وضوح می‌داند که در وادی فلسفه؛ قوت و صحت یک انتخابات به رعایت مُرّ قانون است و نه میزان مشارکت!

فلذا بازی اصلاح‌طلبان بی‌اثر شد و تمام انتخابات‌های دهه ۹۰ با مشارکت کم یا زیاد اما با رعایت قانون برگزار شدند و نظام اسلامی به تثبیت و استحکام بیشتری دست یافت.

ناگفته نماند که در این میان اما “چپ‌های نجیب” در قالب برخی گروه‌ها و احزاب حاضر نشدند در بازی کثیف همقطاران نانجیب خود وارد شوند و از همین رو به صورت رسمی و علنی در مقابل ستاد اصلاح‌طلبان و ستاد جبهه اصلاحات قد علم کردند.

اما حقیقت این بود که گناه تحریم انتخابات به صورت عمومی به نام ستاد اصلاحات رقم خورد.

بی‌محلی نظام اسلامی به چپ‌های تحریمی ادامه داشت و انتخابات‌ها نیز با قوت قانون پیش می‌رفت تا اینکه به مقطع انتخابات زودهنگام در سال ۱۴۰۳ رسیدیم.

مقطعی که البته به نظر می‌رسید صبر راهبردی نظام اسلامی در مقابل رفتار شریرانه یک جریان سیاسی خاص رو به اتمام است و از آنجا که ضد امنیتی بودن “تحریم انتخابات از سوی نیروهای سیاسی” بر همه آشکار شده است؛ احتمال آن وجود دارد که نظام اسلامی سران تحریم انتخابات را زیر ضربه ببرد.

فلذا چپ‌های تحریمی در ستاد اصلاحات با استشمام بوی این صبر لبریز شده، عزمشان را برای حضور در انتخابات جزم کردند. و قرعه هم به نام پزشکیانی افتاد که نه تنها مخالف رفتارهای تند اصلاح‌طلبان بود بلکه گفته شد حتی میثاق‌نامه جبهه اصلاحات برای حمایت را نیز امضا نکرده است!

اما از آنجا که چپ‌های تحریمی برای رهیدن از کمند برخورد امنیتی احساس می‌کردند باید به هر قیمتی در انتخابات شرکت کنند؛ لذا از پزشکیانی اعلام حمایت کردند که خودشان قبلا به او و امثال او صفت “اصلاح‌طلب هزینه‌نداده” را اطلاق می‌کردند.

نظام اسلامی هم هیچ عنایت خاصی نه به پزشکیان و نه به هیچ نامزد دیگری نداشت و ادعای شکوری‌راد مبنی بر برکشیدن پزشکیان از سوی نظام در حالی است که همین نظام قبلا و در انتخابات‌های دیگر کسانی مثل محسن مهرعلیزاده، عبدالناصر همتی، اسحاق جهانگیری و… را هم تأیید صلاحیت کرده بود. رجالی که همه می‌دانیم دوز اصلاح‌طلبی آنها بسیار تا بسیار بیشتر از پزشکیان است.

اما چپ‌های تحریمی به این انتخابات آمدند چون پس از یک دهه تحریم انتخابات و اثبات اینکه چاقوی آنها کند است و برّا نیست؛ از ترس برخورد امنیتی مجبور به حضور در انتخابات شدند زیرا می‌دانستند تحریم انتخابات اگر از سوی کسانی از مردم ایرادی نداشته باشد اما از سوی رجال سیاسی حتما یک خیانت آشکار است و هیچ نظام سیاسی آنرا تحمل نمی‌کند.

در اینجا یک دقت تاریخی و عقلانی هم مهم است و آن اینکه بهانه چپ‌های تحریمی برای شرکت نکردن در یک انتخابات به دلیل تأیید صلاحیت نشدن رجال اصلاح‌طلب در حالی است که اولا این گناه حاکمیت نیست که یک جریان خاص سیاسی همواره در تنش‌های ضد نظام تقلا می‌کند که به صورت جمعی وارد مقاتله و معارضه شود و همه چهره‌های خود را بسوزاند!

ثانیا و حتی در صورت صحت ادعای اصلاح‌طلبان –که اثبات کردیم همین ادعا نیز دروغ است- اما یک جریان سیاسی اصیل، امن و ریشه‌دار در هنگامی که هیچ نامزدی در انتخابات ندارد، موظف است که از “نامزد نزدیک” دفاع کند نه اینکه دست به تحریم انتخابات بزند!

