شهدای دفاع مقدس

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس ـ سردار عباسعلی فرزندی؛ شهادت‌طلبی به عنوان ارزش محوری مکتب دفاعی جمهوری اسلامی، اساساً نقطه عطف عملیاتی و فرهنگی دفاع مقدس بود. برخلاف بسیاری از منازعات معاصر که تلاش برای حفظ نیرو و کاهش تلفات اصل هست، دفاع مقدس با بهره‌گیری از الهام عاشورا و آموزه‌های امامین انقلاب، ایثارگری و آمادگی برای فداکاری در راه هدف الهی را مبانی هویت جبهه قرار داد. این فرهنگ از عمق باور دینی، ضمن آمیختگی با اخلاق عملی روزانه رزمندگان، موجی از انگیزش متفاوت در میدان و شهر‌ها پدید می‌آورد.

فرهنگ شهادت‌طلبی، دو کارکرد راهبردی تعیین‌کننده داشت: نخست، تبدیل مرگ به انتخاب آگاهانه و نه امری تحمیلی یا مورد هراس. رزمندگان دفاع مقدس با درک مفهوم «شهادت، عاقبت بخیر شدن هست»، به جبهه به چشم میدان امتحان و تعالی نگاه می‌کردند؛ به همین خاطر فداکاری و ایثار از خط مقدم تا پشتیبانی و خانواده شهدا، پررنگ بود. دوم، تبدیل این منطق به موتور محرک عملیات‌های سخت و ناممکن. بسیاری از عملیات‌های غیرممکن از نظر نظامی-همچون بیت‌المقدس، فتح خرمشهر، والفجر ۸، کربلای ۵ و خیبر-با تکیه بر موج ایثار و جوشش روحیه شهادت‌طلبی به اجرا درآمدند.

این فرهنگ نه صرفاً شجاعت فردی، که شبکه‌ای استوار از اعتماد، وفاداری جمعی و انسجام روانی خلق می‌کرد و حتی رقیبان بعثی و افسران نظامی بین‌الملل از پایداری و بی‌باکی رزمندگان حیرت داشتند. شهادت‌طلبی همچنین موجب تداوم اکسیژن امید، فضای مثبت و پشتوانه خانواده‌ها شد؛ مادران شهدا، شهادت فرزندان‌شان را نه یک تراژدی، که اوج عزت و افتخار می‌دانستند. این فرهنگ، در روز‌های بحران و فشار-نظیر روز‌های پایانی جنگ یا پس از پاتک دشمن-مانع فروریختن روحیه دفاعی بود.

شهادت‌طلبی، حتی در سال‌های پس از جنگ، الگوی پیشرفت ملی در حوزه‌های علمی، فناوری، و مدیریت شده هست؛ جایی که روحیه عبور از موانع بر اساس ایثارگری و نترسیدن از هزینه، عناصر حرکت علم و آبادانی شد.

امروز فرهنگ شهادت‌طلبی یک سرمایه راهبردی هست. در برابر تهدیدات نوین – اعم از جنگ‌های ترکیبی، تحریم‌های پیچیده و عملیات روانی دشمن – این فرهنگ الهام‌بخشِ تلاش بی‌وقفه، عبور از تحریم و نوآوری ملی هست. پاسداشت و بازآفرینی آگاهانه این ارزش در بین نسل‌های جدید، ضامن امنیت فراگیر و استقلال پایدار جمهوری اسلامی ایران خواهد بود؛ چرا که دشمن را مایوس و ملت را مقاوم، پیروز و پیشتاز نگه می‌دارد.

انتهای پیام/ 112

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس ـ سردار «عباسعلی فرزندی»؛ جنگ تحمیلی هشت ساله ایران و عراق، اگرچه از منظر نظامی رخدادی بسیار بزرگ و پیامد‌های گسترده‌ای در منطقه و جهان بر جای گذاشت، اما یکی از مهم‌ترین تمایزات و نقاط قوت منحصر‌به‌فرد دفاع مقدس در قیاس با سایر منازعات نظامی در طول تاریخ، خصوصاً در منطقه، غلبه ابعاد معنوی بر صحنه جنگ بود.

