وزیر نفت دولت رجایی، مثل رئیسش خاکی و خودمانی و خالص بود. با یک خودرو ساده برای سرکشی به مناطق نفتی آبادان، در زیر آتش سنگین و محاصره دشمن، به قلب خطر زده بود و نزدیک پالایشگاه، به اسارت صدامیان درآمد. ده سال شکنجه شد. در غربت و مظلومانه شهیدش کردند. اما جوانترین وزیر تاریخ جمهوری اسلامی، با کوتاهترین مدت وزارت، خاطره دولتمرد بسیجی و مردمی ترین مسئول نظام را تا ابد، ماندگار کرد؛ وزیری که ایده و اندیشه داشت. اهل ابتکار بود. پیشرو و خط شکن بود. فرصت می ساخت. پشتمیز نشین نبود. و نفت را برای توسعه و رفاه و در خدمت محرومترین قشر مردم می خواست.
منبع خبر