درست به مثابه همان رفتاری که اصلاح‌طلبان در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۲ از خود نشان دادند و پس از ردّ صلاحیت مرحوم هاشمی به حمایت از حسن روحانی رو آوردند.

فردی که نه تنها چپ نبود بلکه سابقه‌اش در تشکل‌های راست و اصولگرا رقم می‌خورد لکن به دلیل تقرّب دیدگاه توانست به عنوان نامزد نزدیک شناخته شود و مورد حمایت اصلاح‌طلبان قرار گیرد.

و سؤال اینجاست که چپ‌های تحریمی چرا در تمام انتخابات‌های دیگر همین رفتار نجیبانه نشان ندادند؟

پاسخ روشن است…

آنها قصد نانجیبی و برداشتن سلاح داشتند اما پس از رؤیت قوت نظام اسلامی، قدرت قانون و حساس شدن نظام نسبت به شرارت؛ تصمیم گرفتند به هر قیمتی در انتخابات شرکت کنند.

فلذا از پزشکیان حمایت کردند.

شکوری‌راد باید بداند که بدتر از تحریم انتخابات، “جعل روایت” و دروغ‌گفتن به بیگناهانی است که جویای حقیقت هستند…

تقلا برای جعل روایت بدین معناست که جریان شکست خورده‌ی “پرونده ویژه تحریم تحریم انتخابات” هنوز در پس ذهن خود به شرارت می‌اندیشد!

***

1_ https://youtu.be/HY7IgsL3obk?si=KoprDFVHfQO9vVs1

سرویس سیاست مشرق – «وبلاگ مشرق» خوانشی روزانه در لابه‌لای اخبار و اتفاقات کشور است. ما درباره این خوانش البته تحلیل‌ها و پیشینه‌هایی را نیز در اختیار مخاطبان محترم می‌گذاریم. هر روز با بسته ویژه خبری-تحلیلی مشرق همراه باشید.

***

لیدر اصلاحات از مهندسی حاکمیت در انتخاب پزشکیان می‌گوید!

محمد خاتمی، لیدر اصلاح‌طلبان طی اظهاراتی در دیدار با کادرهای حزب چپ اتحاد ملت گفته است: در موقعیت کنونی که وضع خطیر و مشکل است، دولتی روی کار آمده که معتقدم حاکمیت ما با عنایت به امکان تغییر شرایط، آمدن آن را فراهم آورده و خواسته است این دولت سرکار بیاید!

به گزارش مجاهدت از جماران، او می‌افزاید: این امر وظیفه دولت را خیلی سنگین می کند که چه طرح و برنامه ای دارد که جامعه را پیش ببرد و چه ابزارهایی می خواهد در دست بگیرد که راه تغییری که پذیرفته شده است را جلو ببرد.[۱]

*همانطور که محرز است خاتمی در دیدگاهی که مبتنی بر عوامزدگی و مسیر فتنه ۸۸ است؛ اینطور فکر –یا تظاهر- می‌کند که دولت اصلاح‌طلب پزشکیان در اثر مهندسی حاکمیت کلان نظام ایجاد شده و مردم هم در این فرایند صرفا نقش آلت دست داشته‌اند!

این حرف عجیب در حالی است که طی ۲۷ سال گذشته در اکثریت تمام انتخابات‌های دور اول؛ همواره کسی رأی آورده که خودش هم امید چندانی به پیروزی خودش نداشته اما با اقبال مردم مواجه شده است. (۵ رئیس‌جمهور در این مدت انتخاب شده‌اند که ۳ نفر از آنان اصلاح‌طلب بوده‌اند)

حاکمیت کلان نظام نیز نشان داده است که در مسئله صلاحیت‌ها و انتخابات جز به امانت بودن رأی مردم به چیز دیگری نظری ندارد و اگرچه بعضا خطاهایی از سوی نهادهای پایین‌دستی رخ داده است اما رهبری رسما و علنا اعلام و اثبات کرده‌اند که با همان خطاها هم موافق نبوده‌اند و حتی خواستار جبران شدند.

در واقع خاتمی همچنان قائل نیست که فعال ما یشاء انتخابات در ایران مردم هستند و آنها هستند که سیر کلی کشور در ۲۷ سال گذشته و قبل از آن را با رأی خود ترسیم کرده‌اند و پس از این نیز ترسیم خواهند کرد.