دفاع مقدس” src=”https://defapress.ir/files/fa/news/1404/8/11/3198968_955.jpg” alt=”معنویت‌گرایی؛ ستون مقاومت در دفاع مقدس” width=”600″ height=”400″>

این رویکرد نه یک پدیده اتفاقی، بلکه ریشه‌ای عمیق در منظومه فکری و سیره عملی امامین انقلاب، یعنی حضرت امام خمینی (قدس سره الشریف) و حضرت آیت الله امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) داشت. این دو شخصیت برجسته، همواره بر معنویت اصیل اسلامی، اتکای قلبی و راسخ به نصرت الهی و در نهایت، انگیزه الهی به عنوان موتور محرکه اصلی در جهاد مقدس تاکید می‌ورزیدند.

در طول سال‌های پس از جنگ، روایت‌های تاریخی متعدد رزمندگان، خاطرات ثبت شده از عملیات‌ها، و همچنین مطالعات عمیق جامعه‌شناسی جنگ، به کرات آشکار ساخته‌اند که انگیزه‌های فرامادی، تعلق دائمی به ملکوت و جهان پس از مرگ، روحیه توکل بر قدرت لایزال الهی و تزکیه نفس، بیشترین و مؤثرترین سهم را در تداوم پایداری و ایستادگی بی‌بدیل رزمندگان در سخت‌ترین شرایط و همچنین پشتیبانی همه‌جانبه مردمی از جبهه‌ها ایفا کرد. این جنبه معنوی، به مثابه ستونی نامرئی، اما مستحکم، بنای مقاومت در دوران دفاع مقدس را برپا نگاه داشت.

اما در تحلیل این ویژگی باید گفت که معنویت‌گرایی در دفاع مقدس، تنها یک حالت زودگذر احساس مذهبی یا یک پدیده سطحی نبود، بلکه به مثابه یک راهبرد عملیاتی و بنیادین برای مقاومت و عبور از بحران‌های گوناگون، اعم از نظامی، روانی و اقتصادی، عمل می‌کرد. رزمندگان ایرانی، با اتکای عمیق به آموزه‌های ناب توحیدی اسلام و همچنین آثار مستقیم و گران‌بهای وصایای امامین انقلاب، در مواجهه با شدیدترین و دشوارترین شرایط مانند: کمبود مفرط تجهیزات نظامی، فشار روانی شدید ناشی از جنگ، یا محاصره‌های نظامی ناجوانمردانه-به چیزی بسیار فراتر از غریزه صرف دفاع یا صرفاً حسابگری‌های مادی و منطقی تکیه کردند. آنها به ایده‌ای متعالی‌تر، یعنی شهادت در راه خدا، ارزش بسیار بالای بندگی و سربازی امام زمان (عج)، و هدفی مقدس و حیاتی، یعنی حفظ اسلام و تمامیت ارضی ایران، دل بستند.

این رویکرد معنوی، که ریشه در اعتقادات قلبی داشت، حتی در سطح فرماندهی کلان جنگ نیز به وضوح مشاهده می‌شد. در آن مقاطع حساس، تصمیم‌های راهبردی که تأثیر سرنوشت‌سازی بر روند جنگ داشتند، با محاسبه دقیق رضای الهی، اولویت‌بخشی به مصالح عالیه امت اسلامی و در نظر گرفتن پیامد‌های اخروی اتخاذ می‌شدند. علاوه بر این، فضای معنوی حاکم در جبهه‌ها، که با برپایی مستمر نماز جماعت، توسل به ادعیه مأثور، خواندن زیارت عاشورا، و برگزاری مراسم دعا و توسل‌های شبانه تجلی می‌یافت، به ویژه در عملیات‌های بزرگ و سرنوشت‌ساز مانند والفجر، بیت‌المقدس، و کربلای ۵، نه تنها به عنوان یک نیروی روانی تقویت‌کننده عمل می‌کرد، بلکه انسجامی عمیق و شور و شوقی وصف‌ناپذیر برای ایثارگری و فداکاری در میان رزمندگان ایجاد می‌کرد که هرگونه خطر و سختی را ناچیز جلوه می‌داد.

نکته قابل تأمل دیگر در این رویکرد معنوی، منع صریح از مباهات به غنائم جنگی و تأکید مستمر بر حفظ نظم اخلاقی اسلامی بود. این آموزه موجب شد رزمندگان، حتی در اوج پیروزی و دستیابی به موفقیت‌های چشمگیر، همواره حفظ کرامت انسانی حتی دشمن را در نظر داشته باشند و از هرگونه رفتار ذلت‌بار یا غیرانسانی پرهیز کنند. این جنبه از معنویت، تصویری انسانی و اخلاقی از رزمندگان اسلام ارائه می‌داد که در تاریخ جنگ‌ها کم‌نظیر هست.