تحلیل ارائه شده از سوی خاتمی همچنین به وضوح نشان می‌دهد که چرا حاکمیت کلان نظام همچنان بر انزوای سیاسی خاتمی و حصر فتنه‌گران ۸۸ –مادام که توبه علنی نداشته باشند- تأکید دارد.

***

توصیه‌ای که بشار اسد نپذیرفت

سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان در بخشی از مصاحبه با یک شبکه مصری به جزئیات ملاقات آخر خود با رئیس‌جمهور بشار اسد اشاره کرده و گفته است:‌ من آخرین بار با آقای بشار اسد در روز دوشنبه یعنی کمتر از یک هفته قبل از سقوط ملاقات کردم. در همان ملاقات هم توصیه کردم که با ترکیه وارد مذاکره شود. همان جا به ایشان گفتم که ارتش سوریه فاقد روحیه است و باید آقای بشار اسد روحیه ارتش را بالا ببرد.

به گزارش مجاهدت از ایلنا، او همچنین تصریح می‌کند: ما در چارچوب روند آستانه تلاش می‌کردیم که به اصلاحات سیاسی در سوریه کمک کنیم و در همین چارچوب پیشنهادهای زیادی را به دولت سوریه ارائه کردیم. خود من بارها به دولت سوریه، وزیر خارجه و حتی خود بشار اسد توصیه کردم که با ترکیه وارد مذاکره شود. ولی دولت سوریه و آقای بشار اسد با مذاکره موافق نبود؛ چه با معارضان و چه با دولت سوریه. در مورد ترکیه معتقد بود که تا قبل از عقب نشینی نیروهای ترکیه از خاک سوریه با آنها گفتگو نخواهد کرد و چه طور می‌تواند با کشوری که خاکش را اشغال کرده، وارد مذاکره شود! ولی نظر ما این بود که به هر حال گفتگو مفید است.[۲]

*ما بخش نخست سخنان عراقچی را از حیث لزوم اطلاع‌رسانی از صحبت‌های مطلعین پرونده اسد به استحضار مخاطبان محترم رساندیم.

چه اینکه به نظر می‌رسد در جریان سقوط دولت قانونی سوریه؛ باید شنوای سخنان ۳ نفر یعنی آقایان عراقچی، لاریجانی و امیر نصیرزاده وزیر دفاع باشیم زیرا این ۳ نفر در روزهای ماقبل سقوط اسد در سفرهایی جداگانه به دمشق رفتند که غیر از دکتر عراقچی؛ بقیه همچنان در سکوت به سر می‌برند و جعبه سیاه پرونده سفر آنان هنوز باز نشده است.

در باب بخش دوم صحبت‌های دکتر عراقچی و ماجرای مذاکره سوریه با ترکیه باید یک تحلیل مهم را ارائه کرد و آن اینکه به نظر می‌رسد دولت وقت سوریه در ابتدای امر نظر درستی را مطرح کرده که با متجاوز ارضی مادام که از کشور خارج نشده یا دورنمایی از خروج ارائه نکرده نباید مذاکره کرد.

یعنی دولت اسد تا اینجا نظر درستی داشته.

لکن سیاست و دیپلماسی به مثابه یک مکعب روبیک است و باید همه ابعاد را مد نظر داشت.

بدین قرار که دولتی باید بر خروج متجاوز ارضی اصرار و مذاکرات را منوط به خروج از خاک خود کند که به همراهی و هم‌داستانی ارتش، نیروهای مردم و خواص سیاسی خود مطمئن باشد.

این گزینه که یکی از مؤلفه‌های “استقرار حاکمیتی” است نقشی تعیین کننده در سیاست‌های خارجی یک دولت و یک کشور دارد و مادام که این گزاره دچار خلل باشد؛ طبعا دولت مرکزی هم نخواهد توانست سیاست‌هایش را به نحو دلخواه پیش ببرد.

لذا سفارش ایران به دولت وقت سوریه برای مذاکره با ترک‌ها یک سفارش کاملا درست و عقلانی بوده است.

***

چپ‌های ستادی علنا از وزرای نامطلوب خود اسم برده‌اند

نسخه “هر ۹ روز یک بحران” برای پزشکیان!

علی شکوری‌راد، از فعالان اصلاح‌طلب به تازگی در یادداشتی در روزنامه دولتی ایران پیرامون ماجرای فیلترینگ نوشته است: اساسا انجام کار ناقص (رفع فیلتر واتسپ و گوگل‌پلی) بیش از آنکه نگرانی ها را برطرف کند، به نگرانی ها دامن می زند…معتقدم که ابراز خوشحالی از اقدام دیروز شورای عالی فضای مجازی، کمی زود است!

او سپس می‌افزاید: گرچه دکتر پزشکیان خیلی صادقانه با موضوع برخورد می کند، اما به نظر می رسد عده ای در حال سرپیچی از این موضوع هستند. انتقادی که به وزیر ارتباطات وارد است، این است که در راستای منویات رئیس جمهوری عمل نمی کند. رفع فیلترینگ امر ساده ای است و این مقدار پیچیده برخورد کردن با آن، آدم را نگران می کند.

شکوری راد گفته است: رئیس جمهوری جدیت زیادی دارد تا به وعده های خود، بویژه رفع فیلترینگ عمل کند و صادقانه هم پیگیری می کند. اما عده‌ای برای رئیس جمهوری مانع تراشی می‌کنند.[۳]

*ادعای اینکه کسانی دارند در مقابل رئیس‌جمهور مانع‌تراشی می‌کنند همان نسخه نخ‌نمای “هر ۹ روز یک بحران” است که برخی چپ‌های ستادی برای دولت خاتمی پیچیدند و در انتهای ماجرا هم مشخص شد که بحران‌سازان اصلی خودشان هستند.

این نخستین بار نیست که یک فعال چپ از مانع‌تراشی در مسیر پزشکیان حرف می‌زند.

قبل از این، جواد امام، سخنگوی جبهه اصلاحات نیز در اظهاراتی مدعی شده بود که برخی کارگزاران دولت پزشکیان قصد دارند در مسیر پزشکیان مانع‌تراشی کنند! [۴]

یک فعال چپ دیگر هم در همین راستا اخیرا گفت: واقعیت این است که اکنون آقای رئیس‌جمهور باید متوجه شده باشد که افرادی که وی تصور می‌کرد می‌توانند در چهارچوب وفاق دور هم بنشینند و در راستای منافع ملی و حل مسائل مردم با آن‌ها به توافق برسند، آنطور که فکر می‌کرده، نبودند! [۵]

این ادعاها در حالی است که اولا رئیس‌جمهور در ساختار اجرایی و حکومتی ایران نفر دوم کشور است و قدرت بسیار زیادی دارد. لذا منطقا پذیرفته نیست که ارکانی خرد در پستوهای اجرا یا سیاست باشند که بتوانند جلوی رئیس‌جمهور را بگیرند.

ثانیا چپ‌های ستادی یک بار برای همیشه باید این بحران‌زی بودن خود را کنار بگذارند و تضارب آرا در اداره کشور را بپذیرند. به هر حال رئیس‌جمهور تنها عنصر تصمیم‌گیرنده درباره فیلترینگ نیست و سایر نهادها و اعضای آنان هم نظراتی دارند. اینکه چپ‌های قدیمی همچنان بر اساس نسخه‌های دهه ۷۰ خود رفتار می‌کنند و هر انتقادی را مانع‌تراشی در مسیر رئیس‌جمهور یا تقلا برای کودتا علیه پزشکیان معرفی می‌کنند عملا نوعی سلیطه‌بازی سیاسی است که نه تنها هیچ مبنایی ندارد بلکه از مسیر پیشرفت دولت می‌کاهد.

دولت پزشکیان اگرچه تا اینجا عملکردی متعادل داشته و در اثر همین تعادل گفته می‌شود که از حجم تورم اقتصاد نیز خواهد کاست اما همین دولت درگیر “دایه‌های دلسوزتر از مادر” نیز شده است که باید تا دولت او را به انحراف و کم‌کارکردی نکشانده‌اند فکری برایشان کرد.

این رجال پیر و بی‌هنر و بی‌مطالعه؛ پزشکیان را خرج مقاصد خویش خواهند کرد. اگر نقشه‌های کثیف‌تری برای “گزینه خیابان” در نظر نگرفته باشند!

گفتنیست افراد مذکور تا اینجا نام ۲ وزیر ارتباطات و اطلاعات را علنا و بعنوان مانع‌تراش مسیر رئیس‌جمهور معرفی کرده‌اند.

***

1_ https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1653917

2_ https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1574979

3_ https://www.magiran.com/article/4573095

4_ mshrgh.ir/1673536

5_ mshrgh.ir/1673536