دفاع مقدس” src=”https://defapress.ir/files/fa/news/1404/8/11/3198967_820.jpg” alt=”معنویت‌گرایی؛ ستون مقاومت در دفاع مقدس” width=”600″ height=”400″>

در پایان باید گفت معنویت‌گرایی و غلبه روحیه الهی، که به مثابه ستون فقرات مقاومت در دوران دفاع مقدس عمل کرد، نه تنها یک پدیده متعلق به گذشته، بلکه شاکله اصلی و بنیادین راهبرد‌های دفاعی جمهوری اسلامی ایران در حال و آینده نیز محسوب می‌شود. این اصل بنیادین، هم در عرصه فیزیکی و رویارویی‌های نظامی کلاسیک، و هم در جنگ‌های پیچیده و ترکیبی امروزی، مانند: نبرد‌های شناختی، فتنه‌گری‌های رسانه‌ای و جنگ نرم، و همچنین تحریم‌های جامع اقتصادی و سیاسی، نقش حیاتی ایفا می‌کند.

تکیه بر این سرمایه معنوی، تاب‌آوری ملی را به شکل چشمگیری تقویت کرده، انسجام داخلی جامعه را تضمین نموده و به ملت ایران این امکان را داده تا از بحران‌های بزرگ و چالش‌های متعدد با سربلندی عبور کند. درک عمیق این اصل بنیادین توسط نسل‌های حاضر و بازتولید آن در فرهنگ جامعه و تربیت نسل‌های آینده، ضامن استمرار استقلال، عزت و دفاع پایدار ملت ایران خواهد بود. چرا که در طول تاریخ ثابت شده هست که هیچ نیرویی به اندازه ایمان راسخ، آرمان‌های الهی و معنوی، ملت‌ها را در برابر هجوم سخت و نرم دشمنان مقاوم و پایدار نساخته هست. این سرمایه معنوی، سپری ناگسستنی در برابر تمام تهدیدات هست.

انتهای پیام/ 112

به گزارش مجاهدت از گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس، حاج «لطف‌الله مسافر» پدر شهید والامقام «قربانعلی مسافر» از شهرستان نور دعوت حق را لبیک گفت و به فرزند شهیدش پیوست.

پیکر این پدر شهید روز جمعه، ۹ آبان با حضور پرشور مردم و جمعی از مسئولان در روستای فولادکلا از توابع بخش چمستان شهرستان نور تشییع و در گلزار شهدای این روستا در کنار فرزند شهیدش به خاک سپرده شد.

حاج لطف‌الله مسافر پدر شهید قربانعلی مسافر، پس از تحمل یک دوره سخت بیماری، شامگاه پنج‌شنبه هشتم آبان در سن ۹۲ سالگی به دیار باقی شتافت.

بسیجی شهید قربانعلی مسافر در سال ۱۳۴۶ در خانواده‌ای مذهبی و عاشق اهل بیت (ع) عصمت و طهارت در روستای پولادکلا از بخش چمستان شهرستان نور دیده به جهان گشود. او در سن ۱۶ سالگی با اعزام به منطقه جنگی مریوان، محور جانوران، روستای طینال در تاریخ ۲۸ دی ۱۳۶۲ به درجه رفیع شهادت نائل شد.

این بسیجی شهید در بخشی از وصیت‌نامه خود خطاب به پدر ومادر خود نوشته بود، پدر عزیزم می‌دانم که بزرگ کردن یک فرزند چقدر سخت هست و رنج کشیدی تا یک فرزند بزرگ کنی و مادرم می‌دانم چه شب‌ها سر گهواره من بیدار بودی تا اینکه گریه نکنم و آرزو داشتی من به شما خدمت کنم و چه آرزویی از این بالاتر که فرزندت را در راه خداوند بدهید.

این شهید در وصیت نامه خود نوشته هست: «صد آفرین بر تو‌ای پدر و مادرم که با این همه کاری که داشتید و من باید شما را کمک می‌کردم ولی گفته‌اید برو به جبهه و با این حرف شما یک روحیه دیگری به من دادید و با دلی پاک و مشتاقانه به سوی جبهه حرکت کردم».

انتهای پیام/ 112